Ana Sayfa / Evrensel Hukuk Metinleri / Avusturya Federal Anayasası
Avusturya Federal Anayasası

Avusturya Federal Anayasası

 Kısım I.

Genel Hükümler; Avrupa Birliği

Genel Hükümler

 Madde 1.

Avusturya demokratik bir Cumhuriyettir. Kanunlar yetkisini halktan alırlar.

Madde 2.

(1) Avusturya federal bir devlettir.

(2) Federal Devlet; Özerk eyaletlerden oluşur. Bunlar: Burgenland, Carinthia, Aşağı Avusturya, Yukarı Avusturya, Salzburg, Styria, Tirol, Vorarlberg ve Vienna dır.

Madde 3.

(1) Federal bölge, federal eyaletlerin bölgelerinden oluşur.

(2) Federal bölge içerisinde kalan kara sahasının sınırlarının değişmesinde olduğu gibi, aynı zamanda kara sahasının da değişmiş olması anlamına gelen federal bölge sınırlarının değiştirilebilmesi ancak, barış antlaşmaları müstesna, federasyonun kurucu yasalarında ve kara sahası değiştirilecek bölge sınırlarında mukabil değişiklikler yapılarak gerçekleştirilebilir.

Madde 4.

(1) Federal bölgenin para birimi, ekonomisi ve gümrük sahası birdir.

(2) Federal bölge topraklarında ara gümrük engelleri veya diğer trafik kısıtlamaları oluşturulamaz.

Madde 5.

(1) Viyana, Federal Başkent ve Federal Hükümet merkezidir.

(2) Federal Cumhurbaşkanı, olağanüstü şartların hüküm sürdüğü hallerde, Federal Hükümetin talebiyle Federal Hükümet merkezini federal bölge toprakları içerisinde bir başka yere taşıyabilir.

Madde 6.

(1) Avusturya Cumhuriyeti için milliyet birdir.

(2) Avusturyalılar asli ikametgâhlarının olduğu bölgenin vatandaşlarıdırlar; Ancak, bölgenin kanunlarına göre, o bölgede ikamet edip, asli ikametgâhları bölgede bulunmayan Avusturyalılar da o bölgenin vatandaşı olabilirler.

(3) Bir kimsenin asli ikametgâhı; o kimsenin, kanıtlayabildiği ya da şartlar gereğince, yaşamla arasındaki münasebetlerinin merkezini teşkil etmek niyetiyle yerleştiği yerde teşkil edilir. Eğer bu zaruret, kişinin yaşamla arasındaki mesleki, iktisadi veya sosyal ilişkilerin geneli dikkate alındığında, birden fazla ikametgâh ile karşılanıyorsa, kişi en yakından bağlı olduğu ikametgâhlarının birini asli ikametgâhı olarak göstermelidir.

Madde 7.

(1) Tüm yurttaşlar (Avusturyalılar) kanun önünde eşittir. Hiç kimse doğum, cinsiyet, varlık, sınıf veya din sebebiyle ayrıcalıklı muamele görmez. Engeli sebebiyle hiç kimseye ayrımcılık yapılmaz. (federasyon, eyaletler ve belediyeler olarak) Cumhuriyet kendisini engelliler ve engelli olmayanların hayatın her alanında eşit muameleye tabi tutulmalarını sağlamaya adamıştır.

(2) Federasyon, eyaletler ve belediyeler erkek ve kadınların gerçekten eşit olduğu fikrini paylaşmaktadır. Mevcut eşitsizliklerin giderilmesi başta olmak üzere, kadınlar ve erkekler arasındaki eşitliğin fiilen sağlanmasına dönük önlemler uygundur.

(3) Resmi atamalar makam sahibinin cinsiyeti belirtilerek yapılabilir. Unvanlar, akademik dereceler ve meslek tarifleri için de aynısı geçerlidir.

(4) Federal ordu mensupları dâhil, kamu çalışanlarının siyasi haklarını herhangi bir kısıtlama olmaksızın kullanabilmeleri teminat altındadır.

Madde 8.

(1) Federal kanunların kendi dillerini konuşan azınlıklara tanıdığı haklar saklı kalmak kaydıyla, Cumhuriyetin resmi dili Almancadır.

(2) (Federasyon, eyaletler ve belediyeler olarak) Cumhuriyet, zaman içerisinde tekemmül etmiş dil ve kültürel çeşitliliğine bağlıdır ve kadim etnik gruplarla ifadesini bulur. Bu etnik grupların dillerine ve kültürlerine ve daimi mevcudiyetlerine ve korunmalarına saygı gösterilecek, bunlar koruma altına alınacak ve teşvik edilecektir.

Madde 8a.

(1) Avusturya Cumhuriyetinin renkleri kırmızı, beyaz, kırmızıdır. Bayrak; üst ve alt parçaları kırmızı, orta kısmı beyaz renkli birbirinin eşi üç yatay parçadan oluşur.

(2) Avusturya Cumhuriyetinin amblemi (federal amblem), göğsünde, ortasından gümüş renkli bir parçayla ayrılmış iki parçalı kırmızı bir kalkan bulunan, serbestçe uçan, tek başlı, siyah renkli, yaldızlı ve kırmızı dilli bir kartaldan oluşur. Kartal başında üç uçlu bir taç taşımaktadır. Her iki pençesinde de halkalı zincirler vardır. Sağ pençesiyle altın bir orak, sol pençesiyle altın bir çekiç tutmaktadır.

(3) Özellikle Cumhuriyetin renklerinin, ambleminin ve mührünün korunmasına ilişkin detaylı hükümler federal yasalarla düzenlenir.

Madde 9.

(1) Uluslararası hukukun genel kabul görmüş kuralları federal hukukun parçası addedilirler.

(2) 50’nci maddenin birinci fıkrasına göre onay gerektiren bir yasa veya antlaşma, belirli federal salahiyetleri hükümetler arası örgütlere ve bunların yetkililerine devredebilir ve yabancı devlet temsilcilerinin Avusturya sınırları içerisindeki faaliyetlerini olduğu kadar Avusturya Cumhuriyetinin temsilcilerinin yurtdışındaki faaliyetlerini de, uluslararası hukuk hükümleri çerçevesinde düzenleyebilir.

Madde 9a.

(1) Avusturya genel milli müdafaa fikrini paylaşmaktadır. Federal bölge topraklarının dışarıya karşı bağımsızlığının yanı sıra, kalıcı tarafsızlığının bekası ve müdafaası bakımından, bölünmezliğinin ve birliğinin korunması onun görevidir. Bu bağlamda da, anayasal kuruluşlar ve bunların temyiz kudretlerinin yanı sıra meskûnların demokratik hürriyetlerinin dışarıdan gelecek hedefli saldırılara karşı teminat altına alınmaları ve müdafaa edilmeleri gerekir.

(2) Genel milli müdafaa, askeri, fikri, sivil ve iktisadi alanlarda milli müdafaayı kapsar.

(3) Her erkek Avusturya vatandaşı askerlik hizmeti yapmakla yükümlüdür. Zorunlu askerlik hizmetini yerine getirmeyi reddeden vicdani retçiler ve bu görevden ibra edilenler alternatif bir görevi yerine getirmek zorundadırlar. Bununla ilgili ayrıntılar kanunla belirlenir.

(4) Kadın Avusturya vatandaşları federal orduda asker olarak gönüllü hizmet görebilirler ve bu hizmeti sonlandırma hakkına sahiptirler.

Madde 10.

(1) Federasyon aşağıda belirtilen alanlarda yasama ve icra yetkilerine sahiptir;

  1. Federal anayasa, özellikle Milli Konseyin seçimleri ve federal anayasanın öngördüğü referandum; Anayasa Mahkemesi;
  2. Eyaletlerin 16’ncı maddenin birinci fıkrasında öngörülen salahiyetlerine rağmen, diğer ülkeler nezdindeki siyasi ve iktisadi alanlarda temsiliyet dâhil dış ilişkiler; özellikle uluslararası antlaşmaların imzalanması; hudut çizgilerinin belirlenmesi; diğer ülkelerle mal ve canlı hayvan ticareti; gümrük;
  3. Federal toprak sınırlarına giriş ve çıkışların düzenlenmesi ve denetimi; iç ve dış göç; pasaport; ikametin yasaklanması; federal toprak sınırlarından veya sınırları boyunca sınır dışı ve iade etmek;
  4. Münhasıran veya kısmen federasyon adına toplanacak vergiler başta olmak üzere federatif maliye ve tekeller;
  5. Para, kredi, menkul kıymetler borsası ve bankacılık sistemi; tartı ve ölçüler; standartlar ve ayar damga sistemi;
  6. Ekonomik ortaklıklara ilişkin kurallar dâhil ve fakat gayrimenkullerle ilgili muameleler ve bir gayrimenkulün sahibinin vefatı sonucunda o gayrimenkulün yasal mirasçısı dışındaki bir başka kişi tarafından iktisap edilmesi istisna dışında bırakmayan yasal düzenlemeler hariç, yabancılık unsuru taşıyan medeni hukuk alanına giren ilişkiler ve idari mercilerin kısıtlamalarına tabi olarak kalkınma amaçlı tahsis edilmiş gayri menkuller veya benzerlerinin imarı için gerçekleştirilen muameleler; hususi hukuk hükümlerine tabi bağışlar; eyaletlerin özerk yetki alanına giren konularla ilgili idari ceza hukuku ve idari ceza usulleri hariç ceza hukuku; yargının idaresi; toplumun suça ya da diğer muzır unsurlara karşı korunması için gerçekleştirilmiş teşekküller; Danıştay; telif hakları; basınla ilişkiler; eyaletlerin özerk yetki alanına giren konularla ilgili olanların haricindeki kamulaştırma işlemleri; noterlik, avukatlık ve sair mesleklerle ilgili hususlar;
  7. Mahalli kamu güvenliğini ilgilendiren meseleler hariç, genel konularda asli yardımlaşma dâhil kamusal huzurun, düzenin ve güvenliğin muhafazası; dernek ve birlik kurma hakkı; doğum, evlilik ve ölümlerin ve isim değişikliklerinin kayda geçirilmesi dâhil medeni hallerle ilgili konular; yabancılar polisi ve ikametgâh kaydı; silahlar, mühimmat ve patlayıcılarla ilgili konular ve ateşli silahların kullanımı;
  8. Ticaret ve sanayiyi ilgilendiren konular; halka açık tanıtım ve ticari aracılık faaliyetleri; haksız rekabetin engellenmesi; patentle ilgili konular ve tasarımların, ticari markaların ve emtiayı tarif eden diğer unsurların korunması; patent mümessilliğiyle ilgili konular; inşaat mühendisliğiyle ilgili konular; ticaret ve sanayi odaları; ziraat ve ormancılık alanlarında kurulacak olanlar hariç, federal bölgenin genelini kapsayan meslek birliklerinin kurulması;
  9. 11’inci maddedeki düzenlemelerin kapsamı dışındaki demiryolları, havacılık ve denizcilikle ilgili trafik sistemleri; motorlu trafik; karayolu polisini ilgilendiren hususlar hariç, federal kanunların transit trafiğinin önemi çerçevesinde federal karayolu olarak ilan ettiği yollarla ilgili konular; 11’inci maddedeki düzenlemelerin kapsamı dışındaki nehir ve seyrüsefer polisi; posta ve telekomünikasyon sistemi; çevreyi önemli ölçüde etkilemesi beklenen ve idari düzenlemelerin yönetmelik marifetiyle uyum tanımı getirilmesini zorunlu kıldığı alanlara ilişkin projelerin çevresel uygunluk incelemesi;
  10. Madencilik faaliyetleri; kesilen ağaçların akarsular vasıtasıyla taşınması dâhil ormancılık faaliyetleri; su hakları; sellerin güvenli şekilde yönlendirilmesi ya da gemi ve salla taşıma faaliyetleri için suların denetimi ve korunması; su yollarının inşası ve bakımı; elektrik üretim tesislerinin ve işletmelerinin düzenlenmesi ve standardizasyonun yanı sıra bu alandaki güvenlik tedbirleri; iki veya daha fazla sayıda eyaleti kapsayacak şekilde gerçekleştirilen elektrik iletimini ilgilendiren hükümler; buharlı ve diğer yakıtla çalışan motorlar; arazi ölçümü;
  11. 12’nci maddedeki düzenlemelerin kapsamı dışındaki işçi işveren mevzuatı; sosyal ve akdi sigorta; ziraat ve ormancılık sektörleriyle ilgili olanlar hariç, işçi ve ücretli çalışanların kayıtlı olduğu odalar;
  12. Cenazelerin gömülmesi ve bertarafı; mahalli hıfzısıhha ve ilk yardım hizmetleri hariç kamu sağlığını ilgilendiren konular, hastaneler ve bakım evleri, sağlık köyleri ve doğal kür merkezlerinin sadece hijyen yönünden denetimi; ortamın hava kalitesinin sınır değerlerinin aşılması sonucunda çevre üzerinde olumsuz etki yaratan faktörlerle mücadele; ısıtma tesisleriyle ilgili olarak eyaletlerin yetkisinde kalan düzenlemeler saklı kalmak kaydıyla, hava kirliliğinin kontrolü; tehlikeli atıklar ve çöplerle ilgili yeknesak düzenlemelerin çıkartılması, ihtiyacın bulunduğu diğer atıkların yönetimi; veterinerlik hizmetleri; gıda maddelerinin denetimi dâhil beslenmeyle ilgili hizmetler; tohum ve bitki ürünleri girişi ve bitkisel emtialarla bunların tesellüm işlemleri dâhil, tohum ve bitkisel emtiaların, yem ve gübrelerin yanı sıra bitki koruyucularının ve bitki güvenliği uygulamaları alanındaki ticari işlemlerin düzenlenmesi;
  13. Bilimsel ve uzmanlık gerektiren alanlarda arşiv ve kütüphanecilik hizmetleri; federal koleksiyonlar, sanat ve bilime hizmet eden kuruluşları ilgilendiren konular; yapı ilişkileri hariç federal tiyatrolarla ilgili konular; anıtların korunması; nüfus sayımı ve sadece bir bölgenin menfaatine hizmet edenlerin dışında kalan diğer istatistiksel çalışmalar -her bir eyaletin kendi toprakları içerisinde her nevi istatistiksel faaliyet yürütmelerine müsaade edilerek-; bağışlar ve birden fazla bölgenin menfaatine hizmet eden ve bugüne kadar eyaletlerin özerk idaresinde bulunmamış vakıflar;
  14. Federal kolluk kuvvetlerinin ve federal jandarmanın teşekkülü ve komutası; zabıta kuvvetleri hariç, diğer kolluk güçlerinin teşkil ve teşekkülüne ilişkin şartların belirlenmesi; kolluk kuvvetlerinin silahlanması ve silahlarını kullanma haklarına ilişkin şartların belirlenmesi;
  15. Askerî ilişkiler; muharip unsurların ve onların geride kalan bakmakla yükümlü oldukları kişilerin savaş zararları ve bunlara ilişkin refah önlemlerini ilgilendiren konular; şehitliklerin bakımı; savaş nedeniyle veya savaş sonrasında, nüfusun temel ihtiyaç maddelerine erişebilmesini sağlamak başta olmak üzere, ekonomik ilişkilerin yeknesak şekilde yürütülmesini sağlamak için gerekli görülen tüm tedbirler;
  16. Federal mercilerin ve diğer federal kurumların kurulması; federal çalışanları için çalışma esasları ve personel temsil hakları;
  17. Nafakanın tayini ve aileler adına refah dengeleme fonunun oluşturulmasıyla ilgili konularla sınırlı nüfus politikaları;
  18. Avrupa Parlamentosu seçimleri.

(2) Bölünmemiş çiftlik arazilerinin veraset hakkını düzenleyen federal kanunların yanı sıra, yukarıdaki 1’inci maddenin onuncu fıkrası uyarınca çıkartılan federal kanunlarda, eyaletlerin yasama organlarına özel olarak düzenlemesi zorunlu münferit hükümlerle ilgili uygulama hükümlerini çıkartma yetkisi tanınabilir. 15’inci maddenin altıncı fıkra hükümleri söz konusu eyalet kanunlarına benzer olarak uygulanır. Bu gibi durumlarda çıkartılan uygulama kanunları federasyon tarafından yürütülür ancak, tüzüklerden eyalet kanunlarının uygulayıcı hükümleriyle ilgili olanlarının, yukarıda belirtildiği gibi ilgili eyalet hükümetiyle uyum içerisinde çıkartılması gereklidir.

(3) Federasyon; 16’ncı maddede öngörülen anlamda eyaletlerin özerk yetki sınırları dahilinde tedbirler almasını gerektiren yahut eyaletlerin özerk yetkilerini bir başka yolla etkileyecek nitelikteki antlaşmaları imzalamadan önce, eyaletlerin görüşlerini bildirmelerine imkan tanır.

Madde 11.

(1) Aşağıda sayılan alanlarda gerçekleştirilecek yasal düzenlemeler federasyon tarafından gerçekleştirilir, yürütme eyaletlere aittir;

  1. Tabiiyet;
  2. Ziraat ve ormancılığın yanı sıra Alp dağlarında rehberlik ve kayak eğitmenliği ve eyaletlerin özerk yetki sınırları içerisinde kalan diğer sporlarla ilgili olanlar hariç olmak üzere, 10’uncu madde kapsamı dışındaki meslek birlikleri;
  3. Konut inşası ve mevcut konutların ıslahının teşvik edilmesi hariç, sosyal konutlarla ilgili çalışmalar;
  4. Karayolu polisi;
  5. Hıfzısıhha;
  6. Tuna Nehri, Konstans Gölü, Neusiedl Gölü ve diğer sınırı aşan suların ötesindeki sınırlarla ilgili olanlar hariç, taşımacılık ruhsatları, nakliye tesisleri ve bu tesislerle ilgili olarak alınması zorunlu önlemler bağlamında karayolu taşımacılığı; Tuna Nehri, Konstans Gölü, Neusiedl Gölü ve diğer sınırı aşan suların ötesindeki sınırlarla ilgili olanlar hariç nehirler ve iç sulardaki seyrüsefer polisi;
  7. Yeknesak düzenlemelerin çıkartılmasının gerekli olduğu düşünülen, çevreyi önemli ölçüde etkilemesi beklenen bu konularla ilgili projelere ait çevresel etki değerlendirme çalışmaları; bu projelerin onaylanması.

(2) Yeknesak düzenlemelerin çıkartılmasının gerekli olduğunun düşünüldüğü hallerde, özellikle vergiyle ilgili konular da dâhil, yasal düzenleme yetkisinin eyaletlere ait olduğu konulara ilişkin idari usuller, idari ceza hukukunun genel hükümleri, idari ceza muhakemeleri usulü ve idari icrayla ilgili düzenlemeler federal kanunlarla belirlenir.; İdarenin münferit yetki alanına giren konularda, eldeki meselenin düzenlenmesi için gerekli olduklarında, federal ya da eyalet kanunlarında farklı düzenlemelere gidilebilir.

(3) Bu kanunlarda aksi belirtilenlerin haricinde, yukarıdaki bir ve ikinci fıkra uyarınca çıkartılan federal kanunları uygulama yönetmelikleri federasyon tarafından çıkartılır. Federal kanunlar uyarınca yukarıdaki birinci fıkranın 4 ve 6 numaralı bendine istinaden eyaletlerin çıkartmasına izin verilen uygulama yönetmeliklerinin yayımlanma şekli federal kanunlarla düzenlenebilir.

(4) İkinci fıkra uyarınca çıkartılan kanunlar ve anayasaya istinaden çıkartılan uygulama yönetmelikleri, işlemin konusunu oluşturan meselenin federasyon veya eyaletlerin icrasına tabi olup olmamasına bağlı olarak, federasyon veya eyaletler tarafından uygulanır.

(5) Federal kanunlar, yeknesak düzenlemelerin çıkartılmasına ihtiyaç olması kaydıyla, havayı kirleten kirleticiler için yeknesak emisyon sınır değerlerini belirleyebilir. Bu yeknesak emisyon sınır değerleri idarenin münferit sektörleri için federal ve eyalet kanunlarında öngörülenlerin üzerinde olabilir.

(6) Yeknesak düzenlemelerin çıkartılmasının gerekli olduğunun düşünüldüğü hallerde, federal kanunlara tabi projeler için halkın katılımı toplantılarını, halkın katılım toplantıları sonrası gerçekleştirilecek idari usullere katılımı ve söz konusu projelere ilişkin alınması zorunlu izinlerin zamanında verilmesi, halkın katılımı toplantılarının sonuçlarının değerlendirilmesinin yanı sıra 10’uncu maddenin birinci fıkrasının 9 numaralı bendinde belirtilen projelerin onay sürecini düzenleyen usulleri de belirler. Bu düzenlemelerin yürütülmesiyle ilgili hususlarda dördüncü fıkra hükümleri uygulanır.

(7) Birinci fıkranın 7 numaralı bendinde belirtilen konularda karar, her bir eyaletin icra yetkisinde olan tüm temyiz yollarının tüketilmesinden sonra, bağımsız çevre mahkemesinin (tribunal) yetkisindedir. Bu karar yetkisi ayrıca, ilgili üst makamın göz önünde bulundurması gereken idari usulleri düzenleyen yönetmelikleri kastettiği anlamındadır. Bağımsız çevre mahkemesi, başkanlar, hakimler ve yasal olarak atanmış diğer üyelerden oluşur ve ilgili Federal Bakanlık bünyesinde oluşturulur. Mahkemenin kuruluş, görev ve çalışma esasları federal kanunla düzenlenir. Kararları temyiz yoluyla iptal veya tadil edilemez.; Danıştay’a itiraz edilmesi kabule şayandır.

(8) Birinci fıkranın 7 numaralı bendinde belirtilen konularla ilgili projeler birden fazla eyaleti kapsıyorsa, projede yer alan eyaletlerin her biri öncelikle karşılıklı anlaşma yoluna giderler. 18 ay içerisinde karşılıklı anlaşma yoluyla karar alınamazsa, karar, eyaletlerden ya da konunun taraflarından birinin talebi üzerine bağımsız çevre mahkemesinin yetkisine geçer.

(9) Birinci fıkranın 7 numaralı bendinde belirtilen konularla ilgili olarak, aşağıda sayılan yetkiler bir eyalet hükümetinin karşısında Federal Hükümete ve münferit Federal Bakanlıklara aittir;

  1. Eyalet mercilerine ait evrakı federal kurumlar aracılığıyla inceleme yetkisi;
  2. Federasyon tarafından çıkartılmış yasalar ve mevzuatın icrasına uygun raporların tevdi edilmesini isteme yetkisi;
  3. Federasyonun kanun ve yönetmelikleri yasalaştırma sürecine ilişkin hazırlıkları gerçekleştirebilmesini teminen, icraya uygunluk için gerekli olan tüm bilgileri talep etme yetkisi;
  4. Bazı özel hallerde, diğer yetkilerin icrası için gerekli olan bilgilerin ve evrakın sağlanmasını talep etme yetkisi;

Madde 12.

(1) Aşağıda sayılan alanlarda esaslara ilişkin yasama yetkisi federasyona aittir, uygulama kanunlarını çıkartma yetkisi ve icra eyaletlere aittir.

  1. Sosyal refah; 10’uncu madde kapsamında düzenlenmeyen nüfus politikaları; kamusal sosyal ve refah kuruluşları; annelik; yeni doğan bebeklerin ve buluğ çağındaki gençlerin refahı; hastaneler ve bakım evleri; sağlık köyleri, sanatoryumlar ve sağlık kuruluşlarının sağlık gerekçeleriyle tabi olduğu şartlar; doğal kür merkezleri;
  2. Uyuşmazlıkların mahkemeler dışında çözümlenmesinde müracaat edilecek kamu kurumları;
  3. Toprak reformu, özellikle toprak toplulaştırma önlemleri ve yeniden iskân;
  4. Bitkilerin hastalıklara ve böceklere karşı korunması;
  5. 10’uncu madde kapsamında düzenlenmeyen elektrik üretimine dair konular;
  6. Konunun, ziraat ve ormancılık sektöründe çalışan işçi ve çalışanları ilgilendirmesi kaydıyla, çalışma mevzuatı, işçi ve çalışanların korunması;

(2) Toprak reformuyla ilgili konularda son karar, eyaletler düzeyinde karar mercii başkan ve hâkimler ile idari görevliler ve bilirkişilerden oluşan mahkemelerdedir. Son kararı verecek olan mahkeme ilgili Federal Bakanlığın bünyesinde oluşturulur. Mahkemelerin kuruluş, görev ve çalışma esaslarının yanı sıra toprak reformuyla ilgili diğer kurumların teşkilat ve çalışma esasları federal kanunla düzenlenir. Federal kanunda bu mahkemelerin kararlarının temyize götürülemeyeceği ve idari kararla değiştirilemeyeceği hükmüne yer verilir. İlk derece mahkemesine ait kararın eyalet yargı sistemi içerisinde mutat yolla temyiz etme hakkının dışarlanması kabule şayan değildir.

(3) Eyalet mercilerinin elektrik enerjisiyle ilgili meselelerde aldıkları kararlar birbirlerininkinden ya da eyalet hükümetinin bu alandaki kararlarından farklılık gösteriyorsa, taraflardan birinin federal kanunda belirtilen mühlet içerisinde bu yönde talepte bulunması kaydıyla, konuyla ilgili karar verme yetkisi ilgili Federal Bakanlığa geçer. Bakanlığın karar tarihinden itibaren, o tarihe kadar eyaletin bu konuda verdiği kararlar geçersiz hale gelir.

(4) Federal mevzuata ait temel kanunlar ve temel hükümlerde bu husus açıkça belirtilir.

Madde 13.

(1) Federasyon ve eyaletlerin vergilendirme alanındaki yetkileri özel bir federal anayasa (“Anayasal Finans Kanunu”) hukuku ile düzenlenir.

(2) Federasyon, eyaletler ve belediyeler ekonomik ilişkilerini genel anlamda dengeli şekilde yürütmeyi hedeflemek zorundadırlar.

Madde 14.

(1) Aşağıdaki fıkra hükümlerinde yer alan aksine düzenlemeler müstesna, öğrenim ve eğitim, talebe ve öğrenci yurtlarına ilişkin konularda yasama ve yürütme yetkisi federasyona aittir. Madde 14/a’da düzenlenmiş hususlar, bu maddenin anlamı dahilinde öğrenim ve eğitime ait değildir.

(2) Aşağıdaki 4 numaralı bent hükümlerinde yer alan aksine düzenlemeler müstesna, zorunlu devlet okullarında görev yapan öğretmenlerin çalışma esasları ve özlük haklarıyla ilgili hususlarda yasama yetkisi federasyona, yürütme yetkisi eyaletlere aittir. Federal kanunlarda açıkça belirlenecek münferit hükümlerle ilgili olarak eyaletlerin yasama organlarına uygulayıcı hükümler çıkartma yetkisi tanınabilir. Bu durumda, 15’inci maddenin altıncı fıkra hükümleri benzer şekilde uygulanır. Federasyon kanunlarıyla ilgili uygulama yönetmelikleri, burada aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde, federasyon tarafından çıkartılır.

(3) Aşağıda belirtilen alanlardaki esaslara ilişkin yasama yetkisi federasyona aittir, uygulama kanunlarını çıkartma ve yürütme yetkisi eyaletlere aittir;

  1. a) Federal okul otoriteleri kapsamında eyaletlerde ve ilçelerde kurulacak kurulların, üye atamaları ve ücretlendirme dâhil teşkil ve teşekkülü;
  2. b) Zorunlu devlet okulları için örgütlenme çerçevesi (yapı, organizasyon şekilleri, kuruluş, bakım, tasfiye, yerel bölgeler, sınıfların büyüklükleri, ders süreleri);
  3. c) Münhasıran ya da büyük ölçüde talebe ve öğrencilere tahsis edilmiş, devlet öğrenci yurtları için örgütlenme çerçevesi;
  4. d) Eyaletler, belediyeler ya da mahalli birlikler tarafından münhasıran ya da büyük ölçüde zorunlu eğitim kurumlarında öğrenim gören öğrencilere tahsis edilmiş merkezlerde veya öğrenci yurtlarında istihdam edilecek anaokulu öğretmenlerinin ve eğitmenlerin mesleki istihdam için yeterlilik şartları;

(4) Aşağıda sayılan alanlarda yasama ve yürütme yetkisi eyaletlere aittir;

  1. a) Yetkili mercilerin yukarıdaki ikinci fıkra uyarınca çıkartılan kanunlara dayalı olarak, zorunlu devlet okullarında görev yapan öğretmenlerle ilgili görev ayrıcalıklarını düzenleme yetkisi; eyalet kanunlarıyla, eyaletlerdeki ve ilçelerdeki federal okul idarelerine hizmet pozisyonlarına yapılacak atamalar, diğer seçim ve terfi işlemlerinin yanı sıra göreve uygunluk ve disiplin kovuşturmalarında yer alma zorunluluğu sağlanır. Hizmet pozisyonlarına yapılacak atamalar, diğer seçimler ve terfilerde yer alma zorunluluğu her halükarda birinci seviye federal okul otoritesi tarafından aday gösterilme hakkını kapsar;
  2. b) Ana okul sistemi ve merkezler sistemi.

(5) Aşağıda belirtilen alanlarda, yukarıdaki iki ve dördüncü fıkralar arasında kalan hükümlerden farklı olarak, yasama ve yürütme yetkisi federasyona aittir;

  1. a) Müfredatlarının gereği olan uygulamaları eğitim amacıyla bir devlet okuluna bağlanmış örnek devlet okulları, örnek ana okulları, örnek merkezler ve örnek öğrenci yurtları;
  2. b) Münhasıran ya da büyük ölçüde yukarıdaki a bendinde belirtilen örnek okullarda öğrenim gören öğrencilere tahsis edilmiş, devlet öğrenci yurtları;
  3. c) Yukarıdaki (a) ve (b) bentlerinde belirtilmiş kamu kurumlarında görev yapan öğretmen, eğitmen ve ana okulu öğretmenlerinin çalışma esasları ve özlük hakları.

(6) Devlet okulları kanun gereği ilgili merciler tarafından kurulan ve muhafaza edilen okullardır. Devlet okullarının kurulması, bakımı ve kapatılmasına ilişkin konularda yasama ve yürütme yetkisinin federasyona ait olması kaydıyla, kanunun gerektirdiği yetki, federasyona aittir. Devlet okullarının kurulması, bakımı ve kapatılmasına ilişkin konularda mevzuat ya da uygulama yönetmeliklerini çıkarma ve yürütme yetkisinin eyaletlere ait olması kaydıyla, kanunun gerektirdiği yetki, eyaletlere veya yasal hükümlere göre belediyelere ya da belediyeler birliğine aittir. Okullar doğum, cinsiyet, ırk, statü, sınıf, dil ve din ve yasal gereklilikler sınırları dâhilinde başka her hangi bir ayrım olmaksızın herkese açıktır. Ana okullar, merkezler ve öğrenci yurtları için de aynı hüküm geçerlidir.

(7) Özel okullar devlet okullarının dışında kalan okullardır. Bunlar yasal hükümler uyarınca devlet okulu statüsü edinirler.

(8) Federasyon; yukarıdaki iki ve üçüncü fıkralara göre yürütme yetkisinin eyaletlere ait olduğu konularda, adı geçen fırkalar uyarınca çıkartılan kanunlara ve yönetmeliklere uygunluğu denetleyebilir ve bu amaçla okullara ve öğrenci yurtlarına görevliler atayabilir. Eksikliklerin gözlenmesi halinde, müdürden eksiklikleri uygun mühlet içerisinde gidermesi talep edilebilir. (madde 20/1). Müdür eksiklikleri yasal hükümler çerçevesinde gidermek ve talimatların gereğini yerine getirmek zorundadır ve ayrıca, eyaletin özerk yetki alanına giren bir konuda eyalet adına işlem yapma yetkisine sahip bir görevli sıfatıyla yetkisi dâhilindeki her türlü vasıtayı kullanmakla yükümlüdür.

(9) Hizmet şartlarının belirlenmesine ilişkin yasama ve yürütme yetkilerinin federasyon, eyaletler, belediyeler ve belediyeler birliği arasındaki dağılımına ilişkin olarak 10 ve 21’inci maddelerde düzenlenmiş genel kurallar, önceki fıkralarda yer alan aksine hükümler müstesna, öğretmen, eğitmen ve ana okul öğretmenlerinin çalışma esasları için de geçerlidir. Aynı hüküm öğretmen, eğitmen ve ana okul öğretmenlerinin özlük hakları için de geçerlidir.

(10) Milli Konsey; üniversiteler ve güzel sanatlar akademileriyle ilgili olmaması kaydıyla, federasyonun eyaletlerdeki ve ilçelerdeki okullara ilişkin yetkilerini ilgilendiren konularla, zorunlu eğitim, okulların teşekkülü, özel okullar ve devlet okullarında din dersi uygulaması dâhil, okullar ve Kiliseler   (ve çeşitli dini gruplar) arasındaki ilişkilere dair konularla ilgili olarak federal mevzuatı ancak en az üye tam sayısının yarısının katılımıyla ve kullanılan oyların üçte ikisinin çoğunluğuyla oylayabilir. Bu hususlarda müzakere edilen ve 50’nci maddede belirtilen kategoride yer alan antlaşmaların onanması için de aynı hüküm geçerlidir.

(11) (Mülga)

Madde 14a.

(1) Aşağıda aksine bir hüküm yoksa, ziraat ve ormancılık okullarının yanı sıra, ziraat ve ormancılık eğitimi, öğrenci yurtları ve bu madde kapsamındaki okul ve öğrenci yurtlarında görevli öğretmenlerin ve eğitmenlerin çalışma esasları ve özlük haklarına ilişkin konularda yasama ve yürütme yetkisi eyaletlere aittir. Üniversite eğitimiyle ilgili konular ziraat ve ormancılık okullarının kapsamında değildir.

(2) Aşağıda sayılan alanlarda yasama ve yürütme yetkisi federasyona aittir;

  1. a) Ziraat ve ormancılık ortaöğretim okulları ve ziraat ve ormancılık okullarında görevli öğretmen yetiştiren ve tamamlayıcı eğitim veren okullar;
  2. b) Ormancılık sektöründe çalışanların yetiştirildiği teknik kolejler;
  3. c) Müfredatta yer alan uygulamalı eğitimlerin verilebilmesini teminen, teşkilat olarak yukarıdaki (a) ve (b) bentlerinde belirtilen devlet okullarından herhangi birine ya da federal ziraat ve ormancılık araştırma enstitüsüne bağlı devlet ziraat ve ormancılık teknik kolejleri;
  4. d) Münhasıran veya büyük ölçüde yukarıdaki (a) ile (c) bentleri arasında kalan bentlerde belirtilen devlet okullarına devam eden talebe ve öğrencilere tahsis edilmiş öğrenci yurtları;
  5. e) Yukarıdaki (a) ila (d) bentleri arasında kalan bentler belirtilen devlet okullarında görevli öğretmen ve eğitmenlerin çalışma esasları ve özlük hakları;
  6. f) Dini cemaatlere ait ziraat ve ormancılık okullarının personel harcamaları için öngörülen devlet yardımları;
  7. g) Müfredatta yer alan uygulamalı eğitimlerin verilebilmesini teminen, teşkilat olarak federasyonun desteklediği bir ziraat ve ormancılık araştırma okuluna bağlı federal ziraat ve ormancılık enstitüleri.

(3) Yukarıdaki ikinci fıkrada belirtilen konularla ilgili olanlar müstesna, aşağıda sayılan alanlarda yasama yetkisi federasyona, yürütme yetkisi eyaletlere aittir;

  1. a) Din dersi;
  2. b) Bu okullarda görevli öğretmenler ve eğitmenlerle ilgili görev ayrıcalıklarını düzenleme yetkisini ilgilendiren konular hariç, devlet ziraat ve ormancılık meslek okulları ve teknik kolejlerinde görevli öğretmenlerin ve münhasıran ya da büyük ölçüde bu okullarda okuyan talebelere tahsis edilmiş devlet öğrenci yurtlarında görevli eğitmenlerin çalışma esasları ve özlük hakları;

Yukarıdaki (b) bendi hükümleri uyarınca çıkartılan federal kanunlarda açıkça belirlenecek münferit hükümlerle ilgili olarak eyaletlerin yasama organlarına uygulayıcı hükümler çıkartma yetkisi tanınabilir. Bu bağlamda, 15’inci maddenin altıncı fıkrası hükümleri benzer şekilde uygulanır. Federasyon kanunlarıyla ilgili uygulama yönetmelikleri, burada aksine bir hüküm bulunmadığı taktirde, federasyon tarafından çıkartılır.

(4) Aşağıda belirtilen alanlardaki esaslara ilişkin yasama yetkisi federasyona aittir, uygulama kanunlarını çıkartma ve yürütme yetkisi eyaletlere aittir;

  1. a) Ziraat ve ormancılık meslek okulları bakımından, derslerin amaçlarının, okutulması zorunlu konuların ve serbest öğretimle ilgili hususların belirlenmesinin yanı sıra zorunlu eğitim ve bir eyaletteki bir okuldan başka bir eyaletteki bir okula nakille ilgili hususlar;
  2. b) Ziraat ve ormancılık teknik kolejleri bakımından, okula kabul şartları, derslerin amaçları, teşkilat şekilleri, eğitim ve öğretim konularının genişletilmesi ve okutulması zorunlu konular, serbest öğretim ve bir eyaletteki bir okuldan başka bir eyaletteki bir okula nakille ilgili hususlar;
  3. c) Yukarıdaki ikinci fıkranın (b) bendinde düzenlenen okullar hariç, özel ziraat ve ormancılık meslek okulları ve yetiştirme kolejlerinin kamusal statüsünü ilgilendiren hususlar;
  4. d) Yukarıdaki birinci fıkrada belirtilen alanlarda eyaletlerin yürütme yetkisine dâhil olan istişare kurullarının teşkilini ve yetkilerini ilgilendiren hususlar.

(5) Yukarıdaki ikinci fıkranın (c), ve (g) bentlerinde belirtilen ziraat ve ormancılık teknik kolejleri ve araştırma enstitülerinin kurulması, ancak bu meslek okullarının veya teknik kolejin kurulacağı, Eyalet Hükümetinin bunun kurulmasını kabul etmişse kurulabilir. Bu okullarda müfredatta yer alan uygulamalı eğitimin verilebilmesi amacıyla, öğretmen yetiştiren ve tamamlayıcı eğitim veren bir okula ve ziraat ve ormancılık okullarına teşkilat olarak bağlanacak bir ziraat ve ormancılık okuluysa, bu olurun alınması zorunlu değildir.

(6) Yürütme yetkisinin üç ve dördüncü fıkra hükümleri uyarınca eyaletlere ait olduğu hususlarla ilgili olarak federasyon tarafından çıkartılmış yasal düzenlemelere uygunluğun denetlenmesi federasyonun yetkisindedir.

(7) 14’üncü maddenin altı, yedi ve dokuzuncu fıkra hükümleri, birinci fıkrada belirtilen* alanlarda gerekli değişikliklerle uygulanır.

(8) Milli Konsey; dördüncü fıkrada belirtilen konulara ilgili federal mevzuatı ancak en az üye tam sayısının yarısının katılımıyla ve kullanılan oyların üçte ikisinin çoğunluğuyla kabul edebilir.

Madde 14b.

(1) Üçüncü fıkra kapsamında düzenlenmemiş olması kaydıyla, kamu ihaleleriyle ilgili yasama yetkisi federasyona aittir.

(2) Birinci fıkrada belirtilen düzenlemeler bağlamında,

  1. Aşağıda sayılan alanlarda yürütme yetkisi federasyona aittir;
  2. a) Federasyona ait ihaleler;
  3. b) Madde 126/b’nin birinci fıkrasında tanımlanan vakıflar, fonlar ve kurumların ihaleleri;
  4. c) Diğer mali ya da iktisadi veya teşkilatsal tedbirlerle garanti altına alınan federasyonun mali katkısı ya da etkisi en az eyaletlerin mali katkıları ya da etkilerine mukabil derecedeyse, madde 126/b’nin ikinci fıkrasında tanımlanan işletmelerin ihaleleri;
  5. d) Federal Kanunlar uyarınca kurulmuş özerk idari hükmi şahıslara ait ihaleler;
  6. e) Yukarıdaki ikinci fıkranın (a)–(d) bentleri arasında kalan bentlerde belirtilmeyen aşağıda sayılan hükmi şahıslara ait ihaleler;
  7. aa) Federasyonun finansman katkısının en az eyaletlerin finansman katkılarına eşit olması kaydıyla, federasyon tarafından finanse edilen hükmi şahıslar;
  8. bb) Sözleşmenin (aa) bendi veya ikinci fıkranın (e) bendi kapsamında olmaması kaydıyla, yönetimleri bakımından federasyonun denetiminde olan hükmi şahıslar;
  9. cc) İhalenin (aa) veya (bb) bentleri, ya da ikinci fıkranın (e)–(aa) bentleri kapsamında olmaması ve federasyonun en az eyaletlerce atanan üye sayısına eşit sayıda üye atanması kaydıyla, federasyon tarafından atanmış üyelerden oluşan idari ve yönetim veya denetim kurulları;
  10. f) Federasyonun tahmini toplam sözleşme bedeli içerisindeki katkı payının en az eyaletlerinkine eşit olması kaydıyla, federasyon ve eyaletlerin ortaklaşa gerçekleştirecekleri ihaleler;
  11. g) İkinci fıkranın (a)–(f) bentleri arasında kalan bentlerde belirtilmeyen hükmi şahıslara ait ihaleler.
  12. Aşağıda sayılan alanlarda yürütme yetkisi eyaletlere aittir;
  13. a) Herhangi bir belediye veya belediye birliğine ait ihaleler;
  14. b) Madde 127/1 ve madde 127/a’nın bir ve sekizinci fıkralarında tanımlanan vakıflar, fonlar ve kurumların ihaleleri;
  15. c) Birinci fıkranın (c) bendinde belirtilen konularla ilgili olmamak kaydıyla, madde 126/b’nin ikinci fıkrasında tanımlanan işletmelere ait ihaleler ve madde 127/3 ve madde 127/a’nın üç ve sekizinci fıkralarında tanımlanan işletmelere ait ihaleler;
  16. d) Eyaletlerin mevzuatına uygun olarak kurulmuş özerk hükmi şahıslara ait ihaleler;
  17. e) Birinci fıkranın (a)–(d) bentleri arasında kalan bentlerde belirtilmeyen aşağıda sayılan hükmi şahıslara ait ihaleler;
  18. aa) İhalenin, birinci fıkranın (e) ve (aa) bentlerindeki hükümlere tabi bir ihale olmaması kaydıyla, eyaletlerin biri tarafından münferiden, ya da federasyon veya diğer bir eyalet ile müştereken finanse edilen hükmi şahıslar;
  19. bb) İhalenin, birinci fıkranın (e) ve (aa) bentlerindeki hükümlere tabi bir ihale olmaması kaydıyla, yönetimleri bakımından eyaletlerin denetiminde olan hükmi şahıslar;
  20. cc) İhalenin, birinci fıkranın (e) ve (aa) bentlerindeki hükümlere tabi bir ihale olmaması kaydıyla, herhangi bir eyalet tarafından atanmış üyelerden oluşan idari, yönetim veya denetim kurulları;
  21. f) İhalenin, birinci fıkranın (f) bendine tabi bir ihale olmaması kaydıyla, federasyon ve eyaletlerin birlikte düzenleyecekleri ihalelerin yanı sıra birden fazla eyalet tarafından düzenlenen ihaleler; belediyeler, nüfus büyüklüklerine bakılmaksızın, birinci fıkranın (b) ve (c) bentleri ile ikinci fıkranın (b) ve (c) bentleri bakımından, Federal Denetim Kurulunun görev ve yetki sınırları kapsamında bulunan hükmi şahıslar olarak kabul edilirler. Birinci fıkranın (b), (c), (e) ve (f) bentleri kapsamında, birinci fıkra uyarınca yapılacak alımların federasyona ait olduğu ve ikinci fıkra hükümleri uyarınca gerçekleştirilecek alımların ilgili eyaletlere ait olduğu kabul edilir. İkinci fıkranın (c), (e) ve (f) fıkraları bakımından, ihalenin birden fazla eyaletle ilgili olması durumunda, yürütme yetkisi, birinci fıkranın ilgili bendi (madde imi) bakımından federasyon ve eyalet arasındaki yürütme yetkisi paylaşımında hangi tarafın daha ağırlıkta olduğuna ve ayrıca alım yapan tarafın ikamet yerine, ihale makamının ikamet yerine (asli ikametgahına) bağlı olacaktır. Ancak, yürütme yetkisinin kesin olarak tanımlanması yine de mümkün değilse, yürütme yetkisi, ihalenin yapıldığı tarih itibariyle Federal Konseye halen ev sahipliği yapan eyalete ya da son olarak ev sahipliği yapmış eyalete aittir.

(3) İkinci fıkranın 2 numaralı bendinde belirtilen ihale sahipleri tarafından gerçekleştirilecek ihalelerin incelenmesiyle ilgili yasama ve yürütme yetkisi eyaletlere aittir.

(4) Federasyon; birinci fıkrada belirtilen konularla ilgili kanun taslaklarının hazırlanmasında eyaletlere de söz hakkı tanır. Birinci fıkra hükmüne göre kabul edilen, eyaletlerin yürütme yetkisinde olan konuları düzenleyen federal kanunlar ancak eyaletlerin ön onayı alınarak çıkartılabilir.

(5) İlgili kanunlarda aksine hüküm bulunmadıkça, birinci fıkra hükmü uyarınca çıkartılan federal kanunlarla ilgili uygulama yönetmelikleri federasyon tarafından çıkarılır. Dördüncü fıkra hükümleri bu yönetmeliklere gerekli değişikliklerle uygulanır.

(6) Sorgulama yetkisine sahip idari mercilerden 19’uncu maddenin birinci fıkrasında belirtilen üst derece idari mercileri, belediyeleri ve belediye birliklerinin yanı sıra özel hukuk kişilerini denetlemeleri de talep edilebilir.

Madde 15.

(1) Kendisiyle ilgili yasama ve/veya yürütme yetkisi federal anayasa tarafından federasyona bırakılmamış konularda eyaletler bağımsız yetki sahibidirler.

(2) Devlet emniyet güçlerinin mahalli emniyet birimlerini ilgilendiren ve belediyenin temsil ettiği yerel halkın menfaatlerini doğrudan doğruya ya da büyük ölçüde ilgilendiren ve uygunsuz gürültüye karşı kamu huzurunun ve düzeninin korunması örneğinde olduğu gibi, yerel halkın mahalli sınırlar içerisinde uygun şekilde çözümleyebileceği meselelerde, belediyelerin bu meseleleri ele alış şeklini denetleme ve gözlenen her türlü eksikliğin düzeltilmesini validen talep etme yetkisi federasyona aittir. Federasyonun bu amaçla yürüttüğü teftiş yetkileri belediyeye devredilebilir. Böyle bir yetki devrinin yapıldığı her durumda vali keyfiyetten haberdar edilir.

(3) Eyalet mevzuatının tiyatrolar ve sinemalar, halka açık gösteri ve performanslar ve eğlencelerle ilgili hükümleri uyarınca eyaletlerin coğrafi yetki sınırları içerisinde bulunan Federal Emniyet Müdürlükleri, asgari olarak söz konusu etkinliklerinden gözetiminden sorumludurlar. Ancak bu gözetim yetkisi, teknik faaliyetleri, yapılarda emniyeti ve itfaiyeyi ilgilendiren hususları ve idarenin, ilgili mevzuat uyarınca düzenlenecek ruhsatlarla ilgili ön incelemede yer alması hususunu kapsamaz.

(4) Federal Emniyet Müdürlüklerinin kendi coğrafi yetki sınırlarında kalan bölgelerde görev yapan, mahalli trafik polisleri (madde 118/3 ve 4) hariç, trafik polisleri ve Tuna Nehri, Konstans Gölü, Neusiedl Gölü ve sınırı aşan sularda görevli nehir ve seyrüsefer polisine ilişkin icra sorumluluklarının sınırı, federasyonun ve ilgili eyaletin konuyla ilgili kanunlarında belirlenir.

(5) Ordu mensupları veya diğer federal çalışanlara ait okullar ve hastaneler, ya da kışlalar dâhil, federal mercileri ve büroları ya da kamu kurumlarını barındıran yapılar gibi Federal Hükümete ait kamu hizmet binalarını ilgilendiren idari işlemler federal icranın yetkisi dahilindedir. Bu idari işlemlere dair itirazlarda nihai karar yetkisi valiye aittir. Ancak, bu hallerde yapılaşma sınırı ve seviyesinin belirlenmesi eyaletlerin yürütme yetkisindedir.

(6) Esasları düzenleme yetkisinin federasyona bırakılmış olması kaydıyla, federal kanunun belirlediği çerçeve kapsamında yer alan detaylı uygulamalarda sorumluluk, eyaletlerin yasama organlarına aittir. Federal kanun uygulama mevzuatının çıkartılması için mühlet belirleyebilir ki, bu süre, Federal Konseyin onayı olmaksızın, altı aydan kısa ve bir yıldan uzun olamaz. Bir eyalet bu mühlete uymaz ise, uygulama mevzuatını çıkarma yetkisi eyaletten federasyona geçer. Federal uygulama mevzuatı eyalet uygulama mevzuatının çıkartıldığı tarih itibariyle yürürlükten kalkar. Federasyon esasları belirlememişse, eyalet yasama organı bu hususları düzenlemekte serbesttir. Eyalet mevzuatının hükümleri, federasyonun esasları belirlediği tarihten itibaren federal kanunun belirlediği mühlet içerisinde bu esaslara ilişkin gerekli değişiklikler yapılarak tadil edilir.

(7) 11 ve 12’nci maddeler ile 14’üncü maddenin iki ve üçüncü fıkraları ve madde 14/a’nın üç ve dördüncü fıkralarında belirtilen alanlarla ilgili olarak bir eyalete ait bir idari işlem birden fazla eyalette uygulanacaksa, bu idari işlemin uygulanacağı eyaletler, öncelikle uygulamanın esasları üzerinde anlaşmaya varacaklardır. Yasal gerekliliğin ortaya çıktığı tarihten itibaren altı ay içerisinde üzerinde anlaşmaya varılacak bu düzenlemenin çıkartılmaması halinde, eyaletlerden ya da konunun taraflarından birinin talebiyle, bu düzenlemeyi çıkartma yetkisi ilgili Federal Bakanlığa geçer. Detaylar, 11 ve 12’nci maddeler ile 14’üncü maddenin iki ve üçüncü fıkraları ve madde 14/a’nın üç ve dördüncü fıkraya istinaden çıkartılmış federal kanunlarca düzenlenebilir.

(8) Federasyon, 11 ve 12’nci maddelere göre federal yasamanın yetkisine bırakılan konularda, çıkartmış olduğu yönetmeliklere uygunluğu denetleme hakkına sahiptir.

(9) Eyaletler kendi yasama yetkilerinin sınırları içerisinde kalan konularda, o konunun ceza ve medeni hukuk alanını ilgilendiren yönüyle ilgili hükümleri de düzenleyebilirler.

(10) Eyaletlerin mevcut mutat kamu yönetimi teşkilatında değişiklik yapan ya da yeni birimlerin kurulmasını öngören eyaletsel mevzuat düzenlemeleri ancak Federal Hükümetin onayıyla çıkartılabilir.

Madde 15a.

(1) Federasyon ve eyaletler kendi görev ve yetki alanlarına giren konularda birbirleriyle anlaşmalar yapabilirler. Federasyon adına bu tür anlaşmaların yapılması yetkisi, anlaşmanın konusuna bağlı olarak, Federal Hükümete ya da Federal Bakana aittir. Federal yasama organını da bağlayıcı nitelikteki anlaşmalar ancak Milli Konseyin onayıyla Federal Hükümet tarafından yapılabilir. 50’nci maddenin üçüncü fıkrası hükümleri Milli Konseyin bu yönde alacağı kararlara gerekli değişikliklerle uygulanır; bu kararlar Federal Resmi Gazete’sinde yayımlanır.

(2) Eyaletler kendi aralarında ve ancak kendi yetki alanlarıyla ilgili konularda anlaşmalar yapabilirler ve bu anlaşmaları gecikmeksizin Federal Hükümetin bilgisine sunmak zorundadırlar.

(3) Uluslararası hukukun antlaşmalara ilişkin esasları yukarıdaki birinci fıkrada kastedilen anlamdaki anlaşmalara uygulanır. Aynı esaslar, ilgili eyaletin buna mukabil kurucu kanunlarında aksine hükümler bulunmadıkça, yukarıdaki ikinci fıkrada belirtilen anlaşmalar için de gerekli değişikliklerle uygulanır.

Madde 16.

(1) Eyaletler kendi yetki alanına giren konularda Avusturya’ya komşu devletlerle, ya da onları oluşturan eyaletlerde antlaşmalar yapabilirler.

(2) Vali, bu nitelikte bir antlaşmayla ilgili müzakerelere başlanmadan önce Federal Hükümeti keyfiyetten haberdar etmelidir. Vali antlaşmanın imzalanmasından önce Federal Hükümetin onayını almalıdır. Federal Hükümet, onay talebinin Federal Şansölyeye tevdi edildiği tarihten itibaren sekiz hafta içerisinde valiye onay talebinin reddedildiğini bildirmemişse, onay verilmiş addedilir. Antlaşma müzakerelerini başlatma ve antlaşmayı imzalama sorumluluğu, eyalet hükümetinin tavsiyesi ve valinin imzasıyla Federal Cumhurbaşkanına aittir.

(3) Yukarıdaki birinci fıkraya göre bir eyalet tarafından imzalanan antlaşmalar Federal Hükümetin talebiyle iptal edilir. Bir eyalet bu yükümlülüğü yerine getirmezse, bununla ilgili yetki federasyona intikal eder.

(4) Eyaletler, uluslararası antlaşmaların uygulanması için kendi özerk yetki alanı çerçevesinde gerekli olacak işlemleri gerçekleştirmekle yükümlüdürler. Bir eyalet bu yükümlülüğünü eksiksiz şekilde yerine getirmezse, özellikle gerekli kanunların çıkartılması da dâhil bu işlemleri gerçekleştirme yetkisi federasyona intikal eder. Bu hüküm uyarınca federasyonun gerçekleştireceği bir işlem, özellikle çıkartılan bu nitelikteki bir kanun ya da yönetmelik, eyaletin yapılması zorunlu işlemi gerçekleştirmesiyle birlikte hükmünü yitirir.

(5) Federasyon, uluslararası antlaşmaların uygulanması konusunda ve eyaletlerin yetki alanına giren konularda da gözetim hakkına sahiptir. Federasyonun bu konuda eyaletlere karşı icra edeceği yetkiler dolaylı federal idarenin konusu olan yetkilerle aynıdır. (madde 102).

Madde 17.

Yasama ve yürütme yetkileriyle ilgili olarak madde 10 ilâ 15 arasında kalan maddelerde yer alan hükümler hiçbir şekilde, bir medeni hak sahibi olan federasyon ve eyaletlerin konumunu etkilemez.

Madde 18.

(1) Kamu yönetiminin geneli hukuka dayanır.

(2) Her idari mercii kendi yetki ve görev alanı sınırları çerçevesinde kanuna dayalı olarak yönetmelikler çıkarabilir.

(3) Milli Konseyin toplantıda olmadığı, zamanda toplanamayacağı veya kontrolü dışındaki sebeplerden ötürü toplantı yapmasının engellendiği bir anda, toplum için açık ve telafisi mümkün olmayan bir zararı önlemek için, Anayasa uyarınca Milli Konseyin karar almasını gerektirecek acil tedbirlerin alınması gerekli olursa, Federal Cumhurbaşkanı mevcut mevzuatta geçici değişiklikler getiren kararnameler çıkartmak yoluyla, Federal Hükümetin tavsiyesiyle ve kendisinin ve Federal Hükümetin sorumluluğunda bu tedbirleri alır. Federal Hükümet, Milli Konsey Baş Komisyonu tarafından atanmış Daimi Alt Komisyonun onayıyla tavsiyelerini sunmalıdır. (madde 55/2). Bu kararname Federal Hükümet tarafından da imzalanmalıdır.

(4) Üçüncü fıkra uyarınca çıkarılan tüm kararnameler Federal Hükümet tarafından gecikmeksizin Milli Konseye tevdi edilmelidir. Milli Konsey o anda oturumda değilse, Federal Cumhurbaşkanı tarafından toplanır. Ancak, Milli Meclis toplantıdaysa, kararnamenin tevdi edildiği tarihten itibaren sekiz gün içerisinde Başkan Milli Konseyi toplantıya çağırır. Milli Konsey; kararnamenin tevdi edildiği tarihten itibaren dört hafta içerisinde bu kararnamenin yerine ilgili Federal Kanunu oylamalı, ya da kararnamenin derhal yürürlükten kaldırılması talebiyle bir karar almalıdır. Kararnamenin yürürlükten kaldırılması yönünde karar alınmışsa, Federal Hükümet derhal talebi yerine getirmelidir. Başkan, Milli Konseyin zamanında karar alabilmesini teminen, teklifi en geç en son gün fakat her halükarda söz konusu dört haftalık mühletin hitamından önce oya sunmalıdır. Milli Konsey İç Tüzüğü Hakkında Federal Kanunda ayrıntılı düzenlemeler yapılır. Kararname, Federal Hükümet tarafından bir önceki cümlede yer alan hükümler uyarınca yürürlükten kaldırılırsa, kararnameyi yürürlükten kaldıran yasal hükümler, kararnamenin yürürlüğünün sona erdiği tarihinden itibaren yürürlüğe girer.

(5) Üçüncü fıkrada belirtilen kararnameler federal anayasa hükümlerini değiştirecek bir düzenleme içeremezler ve konuları itibariyle Federasyon veya Eyaletlere, ilçelere, ya da belediyelere mali yükler, ne de vatandaşlar için mali yükümlülükler, ya da kamu mallarının elden çıkartılması zorunluluğu getiremeyecekleri gibi, 10’uncu maddenin birinci fıkrasının 11 numaralı bendinde belirtilen konularla ilgili önlemler içeremezler ve son olarak dernekleşme veya kiraların korunması konularıyla da ilgili olamazlar.

Madde 19.

(1) Federal Cumhurbaşkanı, Federal Bakanlar ile Devlet Sekreterleri ve Eyalet Hükümetlerinin üyeleri en yüksek dereceli yürütme mercileridir.

(2) Yukarıdaki birinci fıkrada belirtilen mercilerin ve diğer kamu görevlilerinin ekonominin özel sektör kanadındaki faaliyetlerinin kabul edilebilirliği Federal Kanunla sınırlandırılabilir.

Madde 20.

(1) Geçici süreyle seçilmiş veya kalıcı süreyle atanmış kamu görevlileri federasyonun ve eyaletlerin en yüksek idari mercilerinin yönlendirmesiyle idari görevlerini yasalar çerçevesinde yerine getirir. Anayasada aksine hükümler bulunmadıkça, bunlar amirlerinin talimatlarına tabidirler ve görevlerini ifa ederken amirlerine karşı sorumludurlar. Bir ast, üstü tarafından verilmiş talimatı konuya uygun değilse, ya da talimata uyulması ceza kanununu ihlal edecekse, bir talimatı yerine getirmeyi reddedebilir.

(2) Federal veya eyalet kanunlarında son karar merci olarak bir mahkemeyi görevlendirmişse ve bu mahkemenin kararların kanun uyarınca idari merciler tarafından iptal edilmesi ya da değiştirilmesi mümkün değilse ve bu mahkeme en az bir hâkimden oluşuyorsa, mahkemenin diğer üyeleri de aynı şekilde hiçbir talimata bağlı olmaksızın görevlerini ifa ederler.

(3) Federal, eyaletlerle ve belediyelerle ilgili görevlerle görevlendirilmiş olanların yanı sıra diğer kamu hükmi şahıslarında görevlendirilenler, yasalarda aksine hüküm yer almadıkça, görevlerinin gereği olan faaliyetlerden edinecekleri ve açıklanması, kamu huzuru, düzeni ve emniyeti, genel milli savunma, dış ilişkiler, kamu hükmi şahsının menfaatleri, bir yasal düzenlemenin hazırlanması ya da ilgili tarafların üstün menfaatleri gereği kendilerine yasaklanmış bilgilerin tamamını gizli tutacaklardır (resmi gizlilik). Genel bir temsilcilik tarafından bu bilgiler talep edilmişse, bu temsilcilik tarafından atananlar için resmi gizlilik yükümlülüğü bulunmamaktadır.

(4) Federal, eyaletlerle ve belediyelerle ilgili görevlerle görevlendirilmiş olanların yanı sıra diğer kamu hükmi şahıslarında görevlendirilenler, bu açıklamanın gizliliğin muhafazasına ilişkin yasal yükümlülükle çelişmemesi kaydıyla, kendi yetki ve görev alanlarına giren konulara ilişkin bilgileri açıklarlar. Bir meslek birliğinin bilgi verme yükümlülüğü sadece kendi mensuplarıyla sınırlıdır ve bu açıklama yasaların kendilerine tanıdıkları işlevlerin işleyişine mani olmayacaktır. Federal mercilerin ve yerinden yönetim birimlerinin yasama ve yürütme yetkileriyle ilgili olarak federal kanunlar kapsamında detaylı düzenleme yapma yetkisi federasyona aittir. Eyaletlerin ve belediyelerle yerinden yönetim birimlerinin çerçeve mevzuatlarla ilgili yetkileri bakımından detaylı düzenleme yapma yetkisi federasyona aitken, uygulama mevzuatını çıkarma ve yürütme yetkileri eyalete aittir.

Madde 21.

(1) Eyalet, belediyeler ve belediye birliklerinin çalışanlarının hizmet akitleri ve özlük haklarına dair düzenlemeler dâhil, çalışma esaslarını ilgilendiren konularda yasama ve yürütme yetkisi, aşağıdaki ikinci fıkrada ve madde 14/2 ve 3’ün (d) bendinde yer alan aksine hükümler müstesna, eyaletlere aittir. Hizmet akdiyle çalışmayla ilgili tüm ihtilaflar mahkemeler tarafından çözümlenir.

(2) İşletmelerde istihdam edilenler müstesna, (birinci fıkrada anılan) çalışanların iş güvenliği ve eyalet çalışanlarının özlük haklarına dair konularda yasama ve yürütme yetkisi, eyaletlere aittir. Birinci cümlede yer alan konularda eyaletin yetkili olmadığı durumlarda, yukarıdaki belirtilen konularda federasyon yetkilidir.

(3) Anayasada aksine hüküm bulunmadıkça, federasyon çalışanlarına tanınan ayrıcalıklı memuriyet yetkisi federasyonun en yüksek mercileri tarafından icra edilir. Kanunun federasyon çalışanları için uygun istisnalar tanıdığı durumlar hariç, eyalet çalışanlarına tanınan ayrıcalıklı memuriyet yetkisi eyaletlerin en yüksek mercileri tarafından icra edilir. Eyalet anayasasında, eyalet çalışanlarına tanınan ayrıcalıklı memuriyet yetkisinin eşdeğer merciler tarafından icra edilebileceği hükmü yer alabilir.

(4) Kamu çalışanlarının federasyon, eyaletler, belediyeler ve belediyeler birlikleri arasında bir görevden diğer bir göreve atanma olasılıkları her daim garanti altındadır. Hizmet sürelerinin, federasyon, ya da bir eyalet, bir belediye, ya da bir belediye birliği için görev yürütülmesine bağlı olarak değişik hesaplanması kabule şayan değildir. Federasyonun, eyaletlerin ve belediyelerin personel çalışma esasları, özlük hakları ve iş güvencesi alanlarındaki düzenlemelerinde birbirine paralellik sağlanabilmesi için, federasyon ve eyaletler bu konulardaki tasarılarından birbirlerini haberdar ederler.

(5) Aşağıda sayılan haller yasal düzenleme yoluyla mümkün olabilir;

  1. Devlet memurlarının özel idari işlevleri ifa etmek amacıyla, ya da görevin bunu gerektirmesi sebebiyle geçici süreyle atanabilmeleri;
  2. Geçici sürenin hitamından sonra, ya da idari birimin teşkilatında veya çalışma esaslarının yapısında yasayla değişiklik yapılması üzerine, atamanın gerekli olmaması;
  3. Atama yetkisinin 66’ncı maddenin birinci fıkrası uyarınca devredilmemiş olması kaydıyla, çalışanın görev yerinin veya unvanının değişmesi halinde, atamanın gerekli olmaması.

(6) Yukarıdaki beşinci fıkrada belirtilen hallerde denk görev talebinde bulunulamaz.

Madde 22.

Federasyonun, eyaletlerin ve belediyelerin tüm yetkili mercileri kendi yetki alanı çerçevesinde birbirleriyle karşılıklı yardımlaşma içerisinde çalışmakla yükümlüdürler.

Madde 23.

(1) Kamu hukukuna göre kurulmuş Federasyon, eyaletler, ilçeler, belediyeler ve diğer kurum ve kuruluşlar, kanunların yürürlüğünün sağlanması amacıyla kendileri namına çalışan kişilerin kanuna aykırı davranışlarından ötürü her kim olursa olsun diğer kişilere verdikleri zarar ziyandan sorumludur.

(2) Yukarıdaki birinci fıkrada anılan tüzel kişilerden herhangi bir adına iş gören kişiler, bu zarar ziyanın kasti tutumları veya ağır kusurlarından kaynakladığının ispat edilmesi şartıyla, hükmi şahsın tazmin edilen kişiye ödediği tazminat bakımından o tüzel kişiye karşı sorumludur.

(3) Yukarıdaki birinci fıkrada anılan tüzel kişilerden herhangi bir adına iş gören kişiler, kanunların yürürlüğünün sağlanması amacıyla kendileri namına çalıştıkları tüzel kişilere karşı, kanuna aykırı davranışlarından ötürü verdikleri zarar ziyandan sorumludur.

(4) Bir ila üçüncü fıkralar arasında kalan hususlarla ilgili detaylı hükümler Federal Kanunla düzenlenir.

(5) Posta sistemi ve telekomünikasyon alanlarını düzenleyen özel hükümler ile yukarıdaki bir ila üçüncü fıkralar arasında kalan hükümler arasındaki farklılığın haddi Federal Kanunla belirlenir.

  1. Avrupa Birliği

 

Madde 23a.

(1) Avusturya Cumhuriyeti tarafından Avrupa Parlamentosu’na atanacak üyeler, nispi temsil esaslarına göre, en geç seçim tarihinin hitamında on sekiz yaşını tamamlamış ve seçim tarihinde Avusturya vatandaşı ve Avrupa Birliği hukukuna göre oy kullanmaktan men edilmemiş olan, ya da Avrupa Birliğine üye ülkelerin vatandaşı olan ve Avrupa Birliği hukukuna göre oy kullanma hakkına sahip kişiler arasından, eşit, doğrudan, gizli ve şahsi oy esaslarıyla seçilirler. Seçim usulüne ilişkin ayrıntılı hükümler Federal Kanunla düzenlenecektir.

(2) Federal bölge, Avrupa Parlamentosu için yapılacak seçimlerde tek bir seçim çevresini teşkil eder.

(3) En geç seçim tarihinin hitamında on dokuz yaşını tamamlamış ve seçim için belirlenen tarihte Avusturya vatandaşı ve Avrupa Birliği hukukuna göre oy kullanmaktan men edilmemiş olan, ya da Avrupa Birliğine üye ülkelerin vatandaşı olan ve Avrupa Birliği hukukuna göre oy kullanma hakkına sahip kişiler, seçilebilirler.

(4) Oy kullanma hakkının kullanılması veya seçmenlik hakkı ancak mahkeme kararıyla engellenebilir.

(5) Avrupa Parlamentosu seçimlerinin sevk ve idaresi Milli Konsey tarafından seçimler için atanmış seçim kurullarına devrolunur. Yurtdışında gerçekleştirilen oy kullanma işlemlerinin bir seçim kurulu önünde gerçekleştirilmesi gerekli değildir. Yurtdışında oy kullanımına ilişkin daha detaylı hükümler ancak, Milli Konseyin üye tam sayısının en az yarısının katılımıyla ve kullanılan oyların üçte ikisinin çoğunluğuyla kabul edilebilir.

(6) Seçmen kütükleri belediyeler tarafından kendi yetki ve görev sorumlulukları çerçevesinde hazırlanır.

Madde 23b.

(1) Avrupa Parlamentosuna üye olarak seçilmek için adaylığını koyan kamu görevlilerine propaganda faaliyetleri için yeterli süre tanınır. Avrupa Parlamentosuna üye olarak seçilen kamu görevlilerinin memuriyetleri, maaş kaybıyla birlikte görevleri süresince askıya alınır.

(2) Üniversitede görev yapan öğretim görevlileri Avrupa Parlamentosuna mensupken araştırma ve eğitim faaliyetlerine devam edebilir ve sınavlarda görev alabilirler. Bu faaliyetlere ilişkin ücretler fiilen verilen hizmet esas alınarak hesaplanır. Ancak bu ücret bir üniversite öğretim görevlisinin maaşının yüzde yirmi beşini geçemez.

(3) Anayasada Milli Konseyin mevcut veya sabık üyelerinin gerçekleştiremeyecekleri faaliyetler olarak tanımlanan faaliyetler, Avrupa Parlamentosunun mevcut veya sabık üyeleri için de münasip değildir.

Madde 23c.

(1) Federal Hükümet, Avrupa Birliği çerçevesinde Komisyon, Adalet Divanı, Bidayet Mahkemesi, Sayıştay, Avrupa Yatırım Bankası Yönetim Kurulu, Ekonomik ve Sosyal Komite ve Bölgeler Komitesi üyelikleri için Avusturya’nın göstereceği adayların belirlenmesinden sorumludur.

(2) Federal Hükümet, Komisyon, Adalet Divanı, Bidayet Mahkemesi, Sayıştay, Avrupa Yatırım Bankası Yönetim Kurulu üyelikleriyle ilgili olarak, Milli Konseyin Ana Komisyonuyla mutabakata varacaktır. Federal Hükümet tasarladığı kararı hakkında Milli Konseyin Ana Komisyonunu ve Federal Cumhurbaşkanını aynı anda bilgilendirecektir.

(3) Federal Hükümet, Ekonomik ve Sosyal Komite üyelikleri için ekonomik ve sosyal çevreleri oluşturan çeşitli resmi ve diğer meslek kuruluşlarının tekliflerini alacaktır.

(4) Bölgeler Komitesi asil ve yedek üyelikleri için Avusturya’nın göstereceği adaylarda eyaletlerin yanı sıra Avusturya Şehirler ve İlçeler Birliği (Avusturya Mahalli İdareler Federasyonu) ve Avusturya Belediyeler Birliğinden (Avusturya Belediyeler Federasyonu) teklif alınması esastır. Bu bağlamda, Eyaletler sırasıyla bir aday, Avusturya Şehirler ve İlçeler Birliği ve Avusturya Mahalli İdareler Birliği müştereken üç temsilciyi aday olarak gösterirler.

(5) Federal hükümet yukarıdaki üç ve dördüncü fıkralar uyarınca belirlenen isimleri Milli Konseye bildirir. Federal hükümet yukarıdaki iki, üç ve dördüncü fıkralar uyarınca belirlenen isimleri Federal Konseye bildirir.

Madde 23d.

(1) Federasyon, eyaletlerin özerk yetki ve görev alanına giren, ya da öteki türlü onların menfaatine olan Avrupa Birliğiyle ilgili projeleri vakit geçirmeksizin eyaletlere bildirmek ve federasyonun belirleyeceği makul süre içerisinde görüşlerini belirtme fırsatı tanımak zorundadır. Bu görüşler Federal Şansölyeye tevdi edilir. Belediyelerin yetki ve görev alanlarının ya da önemli menfaatlerinin etkilenecek olması kaydıyla, aynı hüküm gerekli değişiklikler belediyeler için de geçerlidir. Belediyeleri bu konularda Avusturya Şehirler ve İlçeler Birliği (Avusturya Mahalli İdareler Federasyonu) ve Avusturya Mahalli İdareler Birliği (Avusturya Belediyeler Federasyonu) temsil eder (madde 115/3).

(2) Federasyon, yasama yetkisinin eyalete ait olduğu Avrupa Birliğiyle ilgili bir projede eyaletlerin mutabakatına sahipse, Avrupa Birliğindeki müzakerelerde ve oylamalarda bu mutabakatla bağlıdır. Federasyon ancak, dış ilişkiler ve entegrasyon politikaları alanlarında zaruri bir gerekçeyle bu mutabakattan farklı hareket edebilir.

(3) Avrupa Birliği çerçevesindeki bir projenin yasama yetkisinin eyalete ait olduğu alanları da etkilemesi mümkünse, Federal Hükümet, eyaletler tarafından belirlenmiş bir adayı Konseyin karar alma sürecinde eyaleti temsil etmek üzere atar. Bu atama yetkisi Federal Hükümetin ilgili üyesinin işbirliğiyle ve Federal Hükümetin koordinasyonunda icra edilir. İkinci fıkra hükümleri eyalet temsilcisi için uygulanır. Federal yasama yetkisinde olan konularda eyaletlerin temsilcileri Milli Konseye karşı sorumludurlar; Eyaletlerin yasama yetkisinde olan konularda ise 142’nci maddeye göre eyalet yasama organlarına karşı sorumludurlar.

(4) Bir ila üçüncü fıkralar arasında kalan hükümlerle ilgili daha ayrıntılı düzenlemeler federasyon ve eyaletlerin mutabakatıyla gerçekleştirilir. (madde 15/1).

(5) Eyaletler, Avrupa Birliğiyle entegrasyon çerçevesindeki hukuki işlemlerin uygulanması için gerekli olan işlemlerden kendi yetki ve görev alanlarına girenlerini gerçekleştirmekle yükümlüdürler. Bir eyalet bu yükümlülüğünü layıkıyla yerine getirmezse ve Avrupa Birliği bünyesindeki bir mahkeme tarafından Avusturya aleyhine bu durum tespit edilirse, gerekli yasaların çıkartılması başta olmak üzere bu işlemleri gerçekleştirme yetkisi federasyona intikal eder. Böyle bir kanun veya kararnamenin çıkartılması başta olmak üzere, federasyonun bu hüküm uyarınca gerçekleştireceği bir işlem, eyaletin gerekli işlemi gerçekleştirdiği tarihten itibaren yürürlükten kalkar.

Madde 23e.

(1) Federal hükümetin ilgili üyesi Avrupa Birliği kapsamındaki tüm projeler hakkında vakit kaybetmeksizin Milli Konsey ve Federal Konseyi bilgilendirir ve projelerle ilgili görüşlerini bildirme olanağı sağlar.

(2) Federal hükümetin ilgili üyesi Avrupa Birliği kapsamında yer alan ve Federal Kanunlarla düzenlenmesi gereken, ya da federal yasama yoluyla düzenlenmesi gerekecek konuları ilgilendiren bir hukuki işleminin uygulanmasıyla doğrudan alakalı bir projeyle ilgili olarak Milli Konseyden görüş edinmişse, Federal Hükümetin bu üyesi Avrupa Birliğindeki müzakerelerde ve oylamalarda bu görüşle bağlıdır. Ancak, dış ilişkiler ve entegrasyon politikaları alanlarında zaruri bir gerekçeyle bu görüşten farklı hareket edilebilir.

(3) Federal hükümetin bir üyesi yukarıdaki ikinci fıkrada belirtilen Milli Konseyin görüşünden farklı hareket etmek isterse, bir kez daha Milli Konseye müracaat edilir. Avrupa Birliğinin hazırlık aşamasında olduğu söz konusu hukuki işleminin mevcut federal anayasada önemli bir değişiklik öngörmesi halinde, Milli Konsey uygun zaman içerisinde bu yönde bir itirazda bulunmamış ise söz konusu görüşten farklı hareket edilebilir.

(4) Milli Konsey yukarıdaki ikinci fıkra uyarınca görüşünü bildirmişse, Federal Hükümetin ilgili üyesi Avrupa Birliğinde gerçekleştirilen oylamayla ilgili olarak Milli Konseyi bilgilendirir. Federal hükümetin ilgili üyesi, özellikle Milli Konseyin görüşünden farklı hareket edilmişse, bunun gerekçeleri hakkında Milli Konseyi vakit geçirmeksizin bilgilendirir.

(5) Milli Konseyin yukarıdaki bir ve dördüncü fıkralar arasında düzenlenen yetkilerinin muhafazası, prensip olarak, ana komitenin sorumluluğundadır. Bu konuyla ilgili daha ayrıntılı hükümler Milli Konseyin daimi kararları hakkındaki Federal Kanunla düzenlenir. Avrupa Birliği ile ilgili projelerden sorumlu olacak Ana Komiteye bağlı ayrı bir daimi alt komisyonunun yetki alanı ve Milli Konseyin bir ila dördüncü fıkralar arasında düzenlenen yetkilerinden hangilerinin Milli Konseyin kendisine bırakılacağı bu vesileyle yapılacak düzenlemelerle belirlenebilir. 55’inci maddenin üçüncü fıkra hükümleri bu daimi alt komisyon bakımından gerekli değişikliklerle uygulanır.

(6) Federal hükümetin ilgili üyesi Avrupa Birliği kapsamında yer alan ve uygulanması için, 44’üncü maddenin ikinci fıkrası uyarınca Federal Konseyin mutabakatıyla federal anayasada düzenlenme yapılması zorunluluğu bulunan, bir projeyle ilgili olarak Federal Konseyden görüş edinmişse, Federal Hükümetin bu üyesi Avrupa Birliğindeki müzakerelerde ve oylamalarda bu görüşle bağlıdır. Ancak, dış ilişkiler ve entegrasyon politikaları alanlarında zaruri bir gerekçeyle bu görüşten farklı hareket edilebilir. Federal Konseyin yukarıdaki ikinci fıkrada düzenlenen yetkilerinin muhafazası ve bu konuyla ilgili daha ayrıntılı hükümler Federal Konseyin usul kurallarıyla düzenlenir. Avrupa Birliği ile ilgili projelerden Federal Konsey yerine sorumlu olacak özel olarak kurulacak komisyonunun yetki alanı ve Federal Konseyin birinci ila bu fıkrada düzenlenen yetkilerinden hangilerinin Federal Konseyin kendisine bırakılacağı bu vesileyle yapılacak düzenlemelerle belirlenebilir.

Madde 23f.

(1) Avusturya, Nice Antlaşması’yla değiştirilmiş Avrupa Birliği Kurucu Antlaşması Kısım V gereğince, Avrupa Birliği Ortak Dış İlişkiler ve Güvenlik Politikasında yer almaktadır. Bu, Antlaşmanın 17’nci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen görevlerin yanı sıra Antlaşmaya taraf olmayan bir veya daha fazla sayıdaki ülkeyle olan ekonomik ilişkilerin askıya alınması, sınırlandırılması ya da tamamen sona erdirilmesini öngören tedbirlere de katılınmasını da içermektedir. Avrupa Konseyi’nin Avrupa Birliği’nin ortak savunması ve Batı Avrupa Birliği’nin Avrupa Birliği ile entegrasyonu hakkındaki kararlarının, 44’üncü maddenin bir ve ikinci fıkra hükümleri gerekli değişikliklerle uygulanarak, Milli Konsey ve Federal Konsey tarafından onanması gerekmektedir.

(2) Nis Antlaşması ile değiştirilmiş Avrupa Birliği Kurucu Antlaşması Kısım V gereğince, Avrupa Birliği Ortak Dış İlişkiler ve Güvenlik Politikası ve Avrupa Birliği Kurucu Antlaşması Kısım VI gereğince emniyet ve yargı konularındaki işbirliğini düzenleyen konularla ilgili oylamalarda, madde 23e’nin iki ila beşinci fıkraları arasındaki hükümleri gerekli değişikliklerle uygulanır.

(3) Barışın korunmasına dair görevler ve arabuluculuk faaliyetleri dâhil kriz yönetimi kapsamında silahlı kuvvetlerin gerçekleştireceği görevleri ilgilendiren kararların yanı sıra, ortak savunma politikasının tedrici şekilde oluşturulması ve Batı Avrupa Birliği ile tesis edilecek yakın kurumsal ilişkilerle ilgili olarak, Nis Antlaşması ile değiştirilmiş Avrupa Birliği Kurucu Antlaşmasının 17’nci maddesi gereğince alınacak kararlarda Federal Şansölye ve Federal Dışişleri Bakanının ortak mutabakatı aranır.

(4) Onanacak kararın, Avusturya’ya birliklerini ya da bireylerini sevk etmesi yükümlülüğü getirmesi muhtemelse, üçüncü fıkra uyarınca alınacak önlemler ancak, bu görevlendirmenin, birliklerin ya da bireylerin yurtdışında görevlendirilmesini düzenleyen anayasa hükümlerinde öngörülen usule uygun olarak gerçekleştirileceği şerhi düşülerek onaylanabilir.

Kısım II.

Federal Yasama

  1. Milli Konsey

 

Madde 24.

Milli Komite, Federal Konsey ile müştereken Federasyonun yasama yetkisini icra eder.

Madde 25.

(1) Milli Konsey’in merkezi, Federal Başkent olan Viyana’dadır.

(2) Federal Cumhurbaşkanı, olağanüstü şartların hüküm sürdüğü hallerde, Federal Hükümetin talebiyle Milli Konseyi Federal bölge toprakları içerisinde bir başka yerde toplantıya çağırabilir.

Madde 26.

(1) Milli Konsey, nispi temsil esaslarına göre, en geç seçim tarihinin hitamında on sekiz yaşını tamamlamış kadın ve erkekler tarafından, eşit, doğrudan, gizli ve şahsi oy esaslarıyla seçilir. Seçim usullerine dair detaylı hükümler Federal Kanunla düzenlenecektir.

(2) Federal bölge müstakil seçim çevrelerine ayrılacaktır, bu seçim çevrelerinin sınırları eyaletlerin sınırlarıyla örtüşmeyebilir. Her bir seçim bölgesi müstakil seçim bölgelerine ayrılacaktır. Seçilecek milletvekili sayısı, son nüfus sayımı sonuçlarına göre asli ikametgâhı belirli bir seçim çevresinde bulunan yurttaşlar ile son nüfus sayımı tarihi itibariyle asli ikametgâhı Federal bölge sınırları içerisinde olmamakla birlikte söz konusu seçim çevresinin içinde kaldığı belediyenin seçmen kütüğüne kaydını yaptırmış olan yurttaşların sayısıyla orantılı olarak, geçerli seçmen (seçmen kitlesi) sayısına bölünecektir. Bir seçim çevresine tahsis edilen milletvekili sayısı aynı şekilde seçim bölgeleri arasında pay edilecektir. Milli Konseye ilişkin seçim usullerinde federal bölgenin geneline yönelik nihai dağılım usulü düzenlenir. Bu düzenlemeyle, nispi temsiliyet esaslarına göre seçim çevrelerinde seçime giren siyasal partilerin koltuk sayısı ile henüz tahsisi gerçekleştirilmemiş koltuk sayıları arasında denge kurulur. Seçmenlerin diğer şekilde seçim çevrelerine ayrılması kabule şayan değildir.

(3) Seçimlerin yapılacağı gün Pazar günü ya da diğer bir resmi tatil günü olmalıdır. Oy vermenin başlangıcını, devamını veya sonlanmasını engelleyen diğer şartların oluşması halinde seçim kurulu oy verme işlemini sonraki güne kadar uzatabilir, ya da oy verme işlemlerini tatil edebilir.

(4) Seçim tarihi olarak ilan edilen tarihte Avusturya vatandaşı olan ve en geç seçim tarihinin hitamında on dokuz (orijinal metinde 18 ibaresi bulunmaktadır.) yaşını doldurmuş her kadın ve erkek seçmen olabilir.

(5) Oy kullanma hakkının kullanılması veya seçmenlik hakkı ancak mahkeme kararıyla engellenebilir.

(6) Seçim kurulları, Milli Konsey, Federal Cumhurbaşkanı seçimleri ve halk oylaması işlerinin yürütülmesinin ve idaresinin yanı sıra halk inisiyatifi ve kamuoyu yoklaması amacıyla yürütülen oylamaların izlenmesi için atanırlar. Oy hakkı bulunan üyeleri seçimlere katılan siyasal partilerin temsilcilerinden oluşur. Federal seçim kurullarında ayrıca halen veya geçmişte yargıda görev almış kişiler de yer alır. Seçim usullerine ilişkin yasal düzenlemelerde, yargı mesleğinden gelen üyeler hariç olmak üzere, seçimlere katılan siyasal partilere ayrılacak temsilci sayısı bu siyasal partilerin son Milli Konsey seçimlerindeki sandalye sayılarının dağılımı esas alınarak belirlenir. Milli Konsey, Federal Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde ve halk oylamasında yurtdışında kullanılacak oyların seçim kurulları önünde kullanılması gerekmemektedir. Yurtdışında oy kullanmaya ilişkin ayrıntılı hükümler Milli Konsey tarafından ancak en az üye tam sayısının yarısının katılımıyla ve kullanılan oyların üçte ikisinin çoğunluğuyla düzenlenebilir.

(7) Seçmen kütükleri belediyeler tarafından kendi yetki ve görev sorumlulukları çerçevesinde hazırlanır.

Madde 27.

(1) Milli Konsey, Konseyin ilk toplantı tarihinden başlayarak dört yıl süreyle ve fakat her halükarda yeni Milli Konsey toplanana kadar görev yapar.

(2) Milli Konseyin yeni seçilen üyeleri seçimlerden sonra otuz gün içerisinde Federal Cumhurbaşkanı tarafından toplantıya çağrılırlar. Seçimler Federal Hükümet tarafından, yeni seçilen Milli Konseyin yasama döneminin dördüncü yılının hitamından sonraki gün toplanabilmesini sağlayacak şekilde düzenlenir.

Madde 28.

(1) Milli Konsey, Federal Cumhurbaşkanı tarafından her yıl olağan oturumda toplanır. Olağan toplantı dönemi 15 Eylülden önce başlayamaz ve bir sonraki yılın 15 Temmuz tarihinden daha sonra sona eremez.

(2) Federal Cumhurbaşkanı Milli Konseyi olağanüstü toplantıya çağırabilir. Federal Cumhurbaşkanı, Federal Hükümetin ya da Milli ya da Federal Konsey üye tam sayısının üçte birinin bu yöndeki talebiyle, Milli Konseyi, talebin kendisine ulaştığı tarihten itibaren iki hafta içerisinde bir kez daha toplanmak üzere olağanüstü oturuma davet etmekle yükümlüdür. Toplantı daveti karşı imza gerektirmemektedir. Milli Konseyin veya Federal Konsey üyelerinin tavsiyede bulunabilmeleri için Federal Hükümetin tavsiyesi aranmaz.

(3) Federal Cumhurbaşkanı Milli Konseyin kararıyla Milli Konseyin oturumlarının sonlandığını ilan eder.

(4) Yeni Milli Konseyin aynı yasama dönemi içerisinde açılmasıyla birlikte çalışmalara, son oturumda varılan aşamadan devam edilecektir. Milli Konsey, bir oturumun sonunda, münferit komisyonlara çalışmalarına devam etme talimatı verebilir.

(5) Milli Konsey Başkanı bir oturum sırasında birden fazla birleşim başlatabilir. Bir oturum sırasında Milli Konsey İç Tüzüğü Hakkında Federal Kanunda belirtilen sayıda üyenin veya Federal Hükümetin talebi halinde Başkan, bir bileşim açmakla yükümlüdür. Daha ayrıntılı hükümler, Milli Konseyin toplanmasının zorunlu olduğu dönemi de belirleyen Milli Konsey İç Tüzüğü Hakkında Federal Kanunla düzenlenir.

(6) Mili Konseyin Daimi Kararları hakkında Federal Kanunda, Başkanın görevini yapamayacak durumda olması veya görevinden azledilmesi durumunda Milli Konseyin toplanmasına ilişkin hükümler düzenlenir.

Madde 29.

(1) Federal Cumhurbaşkanı Milli Meclisi tasfiye edebilir ancak, bu ayrıcalıklı haktan bir defaya mahsus aynı gerekçeyle yararlanabilir. Böyle bir durumda, yeni seçim, Federal Hükümet tarafından, yeni seçilen Milli Meclisin ilk toplantısını tasfiye tarihinden itibaren en geç yüz gün sonra gerçekleştirebilmesine olanak verecek şekilde organize edilir.

(2) Milli Konsey, bir yasama döneminin hitamından önce salt çoğunlukla kabul edilen bir kanun ile Konseyin feshini oylayabilir.

(3) Yukarıdaki ikinci fıkrada öngörülen tasfiyenin yanı sıra Milli Konseyin seçildiği yasama döneminin hitamından sonra, yasama dönemi yeni seçilmiş Milli Konseyin ilk kez toplanacağı tarihe kadar devam eder.

Madde 30.

(1) Milli Konsey, Başkan, İkinci ve Üçüncü Başkanları üyeleri arasından seçer.

(2) Milli Konsey çalışmalarını Federal Kanuna göre yürütür. Milli Konsey iç tüzüğü hakkında Federal Kanun ancak en az Milli Konsey üye tam sayısının yarısının katılımıyla ve kullanılan oyların üçte ikisinin çoğunluğuyla kabul edilebilir.

(3) Milli Konsey Başkanı, bağlı görev yapacak Parlamento görevlileri, Parlamentonun görevlerine ve federasyonun yasama organının yetki çerçevesinde kalan idari işlemlerin yürütülmesine yardımcı olmanın yanı sıra Avusturya Cumhuriyetinin Avrupa Parlamentosu’na atadığı temsilcileriyle ilgili benzeri görevleri ve idari işlemleri yürütmeye salahiyetine sahiptirler. Federal Konseye ilişkin konularda Parlamento görevlilerinin iç organizasyonu, Federal Konsey Başkanı ile mutabakatla belirlenir. Federal Konsey Başkanına da, aynı şekilde, Federal Konseye kanunla verilen görevlerin yürütülmesine ilişkin olarak talimat verme yetkisi tanınmıştır.

(4) Parlamento görevlilerinin atanması yetkisi ve diğer şahsi konularla ilgili yetkiler Milli Konsey Başkanına aittir.

(5) Milli Konsey Başkanı, parlamenter görevlerinin ifasına yardımcı olmak amacıyla, Parlamento görevlilerini siyasal partilere yardımcı olmakla görevlendirebilir.

(6) Milli Konsey Başkanı, bu madde uyarınca yetkili olduğu idari konularda yürütmenin başıdır ve bu yetkisini bağımsız şekilde icra eder. Münhasıran bu maddede düzenlenen idari konularla ilgili olmak kaydıyla, kararnameler çıkartabilir.

Madde 31.

Münferit konularla ilgili bu kanunda, ya da Milli Konsey iç tüzüğü hakkında Federal Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, Milli Konseyin karar alabilmesi için üye tam sayısının en az üçte birinin katılımıyla ve kullanılan oyların salt çoğunluğu şartı aranır.

Madde 32.

(1) Milli Konseyin oturumları halka açıktır.

(2) Başkanın, ya da Milli Konsey iç tüzüğü hakkında Federal Kanunda belirtilen sayıdan üyenin bu yöndeki talebiyle oturum halka kapalı şekilde yürütülür ve Milli Konsey oturumu takip eden izleyiciler dışarıya alındıktan sonra oylama yapar.

Madde 33.

Hiç kimse, Milli Konsey ve komisyonlarının halka açık oturumlarına ait toplantı zabıtlarını yayımlamaktan ötürü sorumlu tutulmayacaktır.

  1. Federal Konsey

 

Madde 34.

(1) Eyaletler, aşağıda yer alan hükümler uyarınca, her bir eyaletin nüfusuna orantılı şekilde Federal Konseyde temsil edilirler.

(2) Nüfusu en yüksek eyalet, Konseye on iki milletvekili ile, diğer eyaletler nüfuslarının nüfusu en yüksek olan eyaletin nüfusuyla orantılı sayıda milletvekili ile ve bu oranın yarısını aşan geri kalanları ise tam sayıyla temsi edilirler. Ancak, her bir eyalet en az üç milletvekiliyle temsil edilme hakkına sahiptir. Her bir asil üye için yedek üye atanacaktır.

(3) Her bir eyalet tarafından yukarıdaki hüküm uyarınca atanacak üyelerin sayısı, her genel nüfus sayımı sonrasında Federal Cumhurbaşkanı tarafından belirlenecektir.

Madde 35.

(1) Federal Konseyin asil ve yedek üyeleri ilgili yasama dönemleri için Eyalet Meclisi üyeleri tarafından, nispi temsiliyet esaslarına göre ve fakat Eyalet Meclisinde en yüksek sandalye sayısına sahip ikinci siyasal partiye en az bir sandalye düşecek şekilde, ya da tüm partilerin eşit sayıda sandalye sayısına sahip olması durumunda, en son gerçekleştirilen Eyalet Meclisi seçiminde en yüksek oyu alan ikinci siyasal partiye en az bir sandalye düşecek şekilde seçilirler. Birden fazla partinin eşit hakka sahip olduğu durumlarda, mesel kura yoluyla çözümlenir.

(2) Federal Konseyin üyeleri kendilerini atayan Eyalet Meclisi üyeleri arasından seçilmek zorunda değildirler. Ancak, Eyalet Meclisi üyesi seçilmek için aranan şartları haiz olmak zorundadırlar.

(3) Bir Eyalet Meclisinin yasama döneminin sona ermesinden ya da Eyalet Meclisinin tasfiyesinden sonra, Eyalet Meclisi tarafından Federal Konseye atanan üyeler, yeni Eyalet Meclisi tarafından Federal Konsey üyeliği için seçim yapılıncaya kadar görevlerini sürdürmeye devam ederler.

(4) 34 ve 35’inci madde hükümleri ancak, bu kararın onaylanması için genel olarak kanunun belirlediği oy çoğunluğu şartından başka, Federal Konseyde temsil edilen en az dört Eyaletin temsilcilerinin çoğunluğu bu değişikliği onaylar ise değiştirilebilir.

Madde 36.

(1) Federal Konsey Başkanlığı her altı ayda bir alfabetik sıraya göre bir eyaletten diğer eyalete devrolunur.

(2) Başkanlığı devralan eyaletin delegasyonuna başkanlık eden eyalet temsilcisi Federal Konseyi olarak görev yapar. Başkan vekilinin atanmasına ilişkin esaslar Federal Konsey iç tüzüğü ile düzenlenir. Başkan, “Federal Konsey Başkanı” unvanını taşır; başkan vekilleri “Federal Konsey Başkan Vekili” unvanını taşırlar.

(3) Başkan; Federal Konseyi Milli Konseyin merkezinde toplar. Başkan; üyelerin en az dörtte birinin ya da Federal Hükümetin talebiyle Federal Konseyi derhal toplamakla yükümlüdür.

(4) Valiler Federal Konseyin bütün oturumlarına katılabilirler. Federal Konsey iç tüzüğünde düzenlenen özel hükümler uyarınca Valiler, talepleri halinde, eyaletlerle ilgili meselelerde Konseye görüşlerini bildirebilirler.

Madde 37.

(1) Münferit konularla ilgili bu kanunda, ya da Federal Konsey İç Tüzüğünde aksine bir hüküm bulunmadıkça, Federal Konseyin karar alabilmesi için üye tam sayısının en az üçte birinin katılımı ve kullanılan oyların salt çoğunluğu şartı aranır.

(2) Federal Konseyin İç Tüzüğü karar alınarak kabul edilir. Bu karar ancak, üye tam sayısının en az yarısının katılımıyla ve kullanılan oyların üçte ikisinin çoğunluğuyla kabul edilebilir. Konseyin çalışmaları için gerekli olması kaydıyla, Federal Konseyin iç işleyişinin kapsamı dışında kalan Hükümlere İç Tüzükte yer verilebilir. İçtüzük bir Federal Kanun statüsündedirler; Federal Şansölye tarafından Federal Resmi Gazete’de yayımlanırlar.

(3) Federal Konseyin toplantıları halka açıktır. Ancak, İç Tüzük hükümlerine göre, toplantılar, alınacak bir kararla halka kapatılabilir. 33’üncü madde hükümleri ayrıca Federal Konseyin ve komisyonlarının halka açık toplantıları için de geçerlidir.

  1. Federal Meclis

 

Madde 38.

Milli Konsey ve Federal Konsey, Federal Cumhurbaşkanının onanması ve savaş ilanı kararının alınması amacıyla, Milli Konseyin merkezinde halka açık bir şekilde müştereken bir araya gelerek Federal Meclis şeklinde toplanır.

Madde 39.

(1) 60’ıncı maddenin altıncı fıkrası, 63’üncü maddenin ikinci fıkrası, 64’üncü maddenin dördüncü fıkrası ve 68’inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen hallerden başka, Federal Meclis Federal Cumhurbaşkanı tarafından toplanır. Öncelik Mili Konsey Başkanına ait olmak üzere, Başkanlık, Milli Konsey Başkanı ve Federal Konsey Başkanı arasında dönüşümlü şekilde yürütülür.

(2) Milli Konsey İç Tüzüğü Hakkında Kanun hükümleri Federal Meclis için gerekli değişiklerle uygulanır.

(3) 33’üncü madde hükümleri de Federal Meclis oturumları için gerekli değişikliklerle uygulanır.

Madde 40.

(1) Federal Meclisin kararları Başkan tarafından onaylanır ve Federal Şansölye tarafından imzalanarak tasdik edilir.

(2) Federal Meclisin savaş ilanına ilişkin kararı Federal Şansölye tarafından resmen yayımlanır.

  1. Federal Yasama Usulü

 

Madde 41.

(1) Yasa teklifleri; milletvekilleri, Federal Konsey ve Federal Konsey üyelerinin üçte biri tarafından önerge olarak, Federal Hükümet tarafından ise yasa layihası olarak Milli Konseye sunulur.

(2) 100.000 seçmen ya da üç Eyaletin her birindeki seçmen sayısının altıda biri tarafından imzalanan her önerge (bundan sonra “inisiyatif”) Federal seçim kurulu tarafından işleme konulmak üzere Milli Konseye tevdi edilir. Seçmen kayıtlarına son kayıt yaptırma tarihi itibariyle, Milli Konsey seçimlerinde oy kullanabilmek için aranan şartları haiz olan ve asli ikametgâhı Federal bölge sınırları içerisinde bir belediyede bulunan her kimse inisiyatifin oylamasına iştirak edebilir. İnisiyatif, Federal Kanunla belirlenmesi gereken bir konuyu ilgilendirmeli ve kanun taslağı haline getirilebilir olmalıdır.

Madde 42.

(1) Milli Konseyin çıkardığı tüm yasal düzenlemeler Başkan tarafından vakit geçirilmeksizin Federal Konseye iletilmelidir.

(2) Anayasada aksine bir hüküm bulunmadıkça, kabul edilen bir yasal düzenleme ancak, Federal Konsey bu yasal düzenlemeye gerekçeli olarak itirazda bulunmamış ise, onanabilir ve yayımlanabilir.

(3) Bu itiraz, Federal Konsey Başkanı tarafından kabul edilen yasal düzenlemenin Federal konseye tevdi tarihinden itibaren sekiz hafta içerisinde, yazılı olarak Milli Konseye iletilmelidir. Federal Şansölyeye keyfiyetten haberdar edilir.

(4) Üye tam sayısının altıda biri çoğunlukla toplanan Milli Konsey, ilk kararında direnirse, karar onaylanır ve yayımlanır. Federal Konsey itirazda bulunmamayı kararlaştırır, ya da yukarıdaki üçüncü fıkrada belirtilen süre içerisinde gerekçeli itiraz bildirilmez ise, kabul edilen bu yasal düzenleme onaylanır ve yayımlanır.

(5) Milli Konsey İç Tüzüğü, Milli Konseyin feshi, Federal Mali Kanun, 51’inci maddenin beşinci fıkrası uyarınca kabul edilecek geçici hükümler ya da Federal malların tasfiyesi, bir Federal sorumluluğun üstlenilmesi veya dönüştürülmesi, bir Federal mali borcun üstlenilmesi veya dönüştürülmesi, Federal bütçe hesabına ilişkin onaylarla ilgili olarak Milli Konseyin alacağı kararlara Federal Konseyin iştirak etme hakkı bulunmamaktadır.

Madde 43.

Milli Konseyin karar alması halinde, ya da Milli Konseyin ekseriyet üyelerinin talep etmesi durumunda, Milli Konseyin çıkartacağı tüm yasal düzenlemeler, 42’nci maddede belirtilen usul takip edilerek ve her halükarda yasal düzenlemenin Federal Cumhurbaşkanı tarafından onanmasından önce, halk oylamasına sunulur.

Madde 44.

(1) Milli Konsey, anayasal kanunları veya salt çoğunluk oyuyla kabul edilen kanunlarda yer alan anayasal hükümleri ancak üye tam sayısının en az yarısının katılımıyla ve kullanılan oyların üçte ikisinin oyuyla kabul edilebilir. Bu düzenlemeler açıkça (“anayasal kanun”, “anayasal hükümler”) olarak nitelendirilirler.

(2) Eyaletlerin yasama veya yürütme yetkilerini sınırlayan anayasal kanunların veya salt çoğunluk oyuyla kabul edilen kanunlarda yer alan anayasal hükümlerin ayrıca, Federal Konsey tarafından üye tam sayısının en az yarısının katılımıyla ve kullanılan oyların üçte ikisinin oyuyla onaylanmaları zorunludur.

(3) Federal Anayasanın genelinde yapılacak her türlü bütüncül değişiklik, 42’nci maddede belirtilen usulün tamamlanmasından sonra ve her halükarda değişikliğin Federal Cumhurbaşkanı tarafından onaylanmasından önce, tüm ulus genelinde halk oylamasına sunulur. Ancak, Federal Anayasada yapılacak tüm kısmi değişikliklerde ancak Milli Konsey ya da Federal Konsey üyelerinin üçte birinin talebiyle referandum gereklidir.

Madde 45.

(1) Referandumda, kullanılan geçerli oyların salt çoğunluğu belirleyicidir.

(2) Referandum sonucu resmi olarak duyurulur.

Madde 46.

(1) İnisiyatif oylaması ve referandumda takip edilecek usul Federal Kanunla düzenlenecektir.

(2) İnisiyatif oylaması veya referandum tarihinde Milli Konsey seçimlerinde oy kullanma hakkını haiz herkes seçmen olabilir.

(3) Referandum, Federal Cumhurbaşkanının emriyle gerçekleştirilir.

Madde 47.

(1) Federal Kanun çıkartılarak kabul edilen bir anayasal düzenleme Federal Cumhurbaşkanının imzasıyla onanır.

(2) Onama için müracaat Federal Şansölye tarafından yapılır.

(3) Onama işlemi için Federal Şansölyenin ikinci imzası gereklidir.

Madde 48.

50’nci madde uyarınca onanan Federal Kanunlar ve bu gibi antlaşmalar Milli Konseyin kabulüne atıf yapılarak, referandum ile kabul edilen Federal Kanunlar ise referandum sonucuna atıf yapılarak yayımlanacaktır.

Madde 49.

(1) 50’nci maddede belirtilen Federal Kanunlar ve antlaşmalar Federal Şansölye tarafından Federal Resmi Gazete’de yayımlanır. Aksine açık hüküm bulunmadıkça, bu kanun ve antlaşmalar, yayım tarihinin hitamından sonra yasal olarak yürürlüğe girerler ve Federal bölgenin tamamında uygulanırlar.

(2) 50’nci maddenin birinci fıkrasına göre onanmış antlaşmalar Federal Şansölye tarafından Federal Resmi Gazete’de yayımlanırlar. Milli Konsey, 50’nci maddede tanımlandığı anlamda bir antlaşmayı onama aşamasında, antlaşmanın bütünüyle veya özellikle belirli kısımlarının yayımlanabileceği kararını alabilir. Milli Konseyin bu türden kararları Federal Şansölye tarafından Federal Resmi Gazete ile ilân edilir. Aksine açık hüküm bulunmadıkça, 50’nci maddenin birinci fıkrasına göre onanmış antlaşmalar, yayım tarihinin hitamından sonra yasal olarak yürürlüğe girerler –ikinci fıkra hükmünün uygulanacağı hallerde ise, Milli Konsey kararının ilan tarihinin hitamıyla yürürlüğe girerler ve Federasyonun genelinde uygulanırlar. Bu hüküm, kanun yoluyla uygulanacak antlaşmalar (madde 50/2) için geçerli değildir.

(3) Federal Resmi Gazete’de yayımlanacak ilanlar ve ikinci fıkra uyarınca gerçekleştirilecek duyurular halka açık ve eksiksiz ve kalıcı olarak erişilebilir olmalıdır.

(4) Federal Resmi Gazete’de yayımlanacak ilanlara ilişkin ayrıntılı hükümler Federal Kanunla düzenlenir.

Madde 49a.

(1) Federal Şansölye, ilgili Federal Bakan ile birlikte, bu Kanun hariç olmak üzere, Federal Kanunları ve Federal Resmi Gazete’de yayımlanmış antlaşmaları geçerli son halleriyle Federal Resmi Gazete’de yayımlayarak yeniden ilan etme hakkına sahiptirler.

(2) Yeniden yayımlamayla ilgili ilanlarda;

  1. Eskimiş ifadeler düzeltilebilir ve artık kullanımda olmayan imla kuralları yeni imla kurallarıyla değiştirilebilir;
  2. Yürürlükteki mevzuatla bağlantısı kalmamış olan diğer yasal düzenlemelere yapılan atıfların yanı sıra diğer tutarsızlıklar düzeltilebilir;
  3. Sonraki yasal düzenlemelerle yürürlükten kaldırılmış olan, ya da öteki türlü geçerliliğini yitirmiş hükümlerin geçersiz oldukları beyan edilebilir;
  4. Başlıklar için içindekiler listesi ve alfabetik kısaltmalara yer verilebilir;
  5. Madde, bölüm, fıkra ve benzeri eklemelerde ve çıkartmalarda, ilgili değişiklikler yapılabilir ve bu bağlamda, yasal düzenlemenin metni içerisinde bunlara yapılan atıflar gerektiği şekilde düzeltilebilir;
  6. Bir Federal Kanunun (antlaşmanın) geçici hükümlerinin yanı sıra daha önce yürürlükte olan versiyonları, kapsamları belirtilerek, özetlenebilir ve aynı zamanda yeniden yayımlanarak ayrıca çıkartılabilir.

(3) Aksine açık bir hüküm bulunmadıkça, yeniden yayımlanan bir Federal Kanun (yeniden yayımlanmış antlaşma) ve ilanda yer alan diğer talimatlar yayımlanma tarihinin hitamıyla yasal olarak yürürlüğe girer.

Madde 49b.

(1) Karar için yasama organının yetkili olduğu, önemli bir konuyu, ya da ulusun genelini ilgilendiren bir kamuoyu yoklaması ancak, üyelerinin veya Federal Hükümetin önergesiyle Milli Konsey tarafından oylanmış ise, gerçekleştirilebilir. Seçimler ve mahkeme ya da idari bir merciinin kararına tabi konularda kamuoyu yoklaması gerçekleştirilemez.

(2) Yukarıdaki birinci fıkraya göre verilecek önergelerde, kamuoyu yoklamasında halka sorulacak sorunun nasıl düzenleneceğine ilişkin bir öneri yer almalıdır. Bu öneri, “Evet” ya da “Hayır” şeklinde cevaplandırılacak bir sorudan, ya da iki seçenekli tekliflerden oluşmalıdır.

(3) Kamuoyu yoklamaları 45 ve 46’ncı madde hükümlerine benzer şekilde uygulanır. Kamuoyu yoklamaları bakımından, yoklamanın yapılacağı tarih itibariyle Milli Konsey seçimlerinde seçmen olma şartlarını haiz olan ve asli ikametgâhı Federal bölge sınırları içerisinde bir belediyede bulunan her kimse, kamuoyu yoklamalarında oy kullanabilir. Seçim kurulu plebisit sonucunu Milli Konseye ve Federal Hükümete iletmek zorundadır.

  1. Milli Konsey ve Federal Konseyin

Federasyonun Yürütme Yetkisine Katılımı

 

Madde 50.

(1) Mevcut kanunların içeriğini değiştiren, ya da onları tamamlayıcı nitelikte olan ve 16’ncı maddenin birinci fıkrası kapsamında yer almayan siyasi antlaşmalar ancak, Milli Konseyin onayı ile yapılabilir. Eyaletlerin özerk yetki alanlarına giren konularla ilgili antlaşmalarda Federal Konseyin onayının alınması şarttır.

(2) Milli Konsey, yukarıdaki birinci fıkrada belirtilen antlaşmayı onaylarken, söz konusu antlaşmanın kanun çıkartılarak uygulanabileceğini oylayabilir.

(3) 42’nci maddenin bir ila dördüncü fıkraları arasında kalan hükümler dâhil ve bir anayasal kanun bir antlaşma ile tadil edilecek, ya da tamamlanacak ise, Milli Konseyin yukarıdaki bir ve ikinci fıkra hükümleri uyarınca alacağı kararlarda 44’üncü maddenin bir ve ikinci fıkraları gerekli değişikliklerle uygulanır. Yukarıdaki birinci fıkra uyarınca gerçekleştirilecek onay oylamasında, bu antlaşmalar ya da bu antlaşmalardaki söz konusu hükümler açıkça “anayasayı değiştiren” antlaşmalar, ya da hükümler olarak adlandırılacaktır.

Madde 51.

(1) Milli Konsey Federal Mali Kanunu oylar. Kanunun görüşmelerinde Federal Hükümetin taslağı esas alınır.

(2) Federal Hükümet, bir sonraki mali yılda uygulanacak Federal Mali Kanunun taslağını bir mali yılın hitamından en az on hafta önce Milli Konseye sunmak zorundadır.

(3) Federasyonun gelir ve gider tahmini (Federal bütçe tahminleri), müteakip mali yılda doldurulması planlanan kadroların yanı sıra söz konusu yıl süresince ekonomi yönetimini ilgilendiren diğer önemli konular Federal Mali Kanunun ekinde yer alır.

(4) Federal teşekküller ve Federal hususi varlıklarla ilgili olarak, Federal bütçe tahminlerinde ayrıca, sadece bütçe açıklarının kapatılmasına yönelik ödenekler ve Federal gelir fazlalarına ilişkin tahminlere de yer verilebilir. Ancak böyle bir durumda, müteakip mali yıla ilişkin olarak Federal teşekkülün veya hususi varlıkla ilgili gelir ve gider tahminleri Federal Mali Kanun ekinde ayrıca gösterilir.

(5) Federal Hükümet, takip eden mali yıla ilişkin Federal Mali Kanun taslağını süresi içerisinde Milli Konseye tevdi etmezse ve bunun gibi, Federal Kanun yoluyla geçici provizyon sağlamazsa gelirler, fiili yasal pozisyona göre arttırılır. Harcamalar ise;

  1. Federal Mali Kanun taslağının Federal Hükümet tarafından tevdi edilmiş olması kaydıyla, yasal ayarlamalar yürürlüğe girinceye kadar ve her halükarda bir sonraki mali yılın ilk dört ayı içerisinde bu kanun taslağına göre gerçekleştirilir;
  2. Federal Mali Kanun taslağının Federal Hükümet tarafından tevdi edilmiş olması, ya da yukarıdaki 1 numaralı bentte belirtilen dört aylık sürenin sona ermiş olması kaydıyla, en son Federal Mali Kanun kapsamında bütçede öngörülen gider tutarlarına göre gerçekleştirilir. Gelirler ve giderlerde kanunlar gereği yapılması gereken değişikliklerin gerçekleştirilebilmesi için, Federal Mali Kanun taslağında, ya da en son Federal Mali Kanunda tahsis edilmiş ve sırasıyla yukarıdaki 1 ve 2 numaralı bentler uyarınca uygulanacak olan gider tutarları, kabul edilebilir gider tavanını oluşturmakta olup, bu tahsisat tutarlarının on ikide biri ise aylık harcamalara esas teşkil edecektir. Ancak, mali yükümlülüklerin yerine getirilmesi için yapılması zorunlu harcamaların vadelerine göre yapılması zorunludur. Federal Mali Kanun taslağı, ya da son Federal Mali Kanun kapsamında doldurulması planlanan kadrolar ancak yukarıdaki 1 ve 2 numaralı bentler uyarınca doldurulabilir ve sırasıyla, beklenen tahmini tavan harcama tutarlarının yanı sıra nakit yönetiminin geçici olarak güçlendirilmesi amacıyla üstlenilen kısa vadeli taahhütlerin yarısını karşılamak için ancak yukarıdaki 1 ve 2 numaralı bentler uyarınca maddi olarak borçlanılabilir. Gelirler ve giderlere ilişkin hükümleri hariç olmak üzere, son Federal Mali Kanunun hükümleri gerekli değişikliklerle uygulanır.

(6) Federal Mali Kanunun hazırlanması ve federal ekonomi yönetimine ilişkin daha ayrıntılı hükümler bir örnek esaslara uygun olarak, anayasal kanunla düzenlenir. Bu anayasal kanunda; bütçe yedeklerinin oluşturulması sonucu ortaya çıkan ve aynı mali yıl içerisinde ödenmesi zorunlu olmayan mali yükümlülüklerin fon kaynaklarından karşılanması, ya da uzun vadeli finansman (mali borçlanma) yoluyla azaltılması veya dönüştürülmesi, federal varlıkların elden çıkartılması, ya da federal mali yükümlülüklerin üstlenilmesi halinde ön takyidatların oluşturulmasının yanı sıra Kamu Denetim Bürosunun muhasebat sistemine katılımına ilişkin usuller belirlenir.

Madde 51a.

(1) Federal Maliye Bakanı, ekonomi yönetiminde, vadesi gelen yükümlülüklerin ödenmesi için gerekli olan harcamalara öncelik verilerek, daha sonra, tasarruf, ekonomik verimlilik ve yararlılık ilkeleri dikkate alınarak, geriye kalan tahsis edilen harcamalara ait ödemelerin yapılmasını sağlamalıdır.

(2) Gelir ve giderlerin gelişiminin bunu gerektirmesi halinde, ya da bir mali yıl içerisinde ekonominin genelini etkileyen önemli nitelikte bir değişikliğin meydana gelmesi durumunda, Federal Maliye Bakanı;

  1. Federal Mali Kanunda tahsis edilmiş özel bütçe yedeklerinin tamamını ve bir kısmının kullanılması talimatını verebilir;
  2. Federal yükümlülüklerin ifasının bu talimattan etkilenmemesi kaydıyla, Federal Hükümetin mutabakatıyla, harcamaların her bir durum için altı ay süreyle geçici olarak dondurulması talimatını verebilir.

Madde 51b.

(1) Federal Mali Kanunda kendisi için tahsisat ayrılmamış (olağanüstü harcamalar), ya da Federal Mali Kanun kapsamında tahsis edilen harcama tutarını aşan miktardaki harcamalar, ekonomi yönetimi çerçevesinde ancak Federal mali kanunlarda izin verildiği ölçüde gerçekleştirilebilir.

(2) Ancak, acil hallerde, Federal Hükümetin bir kararnamesi ve Federal mali kanunların ön görüşmesini gerçekleştirmekle yetkili Milli Konseyin ilgili komisyonunun mutabakatı ile, aşağıda sayılan harcamalar için önceden öngörülemeyen ve itiraz kabul etmeyen nitelikte harcamalar gerçekleştirilebilir;

  1. Federal Mali Kanunda harcamalar için tahsis edilen genel tutarın azami binde biri tutarındaki olağanüstü harcama;
  2. Federal Mali Kanunda harcamalar için tahsis edilen genel tutarın azami binde ikisi tutarındaki program dışı harcama. Federal mali kanunların ön görüşmesini gerçekleştirmekle yetkili Milli Konseyin ilgili komisyon iki hafta içerisinde karara varamazsa, bu onay verilmiş addedilir.

(3) Bu ek maliyetler;

  1. Yasal bir yükümlülükten kaynaklanmış ise;
  2. Mevcut mali bir yükümlülüğün sonucunda ortaya çıkmış ise;
  3. Federal Mali Kanunun yürürlük tarihi itibariyle mevcut bir başka taahhütten kaynaklanmış ise; ya da
  4. Ek giderler veya gelirlerle bağlantılı ise;

Program dışı harcama Federal Maliye Bakanının onayı ile ödenebilir.

(4) Milli Konsey, Federal Maliye Bakanına yukarıdaki üçüncü fıkrada belirtilenden başka bir program dışı harcamaya onay verme yetkisi tanıyabilir. Bu yetki ancak, bu ek harcamaların gerçek şartlarla bağlantılı olması ve miktarlar bakımından kati veya hesaplanabilir nitelikte olması ve ayrıca,

  1. Federal bütçe tahminlerinin yapısını önemli ölçüde değiştirmemesi kaydıyla, öngörülemeyen acil bir durum gereği olarak yeniden tahsis edilmesi gereken; ya da
  2. Bir mali yıl içerisinde ekonominin genelini etkileyen önemli nitelikte bir değişikliğin meydana gelmesi sonucu yapılması gereken (madde 51/a’nın ikinci fıkrası), ya da
  3. Federal Mali Kanunda öngörülen genel gider toplamı göz önünde bulundurulduğunda, ehemmiyetsiz bir miktarda olan bir giderle ilgili olması kaydıyla verilebilir.

(5) Bu madde hükmü gereğince, bir gider fazlası ancak, buna ilişkin karşılığın tasarruflardan veya ek gelirlerden karşılanabilir olması şartıyla kabul edilebilir, ya da onaylanabilir.

(6) Savunmayla ilgili olağanüstü harcamalar ve genel milli savunma amaçlı program dışı harcamalar (madde 9/a), bir mali yıl süresi içinde, Federal Hükümetin bir kararnamesi ve Federal mali kanunların ön görüşmesini gerçekleştirmekle yetkili Milli Konseyin ilgili komisyonunun mutabakatı ile, Federal Mali Kanunda öngörülen toplam harcama tutarının yüzde onu ile sınırlı olarak yapılabilir. Bu harcamalar tasarruflardan veya ek gelirlerden karşılanamaz ise, bu tutarları mali borçlar yaratarak veya mevcut mali borçları dönüştürmek yoluyla karşılama yetkisi bir kararname ile Federal Maliye Bakanına tanınır.

Madde 51c.

(1) Milli Konseyin madde 51/b ve aşağıdaki ikinci fıkra uyarınca ekonomi yönetimine katılımı, Federal mali kanunların hazırlanmasıyla yetkili Milli Konsey komisyonunun sorumluluğundadır. Mili Konsey Federal Cumhurbaşkanı tarafından 29’uncu maddenin birinci fıkrası uyarınca feshedilmiş ise, komisyon, ekonomi yönetimine katılma sorumluluğu kapsamında bir daimi alt komisyona özel görevler tevdi edebilir. Federal mali kanunların ön görüşmesinin gerçekleştirildiği komisyon, ya da onun daimi alt komisyonu gerekli hallerde Milli Konseyin oturumlarının dışında da toplanabilir (madde 28). Detaylı hükümler Milli Konsey İç Tüzüğü Hakkında Federal Kanun ile düzenlenir.

(2) Federal Maliye Bakanı madde 51a’nın ikinci fıkranın yanı sıra madde 51/b’nin iki ila dördüncü fıkraları arasında kalan hükümler uyarınca alınan tedbirleri, üçer aylık dönemler halinde, yukarıdaki birinci fıkrada atıf yapılan Milli Konsey komisyonuna rapor eder. Bu komisyona, özel Federal yasa hükümlerine uygun olarak diğer raporlar da verilir.

Madde 52.

(1) Milli Konsey ve Federal Konsey, Federal Hükümetin icrasını inceleme, icra ile ilgili tüm konularda mensuplarını sorgulama ve ilgili bütün bilgileri talep etmenin yanı sıra, icra yetkisinin kullanımına ilişkin taleplerini kararlarında belirtme hakkına sahiptirler.

(2) Yukarıdaki birinci fıkra uyarınca kullanılacak denetim hakları, Federal Hükümet ve mensupları bakımından, tıpkı, Federasyonun hisse, sermaye, ya da özvarlık olarak en az yüzde ellisine katıldığı ve Kamu Denetim Bürosunun denetimine tabi işletmelerde olduğu gibi uygulanır. Böyle bir mali pay sahipliği, farklı mali ya da diğer ekonomik ya da kurumsal tedbirler ile işletmeler üzerinde hâkimiyet kurmakla eşdeğer addedilir. Bu hüküm, bu fıkra gereklerinin geçerli olduğu diğer tüm işletme kategorileri için de uygulanır.

(3) Milli Konsey ve Federal Konseyin her mensubu, Milli Konseyin ve Federal Konseyin oturumları sırasında, Federal Hükümet üyelerinin sözlü sorularını kısaca yanıtlama hakkına sahiptirler.

(4) Sorgulama haklarına ilişkin detaylı düzenlemeler Milli Konsey İç Tüzüğü Hakkında Federal Kanunun yanı sıra Federal Konsey İç Tüzüğü ile belirlenir.

Madde 52a.

(1) Milli Konseyin yetkili komisyonları, anayasayla kurulan kurumların ve ayrıca bunların görev yetkilerinin teminat altına alınması için alınan tedbirler ve ülkenin askeri savunmasının korunması için alınan istihbarat tedbirlerini tahkik etmek amacıyla iki daimi alt komisyon seçerler. Bu alt komisyonların her biri Mili Konsey Ana Komisyonunda temsil edilen partilerin her birinden en az bir üye içermelidir.

(2) Daimi alt komisyonlar ilgili Federal Bakanlıklardan ilgili tüm bilgileri talep etme ve ilgili materyallere erişme hakkına sahiptirler. Bu hüküm, açıklanması ulusal güvenliği veya kişilerin güvenliğini tehlikeye sokabilecek, özellikle kaynakları bakımından, bilgilere ve materyallere kapsamaz.

(3) Daimi komisyonlar, gerekirse, Milli Konseyin oturumları dışında başka zamanlarda da toplanabilirler.

(4) Detaylı hükümler Milli Konsey İç Tüzüğü Hakkında Federal Kanun ile düzenlenir.

Madde 52b.

(1) Madde 126/d’nin ikinci fıkrası uyarınca oluşturulan Komisyon, Federal maliye idaresini ilgilendiren konuların görüşüleceği belirli bir kovuşturmayı izlemek amacıyla, bir daimi Alt Komisyon seçer. Bu alt komisyonda Mili Konsey Ana Komisyonunda temsil edilen partilerin her birinden en az bir üye yer almalıdır.

(2) Detaylı hükümler Milli Konsey İç Tüzüğü Hakkında Federal Kanun ile düzenlenir.

Madde 53.

(1) Milli Konsey karar alarak tahkikat komisyonları kurabilir.

(2) Tahkikat komisyonlarının kuruluşu ve işleyişine dair detaylı düzenlemeler Milli Konsey İç Tüzüğü Hakkında Federal Kanun ile belirlenir.

(3) Mahkemeler ve diğer tüm makamlar bu komisyonların delil taleplerini yerine getirmekle yükümlüdürler; kamu kurumlarının tamamı talep halinde dosyalarını sağlamak zorundadırlar.

Madde 54. (Mülga)

Madde 55.

(1) Milli Konsey Ana Komisyonunu üyeleri arasından nispi temsiliyet esasına göre seçer.

(2) Ana Komisyon, ihtiyaç halinde, Milli Konseyin oturumları arasındaki bir zamanda da toplanabilir (madde 28).

(3) Ana Komisyon, bu Kanunda belirtilen yetkilerin devredileceği bir Daimi Alt Komisyonu üyeleri arasından seçer. Seçim, nispi temsiliyet esasına göre yapılır; Bu esas saklı kalmak kaydıyla, Al Komisyonda Ana Komisyonda temsil edilen her partiden en az bir temsilciye yer verilir. Daimi Alt Komisyonun herhangi bir zaman toplantıya çağrılabileceği ve toplantı yapabileceği, Milli Konsey İç Tüzüğü Hakkında Federal Kanunda düzenlenir. Milli Konsey 29’uncu maddenin ikinci fıkrası uyarınca Federal Cumhurbaşkanı tarafından feshedilirse, öteki türlü bu Kanuna göre Milli Konseye (Ana Komisyona) ait yürütme yetkisine katılım hakkı Daimi Alt Komisyona devrolunur.

(4) Federal Hükümetin, ya da bir Federal bakanın belirli genel işlemleri için Ana Komisyonun mutabakatının gerekli olduğu ve Federal Hükümet, ya da bir Federal Bakanın Ana Komisyona raporlar sunması hususu Federal Kanun ile düzenlenebilir. Özellikle, bu mutabakatın sağlanamaması hali dâhil, daha detaylı hükümler Milli Konsey İç Tüzüğü Hakkında Federal Kanun ile düzenlenir.

(5) Nüfusun geneli ve diğer tüketiciler için iktisadi ve tüketim mallarının kesintisiz şekilde üretimi ve ulaştırılmasına dönük kontrol tedbirleriyle ilgili olarak, ilgili Federal Bakanlık kararnamelerinde Milli Konsey Ana Komisyonunun muvafakatinin edinilmesine dönük hükümlere yer verilir; acil hallerde ve bu kararnamelerin yürürlükten kalkması durumunda, özel düzenlemeler kabul edilebilir. Ana Komisyonun bu kararnamelerin kabulüne ilişkin kararları ancak, üye tam sayısının en az yarısının katılımıyla ve kullanılan oyların üçte ikisinin çoğunluğuyla alınabilir.

  1. Milli Konsey ve

Federal Konsey Üyelerinin Statüsü

 

Madde 56.

(1) Milli Konsey ve Federal Konseyin üyeleri görevlerini yerine getirirken hiçbir buyruğa bağlı değildirler.

(2) Bir Federal Hükümet mensubu veya Devlet Sekreterinin Milli Konsey üyeliği sona ererse, yeniden atama hakkından ferağ ettiğini sekiz gün önceden seçim kuruluna bildirmemiş olması kaydıyla, ilgili seçim kurulu, 71’inci maddede belirtilen hallerde, idareyi sürdürmeye görevinden ibra edildikten sonra, bu üyeyi görevi bıraktıktan sonra yeniden üyeliğe atayabilir.

(3) Aynı seçim çevresinde boşalan bu koltuk için aday gösterilen ardıl Milli Konsey üyesi, aday gösterildiğinde, geçici süreyle görevinden ayrılan Milli Konsey üyesinin vekili olarak bu görevi yürütmeyi istemez ise, geçici süreyle görevinden ayrılan üyenin yerine Milli Konsey üyeliği görevini yürüten kişinin yetkileri bu yeniden atamayla son bulur.

(4) Bir Federal Hükümet üyesi, ya da devlet Sekreteri Milli Konsey üyeliğine seçilmeyi kabul etmezse, iki ve üçüncü fıkra hükümleri aynen uygulanır.

Madde 57.

(1) Milli Konsey üyeleri görevlerini yerine getirdikleri sırada kullanacakları oylardan asla sorumlu tutulamazlar. Milli Konsey üyeleri ancak, görevlerini yerine getirdikleri sırada yaptıkları sözlü veya yazılı açıklamalar gerekçesiyle sadece Milli Konsey tarafından sorumlu tutulabilirler.

(2) Milli Konsey üyeleri –bir suç işleme ihtimalinden şüphe duyulan hallerde, ceza gerektiren bir suç sebebiyle ancak Milli Konseyin onayıyla tutuklanabilirler. Milli Konsey üyelerinin ikametgâhlarının aranabilmesi için de, benzer şekilde, Milli Konseyin onayı gerekmektedir.

(3) Milli Konseyin bir üyesi aleyhine ancak, bu yasal işlemin söz konusu üyenin siyasi faaliyetleriyle bağlantılı olmadığı açık ise, Milli Konseyin onayı olmaksızın yasal işlem başlatılabilir. Ancak, söz konusu üye, ya da bu konularla yetkili daimi komisyon üye sayısının üçte biri talep etmiş ise, ilgili mercii, söz konusu bağlantının mevcudiyeti hakkında karar için Milli Konseye müracaat etmelidir. Böyle bir talep halinde, yasal kovuşturma kapsamındaki tüm işlemlere derhal ara verilir, ya da sonlandırılır.

(4) Yukarıdaki belirtilen tüm hallerde, Milli Konsey, yasal işlemi başlatmakla yetkili merciinin uygun talebi üzerine sekiz hafta içerisinde karar almaz ise, Milli Konseyin onayı alınmış Kabul edilir. Başkan, Milli Konseyin bu kararı makul sure içerisinde alacağı görüşüyle, bu talebi sure bitiminden en geç bir gün önce oylamaya koyar. Milli Konseyin oturumda olmadığı bir tarihte bu sonuncusu süreye dâhil edilmez.

(5) Bir üyenin bir suç işleyeceği şüphesi mevcut ise, ilgili mercii Milli Konsey Başkanını tutuklama kararından derhal haberdar eder. Milli Konsey, ya da Milli Konsey oturumda değil ise, bu konularla yetkili Daimi Komisyon talep ederse, tutuklama işlemi durdurulmalı, ya da yasal takibat tamamen sonlandırılmalıdır.

(6) Üyelerin dokunulmazlığı, yeni seçilmiş Milli Konseyin ilk toplantı tarihinde sona erer. Görev süresi bu tarihin ötesine sarkan Milli Konsey organlarında görev alanların dokunulmazlıkları ise görev sürelerinin hitamıyla sona erer.

(7) Detaylı hükümler Milli Konsey İç Tüzüğü Hakkında Federal Kanun ile düzenlenir.

Madde 58.

Federal Konsey üyeleri görev sürelerinin tamamı boyunca, kendilerini atayan Eyalet Meclisi üyelerine tanınan dokunulmazlıklarından yararlanırlar.

Madde 59.

Milli Konsey, Federal Konsey, ya da Avrupa Parlamentosu üyelerinden hiç biri aynı anda birden fazla temsilci organda görev alamazlar.

Madde 59a.

(1) Milli Konsey üyeliğine aday olmayı tasarlayan bir kamu görevlisine uygun propaganda süresi tanınır.

(2) Milli Konsey, ya da Federal Konsey üyesi olan bir kamu görevlisine, talebi halinde, üyelik görevini ifa etmesi için gerekli olan süre kadar izin hakkı tanınır, ya da emekliye ayrılmasına izin verilir. İzin süresince, maaşı, hizmet görevleri çerçevesinde fiilen yürütülen çalışmanın miktarına tekabül eden miktarda olacak fakat her halükarda maaş toplamının %75’ini geçmeyecektir. İzin veya emeklilik hakkından yararlanılmamış olsa bile, bu sınır yine de geçerli olacaktır. Emeklilik sonucunda hizmetle alakalı tüm ödemeler son bulur.

(3) Bir kamu görevlisinin üyelik görevlerini ifa etmesi sebebiyle eski görevine iadesi mümkün olamazsa, makul ölçülerde eşdeğer bir başka göreve–ya da kabul ederse, eşdeğer olmayan başka bir göreve –atanma hakkına sahiptir. Ücret, bu kamu görevlisinin fiilen gerçekleştirdiği çalışma ile belirlenir.

Madde 59b.

(1) Milli Konsey, ya da Federal Konseye üye olarak seçilmiş kamu görevlilerine yapılan ödemeleri kontrol etmek amacıyla, Parlamento Personel Başkanlığının himayesinde bir komisyon kurulacaktır. Bu komisyon;

  1. Milli Konsey Başkanlarının her biri tarafından atanan birer temsilciden,
  2. Başkanvekillerinin onayı ile Federal Konsey Başkanı tarafından atanan iki temsilciden,
  3. İki Eyalet temsilcisinden,
  4. İki belediye temsilcisinden ve
  5. Evvelce yargı görevinde bulunmuş bir üyeden oluşacaktır. 3 numaralı bentten 5 numaralı bende kadar olan hükümler uyarınca atanacak üyeler, Federal Cumhurbaşkanı tarafından atanır. Federal Hükümet, 3 numaralı bent uyarınca yapacağı tavsiyelerde (madde 67), Valilerin tavsiyeleriyle ve 4 numaralı bent uyarınca yapacağı tavsiyelerde ise Avusturya Mahalli İdareler Federasyonu ve Avusturya İlçeler Birliğinin tavsiyeleriyle bağlıdır. 1 numaralı bentten 4 numaralı bende kadar olan hükümler uyarınca Komisyona seçilecek üyeler, daha önce, 19’uncu maddenin ikinci fıkrasında tanımlandığı anlamda bir görev yürütmüş kişiler olmalıdırlar. Kazanç getirici faaliyetler gözeten kişiler Komisyon üyesi olamazlar. Komisyon üyeliği, yasama döneminin hitamıyla birlikte sona erer ancak, yeni bir üye aday gösterilmeden, ya da atanmadan önce üyelik sona ermez.

(2) Komisyon; Milli Konsey, ya da Federal Konsey üyesi olan bir kamu görevlisinin, ya da çalıştığı kurumun talebiyle, madde 59/a hükümlerinin uygulanması, ya da bunun uygulanması için çıkartılan yönetmeliklerle ile alakalı olarak, bu kamu çalışanı ile çalıştığı kurum arasında ortaya çıkan ihtilaflarda görüş bildirir. Komisyon ayrıca, bir hâkim ve mahkeme, ya da 87’nci maddenin ikinci fıkrasında tanımlandığı anlamda bir komisyon arasında ortaya çıkan ihtilafların yanı sıra 30’uncu maddenin üçüncü fıkrasının uygulanması bakımından bir Mili Konsey, ya da Federal Konsey üyesi ile Mili Konsey Başkanı arasındaki ihtilaflarda da görüş bildirir.

(3) Bir kamu görevlisi olan bir Mili Konsey, ya da Federal Konsey üyesi, madde 59/a hükümlerine göre kullanacağı izin veya emeklilik hakkıyla ilgili olarak gerçekleştirdiği işlemleri ve gerçekleştireceği çalışmaların nasıl değerlendirileceği konularında Komisyonu her yıl bilgilendirmekle yükümlüdür. 53’üncü maddenin üçüncü fıkrası hükümleri Komisyonun gerçekleştireceği tahkikatlar için gerekli değişikliklerle uygulanır. Komisyon kendisi için İç Tüzükler çıkartır. Komisyon, her yıl, Mili Konseye –Federal Konsey üyeleriyle ilgili olarak ise, Federal Konseye yayımlanmak üzere bir rapor sunar.

Kısım III.

Federal Yürütme

  1. İdare
  2. Federal Cumhurbaşkanı

 

Madde 60.

(1) Federal Cumhurbaşkanı, eşit, doğrudan, gizli ve şahsi oy esasına dayalı olarak halk tarafından seçilir. Sadece bir aday mevcutsa seçim, halk oylaması şeklinde gerçekleştirilir. Mili Konsey seçimlerinde oy kullanmak için aranan şartları haiz herkes oy kullanabilir. Eyalet kanunun bu yönde bir hükmü var ise, Federal Eyaletlerde seçimde oy kullanmak mecburidir. Seçim usulü ve muhtemel zorunlu oy kullanmaya ilişkin detaylı hükümler bir Federal Kanun ile düzenlenecektir. Bu kanunda ayrıca, oy kullanmanın zorunlu olup olmadığına bakılmaksızın, seçimlerden muaf tutulmanın gerekçeleri de düzenlenir.

(2) Geçerli oyların yarısından fazlasını alan aday seçilmiştir. Bu oy çoğunluğuna erişilemediği takdirde, ikinci oylama gerçekleşir. İkinci oylamada ancak birinci oylamada en çok oyu almış iki adaydan biri için geçerli şekilde oy kullanılabilir.

(3) Sadece Mili Konseye seçilmek için aranan şartları taşıyan ve seçim gününün hitamından önce otuzbeş yaşında olan bir kişi Federal Cumhurbaşkanı olarak seçilebilir. Hanedan mensupları, ya da daha önce ülkeyi yönetmiş hanedandan olan kişiler aday olamazlar.

(4) Federal Cumhurbaşkanlığı seçimi sonuçları Federal Şansölye tarafından resmen ilân edilir.

(5) Federal Cumhurbaşkanının görev süresi altı yıldır. Federal Cumhurbaşkanı, bir sonraki dönem için ancak sadece bir kez yeniden seçilebilir.

(6) Federal Cumhurbaşkanı, görev süresinin tamamlanmasından önce halk oylamasıyla görevinden alınabilir. Federal Meclis talep etmiş ise, halk oylaması gerçekleştirilir. Mili Konsey bu yönde bir karar almışsa, Federal Meclis, Federal Şansölye tarafından bu amaçla toplanır. Milli Konseyin karar için, üye tam sayısının en az yarısının oylamaya katılmış olması ve kullanılan oyların üçte ikisinin çoğunluğu şartı aranır. Federal Cumhurbaşkanı, Milli Konseyin bu oyuyla görevini daha fazla sürdürmekten men edilir. Görevden alınma talebinin halk oylaması sonucu reddedilmesi, seçimlerin yenilenmesini ve Milli Konseyin feshini gerektirir (madde 29/1). Bu durumda da, Federal Cumhurbaşkanının toplam görev süresi on iki yılı aşamaz.

Madde 61.

(1) Federal Cumhurbaşkanı görev süresi boyunca hiçbir halk temsilcisi organa üye olamaz ve herhangi bir mesleki faaliyetle iştigal edemez.

(2) “Federal Cumhurbaşkanı” unvanı–herhangi bir ilave ile ya da başka bir unvan bağlamında bile olsa, başka hiçbir kimse tarafından kullanılamaz. Bu husus kanuna teminat altına alınır.

Madde 62.

(1) Federal Cumhurbaşkanı, görevine başlarken Federal Meclis önünde aşağıdaki şekilde and içer;

“Anayasaya ve Cumhuriyetin yasalarına sadakatle bağlı kalacağıma ve görevimi sahip olduğum bilgi ve inançlarla en iyi şekilde yapmaya çalışacağıma ant içerim.”

(2) Dini beyanların belirtilmesi kabule şayandır.

Madde 63.

(1) Federal Cumhurbaşkanı hakkında ancak Federal Meclisin onayı ile yasal takibat başlatılabilir.

(2) Federal Cumhurbaşkanı hakkında başlatılacak yasal takibata ilişkin müracaat, Milli Konseyin ilgili organı tarafından yapılabilir. Yasal takibatın Federal Meclis eliyle yürütülüp yürütülemeyeceği hususu Milli Konseyin oyuyla belirlenir. Milli Konsey lehte oy kullanır ise, Federal Meclis Federal Şansölye tarafından derhal toplanmalıdır.

Madde 64.

(1) Federal Cumhurbaşkanı görevlerini yerine getirmekten alıkonulmuş ise, Federal Cumhurbaşkanının sorumlulukları öncelikle Federal Şansölyeye devredilir. Federal Cumhurbaşkanının görevini yerine getiremediği süre yirmi günden uzun olursa, ya da Federal Cumhurbaşkanı 60’ıncı maddenin altıncı fıkrası uyarınca görevlerini yerine getirmekten alıkonulmuş ise, bir komite olarak görev yapan Milli Konsey Başkanı, İkinci ve Üçüncü Başkanlar Federal Cumhurbaşkanının görevlerini üstlenirler. Federal Cumhurbaşkanlığı makamı boşaldığı takdirde de aynı hükümler geçerlidir.

(2) Federal Cumhurbaşkanının görevlerini üstlenen yukarıdaki birinci fıkrada belirtilen komite, oy çokluğu ile karar alır. Milli Konseyin Başkanı, milli iradenin temsiliyetinde olduğu gibi, bu komitenin de başıdır.

(3) Eğer, Milli Konsey Başkanlarından biri ya da birden fazlası görevlerini yetirene getirmekten alıkonulmuşlar ise, ya da makamları süresiz olarak boşalmış ise, komite, üyelerinin fiili katılımı olmaksızın da toplantı ve karar nisabına sahiptir. Oyların eşitliği durumunda, rütbece üst olan Başkanın oyu belirleyici oydur.

(4) Federal Cumhurbaşkanının makamı süresiz olarak boşalmış ise, Federal Hükümet yeni Federal Cumhurbaşkanlığı seçimleri için derhal hazırlıklara başlar; komite, Federal Cumhurbaşkanının onanması amacıyla, müteakip seçimleri takiben vakit geçirmeksizin Federal Meclisi toplar.

Madde 65.

(1) Federal Cumhurbaşkanı Cumhuriyeti uluslar arası alanda temsil eder, yabancı devlet temsilcilerini kabul eder ve yetkilendirir, yabancı devlet diplomatik temsilcilerinin atanmasını onaylar, Cumhuriyetin yurtdışı temsilcililerine atanacak diplomatik temsilcilerini atar ve antlaşmaları imzalar. 50’nci maddenin kapsamında yer almayan, ya da 16’ncı maddenin birinci fıkrası kapsamında yer alan ve mevcut yasalarda değişiklik, ya da mevcut yasalara ilaveler getiremeyen nitelikteki bir antlaşmayı imzalarken, Federal Cumhurbaşkanı, söz konusu antlaşmanın kararnameler çıkartılarak uygulanacağı talimatını verebilir.

(2) Ayrıca, Anayasanın kendisine tanıdığı diğer görevlerden ayrı olarak, Federal Cumhurbaşkanının diğer yetkileri şunlardır;

  1. a) Görevliler ve diğer Federal yetkililerin yanı sıra Federal devlet memurlarını atamak ve bunlara resmi unvanlar bahşetmek;
  2. b) Mesleki unvanlar oluşturmak ve bahşetmek;
  3. c) Temyiz yolunu tüketen belirli kişilerin cezalarını affetmek, mahkemelerin verdiği hükümleri hafifletmek ve değiştirmek, bağışlama kabilinde cezaları kaldırmak ve bunların yasal sonuçlarından sarfı nazar edilmesini sağlar ve ayrıca adli takibata tabi ceza kovuşturmalarını resen kaldırmak;
  4. d) Ebeveynlerinin talebi ile nesebi belirsiz çocukları nesebi belli hale getirmek.

(3) Federal Cumhurbaşkanının fahri ayrıcalıklar, fevkalade lütuflar, tahsisatlar ve ikramiyeler tanıma, atama ve atanmışları onaylama ve şahsi konulardaki diğer yetkilerini icra sınırları özel kanunlarla düzenlenir.

Madde 66.

(1) Federal Cumhurbaşkanı, belirli Federal devlet memuru kategorileri için atama yetkilerini Federal Hükümetin ilgili üyelerine devredebilir ve belirli federal devlet memuru kategorileri için kendilerine devrettiği bu yetkileri astlarına devretme yetkisi tanıyabilir.

(2) Federal Cumhurbaşkanı, Federal Hükümeti, 16’ncı maddenin birinci fıkrası, ya da 50’nci madde kapsamına girmeyen antlaşma kategorilerinde antlaşmalar yapmakla yetkilendirebilir. Bu yetki ayrıca, söz konusu antlaşmaların kararnameler çıkartılarak uygulanacağı talimatını verme yetkisini de kapsar.

(3) Federal Cumhurbaşkanı, bir Eyalet Hükümetinin tavsiyesi ve Valinin müşterek imzasıyla, Eyalet Hükümetini, 16’ncı maddenin birinci fıkrası kapsamında yer alan ve mevcut yasalarda değişiklik, ya da mevcut yasalara ilaveler getiremeyen nitelikteki bir antlaşmayı imzalamakla yetkilendirebilir. Bu yetki ayrıca, söz konusu antlaşmaların kararnameler çıkartılarak uygulanacağı talimatını verme yetkisini de kapsar.

Madde 67.

(1) Anayasada aksine bir hüküm bulunmadıkça, Federal Cumhurbaşkanı tüm resmi işlemlerinde Federal Hükümetin, ya da Federal Hükümetin yetkilendirdiği Federal Bakanın tavsiyesini esas alır. Federal Hükümetin, ya da ilgili Federal Bakanın diğer mercilerden gelen tavsiyelere ne derece dayalı şekilde hareket edeceği hususu ise kanunla düzenlenir.

(2) Anayasada aksine bir hüküm bulunmadıkça, Federal Cumhurbaşkanının resmi işlemlerinin geçerli olabilmesi için Federal Şansölye, ya da ilgili Federal Bakanın müşterek imzasını taşımalıdır.

Madde 68.

(1) Federal Cumhurbaşkanı 142’nci maddede belirtilen görevlerinin ifası bakımından Federal Meclise karşı sorumludur.

(2) Bu sorumluluğu yerine getirmek amacıyla, Federal Meclis, Milli Konseyin ya da Federal Konseyin kararıyla Federal Şansölye tarafından toplanır.

(3) 142’nci madde uyarınca, Federal Cumhurbaşkanı hakkında bir suçlamada bulunabilmek için, her iki seçimle göreve getirilmiş meclisten her birinin üye tam sayısının yarısından fazlasının katılımıyla, kullanılan oyların üçte ikisinin çoğunluğuyla karar alınması gerekmektedir.

  1. Federal Hükümet

 

Madde 69.

(1) Bu yetkinin Federal Cumhurbaşkanına verilmemiş olması kaydıyla, Federal Şansölye, Şansölye Vekili ve Federal Bakanlar, Federasyonun en yüksek idari mercileridir. Federal Şansölye başkanlığında hareket eden bir Federal Hükümeti teşkil ederler.

(2) Şansölye Vekili her bakımdan Federal Şansölyeye vekillik eder. Federal Şansölye ve Şansölye Vekilinin her ikisi de görevlerini ifadan alıkonulmuşlar ise, Federal Cumhurbaşkanı, Federal Şansölyeye vekillik etmek üzere Federal Hükümetin bir üyesini görevlendirebilir. Şansölye Vekili her bakımdan Federal Şansölyeye vekillik eder. Federal Şansölye ve Şansölye Vekilinin her ikisi de görevlerini ifadan alıkonulmuşlar ise ve yerlerine atama yapılmamışsa, Federal Hükümetin kıdemce en yüksek -kıdem derecesinin eşitliği halinde- yaşça en büyük ve görevlerini ifadan alıkonulmamış üyesi Federal Şansölyeye vekillik eder.

(3) Federal Hükümet, üye tam sayısının yarısından fazlasıyla toplanır ve karar alır.

Madde 70.

(1) Federal Şansölye ve onun tavsiyesiyle Federal Hükümet üyeleri Federal Cumhurbaşkanı tarafından atanırlar. Federal Şansölyenin, ya da federal kabinenin tamamının görevden azledilmeleri için tavsiye gerekmemektedir. Federal kabine üyelerinden herhangi birinin azli Federal Şansölyenin tavsiyesi neticesinde gerçekleşir. Federal Şansölye, ya da federal kabinenin tamamı yeni atanan Federal Şansölyenin müşterek onayıyla gerçekleştirilir. Azil işlemlerinde müşterek imza şartı aranmaz.

(2) Sadece Milli Konsey üyeliğine seçilmek için aranan şartları haiz olanlar Federal Şansölye, Şansölye Vekili, ya da Federal Bakan olarak atanabilirler; Federal Hükümetin üyelerinin Milli Konsey üyesi olması gerekmemektedir.

(3) Milli Konseyin toplantıda olmadığı bir zamanda, Federal Cumhurbaşkanı tarafından yeni bir Federal Hükümet atanırsa, Federal Cumhurbaşkanı, yeni Federal Hükümeti takdim etmek amacıyla, Milli Konseyi bir hafta içerisinde toplantı yapacak şekilde olağanüstü gündemle toplantıya çağırmalıdır (madde 28/2).

Madde 71.

Federal Hükümet görevden ayrılırsa, Federal Cumhurbaşkanı görevden ayrılan kabinenin üyelerine görevlerine devam etme yetkisi tanır ve bu kabine üyelerinden birini geçici Federal Hükümet başı olarak atar. Görevden ayrılan Federal Bakana bağlı görev yapan Devlet Sekreteri, ya da ilgili Federal Bakanın müsteşarına da idareyi sürdürme görevi verilebilir. Federal Hükümetin üyelerinden herhangi birinin görevden ayrılması durumunda da bu madde hükmü gerekli değişiklikler uygulanır. İdareyi sürdürme göreviyle yetkilendirilen her kişi bir Federal Bakanla aynı sorumluluğa sahiptir       (madde 76).

Madde 72.

(1) Federal Hükümet üyeleri göreve gelmeden önce Federal Cumhurbaşkanı önünde ant içerler. Dini beyanların ilavesi kabulü şümuldür.

(2) Federal Şansölye, Şansölye Vekili ve diğer Federal Bakanların atanmasını onaylayan resmi belgeler ant içme törenin yapıldığı tarihte Federal Cumhurbaşkanı tarafından tasdik edilir ve yeni atanmış Federal Şansölye tarafından müştereken imzalanır.

(3) Yukarıdaki 71’inci maddede belirtilen hallerde bu hükümler gerekli değişikliklerle uygulanır.

Madde 73.

(1) Bir Federal Bakan görevlerini ifadan geçici süreyle alıkonulmuş ise, Federal Cumhurbaşkanı, Federal Şansölyenin tavsiyesiyle ve yerine vekil atanacak Federal Bakan, eğer bu mümkün değilse, Şansölye Yardımcısı ile istişare ederek, diğer Federal Bakanlardan birini, görevlerini ifadan geçici süreyle alıkonulmuş Federal Bakana bağlı devlet sekreterini, ya da vekillik edeceği Federal bakanın müsteşarını bu Federal bakan yerine vekil olarak atar. Bu vekil bir Federal Bakan ile aynı sorumluluklara sahiptir (madde 76). Avrupa Birliği’ne üye bir başka devlette ikamet etmesi, bir Federal Bakanın görevlerini ifadan alıkonulmasına gerekçe teşkil etmez.

(2) Bir konuyla yetkili bir Federal Bakan, Avrupa Birliği Konseyi’nin oturumlarına iştirak etmek ve bu çerçevede, belirli bir projeyi müzakere etmek ve bununla ilgili oy kullanmak için bir diğer Federal Bakanı ya da Devlet Sekreterini yetkilendirebilir.

(3) Avrupa Birliğine üye bir başka devlette ikamet eden bir Federal Kabine üyesi, Milli Konsey ya da Federal Konseydeki görevlerinin kendisine bağlı Devlet Sekreteri, ya da bir başka Federal Bakan eliyle yürütülmesine müsaade edebilir. Kendisine vekil atanmamış bir Federal Kabine üyesi, Federal Hükümetteki oy kullanma hakkını bir diğer Federal Bakana devredebilir; bu, onun hesap verme sorumluluğuna halel getirmez. Oy kullanma hakkı ancak, Federal Kabinenin bir başka üyesine vekillik etmeyen ve kendisine henüz bir oy kullanma hakkı devredilmemiş bir başka Federal Kabine üyesine devredilebilir.

Madde 74.

(1) Mili Konsey, Federal Hükümetin tamamı, ya da belirli bir üyesi hakkında güvenoyu vermezse, Federal Hükümet, ya da o Federal Bakan görevden azledilir.

(2) Milli Konseyin güvenoyu oylamasını yapabilmesi için üye tam sayısının yarısıyla toplanmış olması gerekmektedir. Ancak, Milli Konsey İç Tüzüğü Hakkında Federal Kanunda belirtilen sayıda Milli Konsey üyesinin talep etmesi halinde, oylama bir sonraki güne ertelenir. Oylama ancak Milli Konseyin kararıyla yeniden ertelenebilir.

(3) 70’inci maddenin birinci fıkrası uyarınca Federal Cumhurbaşkanına tanınan diğer yetkilere rağmen, Federal Hükümet veya onun üyeleri, yasalarla belirlenmiş hallerde, ya da kendi istekleriyle görevden alınabilirler.

Madde 75.

Federal Hükümetin tüm üyeleri ve ayrıca Devlet Sekreterleri, Milli Konseyin, Federal Konseyin ve Federal Meclisin yanı sıra bu temsilciler meclislerinin komisyonlarının (alt komisyonlar) tüm görüşmelerine katılabilirler. Ancak, Milli Konseyin Ana Komisyonu Daimi Alt Komisyonunun ve Mili Konsey Tahkikat Komisyonlarının görüşmelerine özel davetle katılabilirler. Her halükarda, Milli Konsey İç Tüzüğü Hakkında Federal Kanunun ve Federal Konsey İç Tüzüğünün özel hükümleri uyarınca, talepleri halinde, bu görüşmelerde söz alabilirler. Milli Konsey, Federal Konsey, Federal Meclis ve bunların komisyonları (alt komisyonları) Federal Kabine üyelerinin görüşmelere katılmalarını ve tahkikatlarda yer almalarını talep edebilirler.

Madde 76.

(1) Federal Kabine üyeleri (madde 69 ve 71) 142’nci madde uyarınca Milli Konseye karşı sorumludurlar.

(2) 142’nci madde kapsamındaki iddialarla ilgili olarak, üye tam sayısının yarıdan fazlasının önerge vermiş olması şartı aranır.

Madde 77.

(1) Federal idare, Federal Bakanlıklar ve onlara bağlı kurumlar eliyle yürütülür.

(2) Federal Bakanlıkların sayısı, görev ve yetkileri, teşkilatları Federal Kanun ile belirlenir.

(3) Federal Şansölye, Federal Şansölyeliğin faaliyetlerini sevk ve idare eder ve Federal Bakanlar Federal Bakanlıkların faaliyetlerini sevk ve idare ederler. Federal Cumhurbaşkanı, personel kadrolarının oluşturulması ve söz konusu faaliyetlerin örgütlenmesi dâhil, Federal Şansölyenin görev ve yetki alanına giren belirli konularda, sevk ve idare yetkisini özel Federal Bakanlıklara tevdi edebilir. Ancak, bu alanlar Federal Şansölyenin görev ve yetki alanında kalmayı sürdürürler. Bu yetkiyle donatılan Federal Bakanlıklar söz konusu alanlarda ilgili Federal Bakanlık statüsünü haizdirler.

(4) Federal Şansölye ve diğer Federal Bakanlar, istisnai hallerde, ikinci bir Federal Bakanlığın sevk ve idaresiyle görevlendirilebilirler.

Madde 78.

(1) Özel hallerde, Federal Bakanlar aynı zamanda bir Federal Bakanlıktan sorumlu olmaksızın da atanabilirler.

(2) Federal Bakanlarla aynı şekilde göreve atanan ve görevden ayrılan Devlet Sekreterleri, Bakanlığın faaliyetlerine yardımcı olmak ve Bakanlıkları Parlamentoda temsil etmek amacıyla Federal Bakanlıklara bağlanabilirler.

(3) Federal Bakan, Devlet Sekreterinin muvafakatini alarak kendisini belirli görevlere atayabilir. Devlet Sekreteri ayrıca bu görevlerin yerine getirilmesinde Federal Bakanın astıdır ve onun talimatlarıyla hareket eder.

  1. Federal Emniyet Makamları

 

Madde 78a.

(1) Federal İçişleri Bakanı emniyet güçlerinin başıdır. Emniyet müdürlükleri ve daha sonra ilçe idari mercileri ve emniyet mercileri sıfatıyla görev yapan Federal Emniyet Müdürlükleri İçişleri Bakanının astlarıdır.

(2) Bireylerin can, sağlık, hürriyet veya malları gerçek bir tehlike ile karşı karşıya ise, ya da böyle bir yakın tehlike mevcut ise, emniyet yetkilileri, bu riski ortadan kaldırmaktaki yetkilerine bakılmaksızın, ilgili yetkili merciinin konuya müdahalesine kadar asli yardımı yapmakla yetkilidir.

(3) Belediyelerin emniyet mercileri olarak hangi dereceye kadar tedbirler alabilecekleri Federal Kanunlarla düzenlenir.

Madde 78b.

(1) Her eyalet bünyesinde bir Emniyet Müdürlüğü bulunur. Emniyet Müdürü Emniyet Müdürlüğünün başıdır. Viyana’da, Federal Polis Müdürlüğü aynı zamanda Emniyet Müdürlüğü, Polis Müdürü de aynı zamanda Emniyet Müdürüdür.

(2) Emniyet Müdürü, Federal İçişleri Bakanı tarafından Valiyle müştereken atanır.

(3) Federal İçişleri Bakanı, ulusun genelini ilgilendiren her önemli talimatını, ya da talimatına konu eyaletin genelinde kamu huzurunun, düzeninin ve emniyetinin muhafazası için önemli nitelikteki talimatlarını Valiye bildirmelidir.

Madde 78c.

(1) Polis Müdürü Federal Polis Müdürlüğünün başıdır. Viyana’da Polis Müdürü Federal Polis Müdürlüğünün başıdır.

(2) Federal Polis Müdürlüklerinin kuruluşu ve bunların coğrafi görev ve yetki alanları Federal Hükümet kararnameleriyle düzenlenir.

Madde 78d.

(1) Emniyet güçleri, polis niteliklerini haiz silahlı, ya da üniformalı veya öteki türlü askeri nitelikte birimlerdir. Bilhassa, ziraat ve ormancılık (tarla, ekinler ve ormanların korunması) gibi toprak işleme faaliyetlerinin, madencilik, avcılık, balıkçılık ve diğer lisanslı su kullanım faaliyetlerinin korunmasıyla görevli memurlar, piyasa gözetim memurları ve itfaiye görevlileri emniyet güçlerine mensup görevliler arasında yer almamaktadırlar.

(2) Federal Polis Müdürlüğünün görev ve yetki sınırları içerisinde kalan, bir Federal polis gücünün bağlı olduğu başka hiçbir bölgesel idare emniyet gücü teşkilatı kuramaz ve bulunduramaz.

  1. Federal Ordu

 

Madde 79.

(1) Ülkenin askeri savunması Federal Ordunun görevidir. Bu görev askeri sistem esaslarıyla yürütülür.

(2) Yetkili bir sivil idarenin işbirliği talebinde bulunması kaydıyla, Federal Ordu ayrıca;

  1. Ülkenin askeri savunma faaliyetlerinin yanı sıra;
  2. a) Anayasa ile kurulmuş kurumların kendisini ve görev ehliyetini ve halkın demokratik hürriyetlerini de korumalı;
  3. b) Ülkenin genelinde düzeni ve emniyeti sağlamlıdır.
  4. Doğal afetler ve fevkalade boyutlardaki felaketlerde yardımda bulunmalıdır.

(3) Federal Ordunun diğer görevleri Federal Anayasa ile belirlenir.

(4) Hangi görevlilerin ve mercilerin yukarıdaki ikinci fıkrada belirtilen amaçlarla Federal Orduya işbirliği teklif edebileceği Savunma Kanunu ile düzenlenir.

(5) Federal Ordunun yukarıdaki ikinci fıkrada belirtilen amaçlarla kendi inisiyatifiyle müdahalede bulunabilmesi ancak, kontrolleri dışında olan şartların, ilgili mercileri askerin müdahalesini talep etmeye zorlaması halinde, ya da daha fazla gecikilmesi durumunda toplumun genelinin telafisi imkânsız kayıplarla karşılaşma olasılığının bulunması halinde, ya da bu durum, fiili bir saldırıya müdahale veya Federal Ordunun bir birimine yöneltilen fiili itaatsizliğin ortadan kaldırılmasıyla ilgili ise izin verilebilir.

Madde 80.

(1) Federal Cumhurbaşkanı Federal Ordunun Genel Kurmay Başkanıdır.

(2) Savunma Kanununun Federal Orduyla ilgili Federal Cumhurbaşkanına tanıdığı tasarruf yetkileri saklı kalmak kaydıyla, ilgili Federal Bakan, Federal Orduyu ilgilendiren konulardaki tasarruf yetkisi, Federal Hükümetin belirlediği sınırlar çerçevesinde kullanır.

(3) Federal Ordu üzerindeki üst komuta yetkisi ilgili Bakanlık tarafından icra edilir. (madde 76/1).

Madde 81.

Eyaletlerin, asker toplama, ön tedarik hazırlıkları ve barınma ve diğer gereklerin karşılanması konularına hangi seviyede iştirak edecekleri Federal Kanunla düzenlenir.

  1. Federal Okul İdareleri

 

Madde 81a.

(1) Federasyonun öğretim ve eğitim alanında, öğrenci yurtlarıyla ilgili yürütme yetkisi ilgili Federal Bakan tarafından ve üniversiteler ve güzel sanatlar akademileri, ya da ziraat ve ormancılık okul sistemi veya ormancılık ve ziraat eğitim sistemi alanlarında öğrenci yurtlarıyla ilgili olmayan konularda ise ilgili Federal Bakana bağlı görev yapan Federal okul idareleri tarafından kullanılır. Belediyelerden, Federasyonun kendilerine çizdiği görev ve yetki sınırları dahilinde, okula devam etme yaşında olanların kaydını tutmaları talep edilebilir.

(2) Her bir Eyalette ve ilçede bir okul idaresi kurulacak ve bu idare sırasıyla, Eyalet okul kurulu ve ilçe okul kurulu olarak adlandırılacaktır. Viyana şehrindeki Eyalet okul kurulu ayrıca, ilçe okul kurulu görevini de yürütecek olup, kurul, Viyana İl Okul Kurulu olarak anılacaktır. Eyalet ve ilçe okul kurulları üyelerinin yetki bölgeleri Federal Kanun ile belirlenir.

(3) Federal okul idarelerinin kurulmasına ilişkin yönlendirici esaslar, kanunla belirlenecek olup, şöyledir;

  1. a) Komiteler, federal okul idarelerinin bünyesinde atanacaklardır. Eyalet okul kurullarında görev yapacak, oy hakkı da bulunan, komite üyeleri, Eyalet Meclisindeki siyasal partilerin koltuk dağılımı esas alınarak; ilçe okul kurulların görev yapacak, oy kullanma hakkı da bulunan, komite üyeleri ise, en son Eyalet Meclisi seçimlerinde meclise seçilen siyasal partilerin o ilçeden aldıkları oylarla orantılı şekilde atanırlar. Komite üyelerinin tamamının veya bir kısmının Federal Meclis tarafından atanması kabule şayandır.
  2. b) Vali, eyalet okul kurulunun başkanıdır, ilçe mülki erkanının başı da ilçe okul kurulunun başkanıdır. Kanun, eyalet okul kuruluna başkan yardımcısı atanmasını öngörmüş ise, başkan yardımcısı, başkanın kendisine mahsus kılmadığı tüm işlemlerde başkana vekâlet eder. Kanun, başkan yardımcısı atanmasını öngörmüş ise, başkan yardımcısı evrakları inceleyebilir ve tavsiyelerde bulunabilir. Federal Anayasanın yürürlük tarihinden önce gerçekleştirilen en son nüfus sayımının sonuçlarına göre, en yüksek nüfusa sahip beş eyalet için, her halükarda, anılan başkan yardımcısı ataması yapılacaktır.
  3. c) Eyalet ve ilçe okul kurullarının komite ve başkanlarının (reislerinin) görev tanımları kanunla düzenlenir. Bu komiteler kurallar ve genel talimatlar yayımlamakla, resmi memurları atamakla ve adaylık teklifleri vermekle ve ayrıca kanun ve kararname taslakları hakkında görüş bildirmekle yetkilidirler.
  4. d) Komitenin bir sonraki toplantısına kadar beklenilmesi mümkün olmayan acil hallerde, başkan (reis), komisyonun yetki ve görev alanına bırakılan konularda işlem gerçekleştirebilir ve komiteyi derhal bu keyfiyetten haberdar eder.
  5. e) Bir komitenin toplantı nisabını iki aydan uzun süre ile sağlayamaması halinde, toplantı nisabının sağlanamadığı diğer süreler boyunca komitenin görevleri başkana (reise) devrolunur. Bu durumda, başkan (reis) komitenin yerini alır.

(4) Komitelerin yetki ve görev alanına giren konularda talimat verilemez (madde 20/1). Bu hüküm, kanuna aykırı komite kararları, ya da komite tarafından çıkartılan bir kararnamenin iptalini talep eden talimatlar için geçerli değildir. Bu tür talimatların gerekçeleri belirtilir. Talimatı alan mercii, 129 ve 130’uncu maddeler uyarınca, komitenin kararına dayalı olarak derhal İdari Mahkemeye itirazda bulunabilir.

(5) İlgili Federal Bakan, Eyalet okul kurulu kanalıyla kendisine bağlı okulların ve öğrenci yurtlarının şartları ve performansları hakkında şahsen, ya da ilgili Federal Bakanlık yetkilileri kanalıyla bilgi edinebilir. Tespit edilen eksiklikler –bu eksikliklerin 14’üncü maddenin sekizinci fıkrası kapsamında bulunmaması kaydıyla– düzeltilmesi için eyalet okul kuruluna bildirilir.

Madde 81b.

(1) Eyalet okul kurulu;

  1. a) Eyalet okul kurullarına bağlı okulların ve öğrenci yurtlarının boşalan müdürlük/müdirelik kadrolarının yanı sıra diğer öğretmen ve eğitmen kadrolarına yapılacak atamalar;
  2. b) Eyalet ve ilçe okul kurullarında görev yapan okul idarecileri yanı sıra okullarda idarecilik yapacak öğretmen kadrolarına yapılacak atamalar;
  3. c) Ortaokullar ve özel okullarda görev yapacak öğretmenlere verilen öğretmenlik diploması için yapılacak sınavlarda görevli sınav kurullarına başkan ve üye atamaları olmak üzere üç ayrı atama kategorisi için teklif hazırlar.

(2) Yukarıdaki birinci fıkraya göre verilecek teklifler, 66 ve 67’nci maddelerin birinci fıkraları, ya da diğer hükümler uyarınca ilgili Federal Bakana tevdi edilir. Teklif edilen adaylar arasından seçim yapma yetkisi Federal Bakana aittir.

(3) Her eyalet okul kurulu, kamu hukukuna tabi olarak federasyonun memurları olan ve eyalet okul kuruluna bağlı okullarda (öğrenci yurtlarında) istihdam edilen okul müdürleri/müdireleri ve öğretmenlerin yanı sıra eğitmenler için yeterlilik ve disiplin kurulları kurar. Detaylar Federal Kanunla düzenlenir.

  1. Yargı

 

Madde 82.

(1) Federasyon yargının bütününün kaynağıdır.

(2) Hükümler ve kararlar Cumhuriyet adına verilir ve ilân olunur.

Madde 83.

(1) Mahkemelerin teşkili ve salahiyeti Federal Kanunla belirlenir.

(2) Hiç kimse adil yargılanma hakkından mahrum bırakılamaz.

(3) Mülga.

Madde 84.

Savaş zamanı hariç, askeri yargı sistemi yürürlükten kaldırılmıştır.

Madde 85.

Ölüm cezası yürürlükten kaldırılmıştır.

Madde 86.

(1) Bu kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, hâkimler, Federal Hükümetin tavsiyesiyle Federal Cumhurbaşkanı tarafından, ya da yetkileri gereğince, ilgili Federal Bakan tarafından atanırlar. Federal Hükümet ya da Federal Bakan, atamalar için, kanunların mahkemelerin teşekkülüyle yetkilendirdiği meclislerden tavsiyeler alır.

(2) Yeterli sayıda aday mevcut ise, ilgili Federal Bakana tevdi edilecek, ya da onun tarafından Federal Hükümete havale edilecek atama teklifinde, asgari olarak, üç isim yer alır. Ancak, atama yapılacak kadro sayısı birden fazla ise, asgari olarak, atanacak hâkim sayısının iki katı sayıda isim teklifte yer alır.

Madde 87.

(1) Hâkimler yargısal görevlerini yerine getirirken bağımsız şekilde hareket ederler.

(2) Bir hâkim; kanunda, yargıyla ilgili idari davalar için öngörülen haller hariç olmak üzere, kendisine tanınan yargı yetkisini kanunlara ve muhakeme usullerine göre icra ederken, hiçbir meclis ya da komisyon tarafından azledilemez.

(3) Mahkemelerin iş yükü, bir mahkemenin hâkimleri arasında, mahkemelerin teşekkülüne ilişkin hükümleri düzenleyen kanunda belirtilen süre için önceden pay edilir. Bu dağıtıma göre bir hâkime verilen davalar ancak, hâkim görevinden azledilmiş ise, ya da iş yükü sebebiyle görevlerini yerine getiremeyecek durumda olması halinde, adliyenin idari mercilerinin kararnamesiyle makul süre içerisinde bu hâkim yargı yetkisinden alınabilir.

Madde 87a.

(1) Özel olarak asliye hukuk mahkemelerinin yetkisine bırakılmış ve bu mahkemenin yetkisinde olan belirli türdeki görevler, Federal Kanun ile hâkim mesleğinden olmayan özel eğitimli federasyon memurlarına verilebilir.

(2) Ancak, belirlenen görevlendirmeye göre yetkili kılınmış bir hâkim, her an bu görevi kendisine mahfuz tutabilir ve üstlenebilir.

(3) Hâkimlik mesleğinden olmayan federasyon memurları, yukarıdaki birinci fıkrada belirtilen görevi yerine getirirken sadece görevlendirme kurallarına göre yetkili kılınmış ilgili hâkimin vereceği talimatlara bağlı olarak hareket eder. 20’nci maddenin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi uygulanır.

Madde 88.

(1) Emeklilik listesine eklenecek hâkimlerin emeklilik yaş haddi, mahkemelerin teşekkülünü düzenleyen kanunda belirtilir.

(2) Öteki türlü, hâkimler ancak, kanunda belirtilen hallerde ve yöntemlerle ve resmi adli karar marifetiyle görevden alınabilir, ya da iradeleri dışında transfer edilebilir ya da yaş haddinden emekliye ayrılabilirler. Ancak, bu hükümler, mahkemelerin teşekkülündeki değişiklikler sonucu gerekli olan transferlere ve emekliliklere uygulanmaz. Bu hallerde, hâkimlerin gerekli formaliteler olmaksızın transfer ya da yaş haddinden emekli edilecekleri süreler bir kanunla düzenlenir.

(3) Hâkimler ancak, kıdemli bir hâkimin ya da adliyenin yüksek idari merciinin kararı ile ve mesele eş zamanlı olarak ilgili mahkemeye havale edilerek geçici süreyle görevden el çektirilebilirler.

Madde 88a.

Mahkemelerin teşekkülünü düzenleyen kanunda bir üst mahkemeye atanacak vekil hâkimlerin kadroları düzenlenir. Bu kadroların sayısı alt derece mahkemelere atanmış hâkimlerin sayısının yüzde ikisini geçemez. Alt derece mahkemelerde görev yapmak üzere atanmış vekil hâkimlerin görevleri, mahkemelerin teşekkülünü düzenleyen kanuna göre, üst derece mahkemesinin yetkili meclisi tarafından belirlenir. Vekil hâkimler ancak alt derece mahkemelerin hâkimlerine ve sadece bu hâkimler görevden alınmışlar ise ya da iş yükleri nedeniyle görevlerini yerine getiremeyecek durumdalar ise, makul bir süreyle vekâlet edebilirler.

Madde 89.

(1) Bundan sonra gelen fıkralarda aksine bir hüküm bulunmadıkça, mahkemeler usulüne uygun olarak yayımlanmış yönetmeliklerin, yeniden ilan olunmuş bir kanunun (antlaşmanın), kanunların ve antlaşmaların resmi yayınlarının geçerliliğini inceleyemez.

(2) Bir mahkeme, kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle bir kararnameyi uygulamaktan çekince duyar ise, bu kararnamenin iptali için Anayasa Mahkemesine müracaat edebilir. Yüksek Mahkeme, ya da karar vermekle yetkili bir üst derece mahkemesi bir kanunun anayasaya aykırılık gerekçesiyle uygulanması konusunda çekince duyarsa, bu kanunun iptali için Anayasa Mahkemesine müracaat eder.

(3) Uygulanacak yasal düzenleme hâlihazırda yürürlükten kaldırılmış ise, mahkeme, Anayasa Mahkemesine müracaatında mahkemeden, bu yasal düzenlemenin kanuna ya da anayasaya aykırı olduğu yönünde karar vermesini talep etmelidir.

(4) Yeniden yayımlanan kanunların (antlaşmaların) resmi yayınlarında ikinci fıkranın ilk cümlesi ve üçüncü fıkra hükümleri gerekli değişikliklerle uygulanır. iki ve üçüncü fıkra hükümleri madde 140/a kapsamında düzenlenen antlaşmalara gerekli değişikliklerle uygulanır.

(5) Yukarıdaki iki, üç, ya da dördüncü fıkra uyarınca gerçekleştirilecek müracaatların derdest davaları ne yönde etkileyeceği Federal Kanunla düzenlenir.

Madde 90.

(1) Hukuk ve ceza davalarında duruşmalar sözlü ve halka açık olarak gerçekleşir. İstisnalar kanunla düzenlenir.

(2) Ceza davaları iddianame ile açılır.

Madde 91.

(1) Halk yargılamada yer alır.

(2) Kanunla belirlenecek ağır cezalar ile her türlü siyasi suç ve kabahatlerde, sanık hakkındaki karar bir jüri tarafından verilir.

(3) Ceza davalarında; cezayı müstelzim fiil için verilecek ceza kanunla belirlenen haddi aşıyor ise, yargının idaresinde meslekten olmayan hâkimler görev alır.

Madde 92.

(1) Yüksek Mahkeme, hukuk ve ceza davalarında ilk derece mahkemesidir.

(2) Federal Hükümet, eyalet hükümeti, ya da seçimle göreve getirilmiş meclislerin üyeleri Yüksek Mahkeme üyesi olamazlar. Seçimle göreve getirilmiş meclisin belirli bir yasama veya görev süresi için seçilmiş olan üyeleri için, görevlerinden vaktinden önce ayrılmış olsalar dahi, bu kısıtlama, belirlenen yasama veya görev süresi sona ermeden ortadan kalmaz. Son dört yıl içerisinde yukarıdaki belirtilen görevlerden birini yürütmüş olan hiçbir kimse Yüksek Mahkemeye Başkan veya Başkanvekili olarak atanamaz.

Madde 93.

Mahkemelerin hüküm vereceği fiillere yönelik genel aflar Federal Kanunla belirlenir.

Madde 94.

Yargı ve idare yetkileri her halükârda birbirinden ayrıdır.

Kısım IV.

Eyaletlerin Yasama ve İdari Yetkileri

  1. Genel Hükümler

 

Madde 95.

(1) Eyaletlerde yasama yetkisi Eyalet Meclisleri tarafından icra edilir. Eyalet Meclisinin üyeleri, eşit, doğrudan, gizli ve şahsi oy esasına göre seçilir ve Eyalet Meclisi seçimlerine seçmen olarak katılmak için aranan şartları haiz her erkek ve kadın eyalet vatandaşı seçimlerde oy kullanabilir. Seçim usulleri hakkında ve gerekirse zorunlu oy kullanımı hakkındaki hükümler Eyalet Kanunuyla düzenlenir. Bu Eyalet Kanununda özellikle, oy kullanımının zorunlu olmasına rağmen, oylamaya katılmaktan men edilme sebepleri açıkça belirtilir.

(2) Eyalet Meclisi seçim usulleri, seçme ve seçilme yeterlilikleri konularında, Milli Konsey seçimleri hakkında Federal Anayasada öngörülenden daha zorlayıcı şartlar getiremez.

(3) Seçmenler, müstakil bölgesel seçim çevrelerine ayrılabilen müstakil seçim çevrelerinde oy kullanabilirler. Meclis üye sayısı nüfus sayısıyla orantılı olarak seçim çevreleri arasında pay edilir. Eyalet Meclisi seçim usullerinde eyalet genelinde nihai dağılım usulü belirlenerek, seçim çevrelerindeki aday siyasal partilerin koltuk sayıları arasında bir denge gözetilebilir. Bunun gibi, henüz dağılımı yapılmamış sandalye sayıları ise nispi temsiliyet esasına göre dağıtılır. Seçmen kitlesinin diğer şekilde seçim çevrelerine ayrılması kabule şayan değildir.

(4) Eyalet Meclisine üyelik için aday olan, ya da Eyalet Meclisi üyeliğine seçilen kamu çalışanları için madde 59/a hükümleri uygulanır; daha zorlayıcı hükümler kabule şayandır. Eyalet anayasal kanun altında, madde 59/b kapsamındaki komisyonun yayımladığı ile aynı raporu yayımlayacak bir kurum, aynı yetki ve ödevlerle kurulabilir.

Madde 96.

(1) Eyalet Meclisi üyeleri Milli Konsey üyeleriyle aynı dokunulmazlıklara sahiptirler; 57’nci madde hükümleri gerekli değişikliklerle uygulanır.

(2) 32 ve 33’üncü madde hükümleri Eyalet Meclisi ve komitelerinin toplantıları için de uygulanır.

(3) 56’ncı maddenin iki ila dördüncü fıkralar arasında kalan hükümlere göre, Eyalet Kanununda, Eyalet Meclisi üyelerinin Federal Konsey ya da Eyalet Hükümetine seçilmeleri nedeniyle üyelikten ayrılmaları halinde izlenecek çözüm yolu düzenlenir.

Madde 97.

(1) Bir Eyalet kanunun Eyalet Meclisi tarafından oylanması ve ilgili Eyaletin kanunlarına göre, Vali tarafından müşterek imzayla tasdik edilmesi ve onaylanması ve Eyalet Resmi Gazetesi’nde yayımlanması gerekir.

(2) Eyalet kanununda yürütme için Federal mercilerin işbirliğinin gerekli olduğu belirtiliyorsa, Federal Hükümetin onayı alınmalıdır. İlgili yasal düzenlemenin Federal Şansölyeye tevdi tarihinden itibaren sekiz hafta içerisinde Federal Hükümet, federal mercilerin işbirliğinde bulunmayı reddetme kararını Valiye bildirmemişse, onay verilmiş kabul edilir.

(3) Eyalet Meclisinin toplantıda olmadığı, zamanında toplanamayacağı veya kontrolü dışındaki sebeplerden ötürü toplantı yapmasının engellendiği bir anda, toplum için açık ve telafisi mümkün olmayan bir zararı önlemek için, Anayasa uyarınca Eyalet Meclisinin karar almasını gerektirecek acil tedbirlerin alınması gerekli olursa, Eyalet Hükümeti, nispi temsiliyet esasına göre atanmış Eyalet Meclisinin bir komitesiyle mutabakat içerisinde kararnameleri geçici olarak tadil ederek bu önlemleri alabilir. Eyalet Hükümeti Federal Hükümeti keyfiyetten vakit geçirmeksizin haberdar etmelidir. Eyalet Meclisi, toplantı yapmasına mani sebep ortadan kalkar kalkmaz toplanacaktır. 18’inci maddenin dördüncü fıkrası gerekli değişikliklerle uygulanır.

(4) Yukarıdaki üçüncü fıkrada belirtilen kararnameler, hiçbir durumda, eyaletin anayasa hükümlerinde değişiklik yapılmasını öngöremeyeceği gibi, eyalete, ya da federasyon veya belediyelere kalıcı bir mali yük getiremez, ya da devletin vatandaşlarına mali yükümlülükler koyamaz, bir kamu malının tasfiyesini gerektiremez, 12’nci maddenin birinci fıkrasının 6 numaralı bendinde belirtilen konularla ilgili tedbirler getiremez, ya da son olarak, ziraat ve ormancılık alanlarında çalışan işçilerin ve ücretlilerin bağlı oldukları odaların faaliyetleriyle ilgili hükümler getiremez.

Madde 98.

(1) Eyalet Meclisinin çıkarttığı bütün yasal düzenlemeler yayımlanmadan önce, Eyalet Meclisi tarafından kabul edildikten sonra derhal, Vali tarafından Federal Şansölyeye bildirilir.

(2) Federal Hükümet; Eyalet Meclisinin çıkardığı bir yasal düzenleme hakkında, Federasyonun çıkarları bakımından riskli olduğu gerekçesiyle bu yasal düzenlemenin Federal Şansölyeye tebliğ edildiği tarihten itibaren sekiz hafta içerisinde gerekçeli itiraz kararı alabilir. Söz konusu yasal düzenlemenin Eyalet Meclisinde görüşülmesine başlanmadan önce, Federasyona yasal düzenleme taslağı hakkında görüş belirtme olanağı sunulmuş ise, itiraz için ancak, Federasyonun yetkisine el atma iddiası dayanak gösterilebilir. İtiraz halinde, söz konusu yasal düzenleme ancak, Eyalet Meclisi üye tam sayısının en az yarısının katılımıyla bu yasal düzenlemeyi yeniden kabul etmiş ise, yayımlanabilir.

(3) Eyalet Meclisinin çıkartacağı bir yasal düzenleme Federal Hükümet olumlu görüş bildirmiş ise, itiraz süresi sona ermeden yayımlanabilir.

(4) Eyalet Meclisinin vergilerle ilgili çıkartacağı yasal düzenlemelerde, Anayasal Maliye Kanununun hükümleri aynen uygulanır.

Madde 99.

(1) Bir eyalet anayasal kanunu ile çıkartılacak olan Eyalet Anayasası ancak Federal Anayasanın bu düzenlemeden etkilenmeyecek olması kaydıyla, eyalet anayasal kanunu ile tadil edilebilir.

(2) Bir eyalet anayasal kanunu ancak Eyalet Meclisi üye tam sayısının yarısının oylamada hazır bulunması ve oylamaya katılan üyelerin üçte ikisinin lehte oy kullanması şartıyla kabul edilebilir.

Madde 100.

(1) Her bir Eyalet Meclisi, Federal Hükümetin talebi ve Federal Konseyin kararı ile feshedilebilir. Ancak, fesih kararı aynı gerekçeyle sadece bir kez alınabilir. Federal Konseyin önergesi Konsey üye tam sayısının en az yarısının katılımı ve kullanılan oyların üçte ikisinin çoğunluğuyla alınmış olmalıdır. Feshedilecek Eyalet Meclisinin Federal Konseydeki temsilcileri oylamaya katılamazlar.

(2) Eyalet Meclisinin feshi durumunda, yeni seçim ilânları Eyalet Anayasası hükümlerine uygun olarak üç hafta içerisinde yayımlanır. Yeni seçilmiş Eyalet Meclisinin seçimlerden sonra dört hafta içerisinde toplanması sağlanmalıdır.

Madde 101.

(1) Her eyalet yürütme yetkisini Eyalet Meclisi tarafından seçilecek bir Eyalet Hükümeti eliyle icra eder.

(2) Eyalet Hükümeti üyelerinin Eyalet Meclisi üyesi olması zorunlu değildir. Ne var ki, sadece Eyalet Meclisine seçilme şartlarını haiz olanlar Eyalet Hükümetine seçilebilirler.

(3) Eyalet Hükümeti; Vali, gerekli sayıda Vali vekili ve diğer üyelerden müteşekkildir.

(4) Vali, göreve başlamadan önce Federal Cumhurbaşkanı önünde, Eyalet Hükümetinin diğer üyeleri ise Vali önünde Federal Anayasaya uygun olarak ant içerler. Dini beyanların eklenmesi kabule şayandır.

Madde 102.

(1) Eyaletlerin yetki ve görev alanına giren konularda, bir federal merciinin (doğrudan federal idarenin) mevcut bulunmaması kaydıyla, Vali ve Valiye bağlı eyalet mercileri federasyonun yürütme yetkilerini icra eder (dolaylı federal idare). Federal Polis Müdürlükleri başta olmak üzere, federal mercilerin dolaylı federal idare kapsamında ifa edilecek konularla görevlendirilmeleri halinde, bu federal merciler Valiye bağlı olarak görev yaparlar ve onun talimatlarıyla bağlıdırlar (madde 20/1). Federal mercilerin idari işlemlerle yetkilendirilip yetkilendirilmeyecekleri ve yetkilendirmenin derecesi Federal Kanunlarla düzenlenir. Bu kanunlar, aşağıdaki ikinci fıkrada belirtilen yetkilendirme kapsamında olmamak kaydıyla, sadece ilgili eyaletlerin onayı ile yayımlanabilirler.

(2) Aşağıda belirtilen görevler anayasayla belirlenmiş yetki alanı çerçevesinde federal merciler tarafından yürütülebilirler; hudut çizgilerinin belirlenmesi; başka ülkelerle mal ve canlı hayvan ticareti; gümrükler; Federal bölgeye giriş ve çıkışların düzenlenmesi ve denetimi; Federal maliye; tekeller; para, kredi, menkul kıymetler, bankacılık, sosyal sigortalar hariç sigortacılık sistemleri; tartılar ve ölçüler; standartlar ve ayar sistemleri; adalet sisteminin idaresi; pasaportlar; yurttaşlık kaydı; silahlar, mühimmat ve patlayıcıların yanı sıra ateşli silahların kullanımına ilişkin görevler; patentle ilgili konular ve tasarımların, ticari markaların ve diğer emtia belirteçlerinin korunması; trafik sistemi; nehir ve seyrüsefer polisi; posta ve telekomünikasyon sistemi; madencilik; Tuna nehri kontrol ve koruma; sel sularının düzenlenmesi; su yollarının inşası ve bakımı; etüt; çalışma mevzuatı; sosyal sigorta; anıtların korunması; Federal polis ve federal jandarma kuvvetlerinin teşekkülü ve komutası; asli yardım görevleri dâhil ve fakat mahalli kamu güvenlik idaresinin alanına giren konular hariç, kamu huzuru, düzeni ve güvenliği; basınla ilişkiler; birlikler ve derneklerle ilgili konular ve yabancılar polisi; tohum ve bitki ticareti; hayvan yemi ve gübrelerin yanı sıra bitki koruyucuları; bitkilerin kabulü dâhil bitki güvenliği uygulamaları; tohumculuk ve bitkicilik alanında ise bunların tesellümü; askeri ilişkiler; muharip güçlerin ve bunların bakmakla yükümlü oldukları yakınlarına ait sosyal haklar; nüfus politikası kapsamında, çocuk nafakası ve aileler adına yürütülen yükümlülükleri dengeleme çalışmalarının organizasyonu kapsamındaki görevler; öğretim ve eğitim alanında, talebe ve öğrenci yurtları ancak ziraat ve ormancılık eğitimi alanında öğrenci yurtları kapsam dışıdır; kamu ihaleleri.

(3) Federasyon, yukarıdaki 2’nci maddede sayılan alanlarda da yürütme yetkilerini Valiye devredebilir.

(4) Yukarıdaki 2’nci maddede sayılan alanlarla ilgili federal merciler ancak ilgili eyaletlerin onayı ile kurulabilir.

(5) Eğer bir eyalette, federal idarenin en üst mercilerinin kontrolleri dışında gelişen olaylar nedeniyle müdahalede bulunmalarının mümkün olmadığı şartlar neticesinde, toplum için açık ve telafisi mümkün olmayan bir zararı önlemek için doğrudan federal idarenin alanına giren konularda acil tedbirler alınması gerekliliği hasıl olur ise, Vali bu tedbirleri bu merciler adına almalıdır.

Madde 102a. (Çıkarılmıştır)

Madde 103.

(1) Dolaylı federal idarenin alanına giren konularda, Vali, Federal Hükümetin ve Federal Bakanların talimatlarına tabidir (madde 20) ve bu talimatların gereğini yerine getirebilmek için ayrıca, eyaletin yetki alanı dâhilinde kendisine verilmiş yetkileri kullanmakla yükümlüdür.

(2) Bir Eyalet Hükümeti İçtüzüklerini çıkartırken, dolaylı federal idarenin alanına giren belirli konuların, bunların eyaletlerin yetki ve görev alanına giren konularla yakından ilişkili olması sebebiyle, Vali adına Eyalet Hükümet üyelerinin idaresine bırakılmasına karar verebilir. Bu tür konularda, ilgili Eyalet Hükümetinin üyeleri de Valinin Federal Hükümet ya da Federal Bakanların talimatına tabi oldukları gibi, Valinin talimatına tabidirler (madde 20).

(3) Yukarıdaki birinci fıkra hükmüne göre Federal Hükümet ya da bir Federal Bakan tarafından verilen talimatlar ayrıca, yukarıdaki ikinci fıkra kapsamına giren konularda Valiye de yöneltilebilir. Vali eğer dolaylı olarak federal idarenin alanına giren görevi kendisi yerine getirmeyecekse, bu talimatı vakit geçirmeksizin, yazılı şekilde, aynen ilgili Eyalet Hükümeti üyesine aktarmaktan ve talimatın uygulanmasını gözetmekten sorumludur (142/2’nci maddenin e bendi). Valinin gerekli düzenlemeleri yapmış olmasına rağmen, talimat yerine getirilmez ise, ilgili Eyalet Hükümet üyesi 142’nci maddeye göre ayrıca Federal Hükümete karşı da sorumludur.

(4) Konunun önemi aksini gerektirmediği için, kararın verilmesinde ve Federal Kanuna göre temyiz makamı olan Valinin sorumluluğunda bulunan, dolaylı federal idarenin alanına giren konularda Vali, son temyiz makamıdır. İlgili karar öncelikle Valinin yetki alanına giriyor ise, Federal Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, federal idareyle ilgili konularda idari temyiz süreci ilgili Federal Bakana kadar uzanır.

Madde 104.

(1) 102’nci madde hükümleri, 17’nci maddede belirtilen federal görevleri yürüten kurumlara uygulanmaz.

(2) Ne var ki, federal malların idaresinden sorumlu Federal Bakan bir Valiyi ve ona bağlı mercileri bu görevi yerine getirmekle görevlendirebilir. Bu görevlendirme her an kısmen ya da tamamen iptal edilebilir. Federasyonun söz konusu görevin ifası sırasında yapılan masrafları hangi istisnai hallerde ne dereceye kadar tazmin edeceği Federal Kanunla belirlenir. 103’üncü maddenin iki ve üçüncü fıkraları gerekli değişikliklerle uygulanır.

Madde 105.

(1) Eyalet Vali tarafından temsil edilir. Vali; dolaylı yoldan federal idareyi ilgilendiren konularda, 142’nci madde hükmü uyarınca Federal Hükümete karşı sorumludur. Vali, Eyalet Hükümetinde vekili tarafından (Vali Muavini) temsil edilir. Vali Muavini Eyalet Hükümeti tarafından belirlenir. Bu atama Federal Şansölyeye bildirilir. Vali için vekil atanması ihtiyacı hasıl olursa, Valiye vekil olarak atanmış Eyalet Hükümeti üyesi 142’nci madde hükmü uyarınca, dolaylı Federal idarenin alanına giren konularda Federal Hükümete karşı sorumludur. Dokunulmazlık, Valinin ya da Eyalet Hükümetinde ona vekillik eden kişinin sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Aynı şekilde, dokunulmazlık, 103’üncü maddenin üçüncü fıkrası kapsamındaki hallerde bir Eyalet Hükümet üyesinin sorumluluğunu da ortadan kaldırmaz.

(2) Eyalet Hükümet Üyeleri 142’nci madde uyarınca Eyalet Meclisine karşı sorumludurlar.

(3) 142’nci maddede kastedilen anlamdaki bir iddianın lehte oylanabilmesi için üye tam sayısının yarısının katılımı gerekmektedir.

Madde 106.

Hukuk eğitimi almış bir idari memur Eyalet Hükümet Ofisi İç Hizmetleri Eyalet Mülki Amiri olarak atanır. Bu kişi ayrıca dolaylı Federal idareyi ilgilendiren konularda Valinin resmi yardımcısıdır.

Madde 107. (Mülga)

  1. Federal Başkent Viyana

 

Madde 108.

Bir Eyalet sıfatı taşıyan, Federal Başkent Viyana şehri bakımından, Belediye Meclisi aynı zamanda bir Eyalet Meclisi, Şehir Senatosu Eyalet Hükümeti, Belediye Başkanı, Vali, İl İdaresi Eyalet Hükümet Ofisi ve ilin en yüksek mülki amiri eyalet mülki amiri görevlerini de yürütürler.

Madde 109.

Viyana Eyaletinde, dolaylı federal idareyi ilgilendiren konulara ilişkin temyiz başvurularında yetkili makam, Federal Kanunda aksine bir hüküm yer almadıkça, ilçe idari makamı olan il idaresi, ya da ilk derece yürütme yetkisinin federal makamlarda olduğu konularda (102/1’inci maddenin birinci cümlesi) Vali sıfatıyla belediye başkanıdır. Diğer konularda 103’üncü maddenin dördüncü fıkrası uygulanır.

Madde 110. (Mülga)

Madde 111.

Yapılar ve vergilendirmeye ilişkin konularda nihai karar mercii özel görevli komitelerdedir. Bunların teşekkülü ve atamalarına ilişkin esaslar Eyalet Kanunuyla düzenlenir.

Madde 112.

108 ila 111’inci maddeler arasında kalan hükümler dâhil olmak üzere, Federal Başkent Viyana’yla ilgili diğer tüm hususlarda, 117’nci maddenin altıncı fıkrasının ikinci cümlesi, 119’uncu maddenin dördüncü fıkrası ve madde 119/a hükümleri müstesna, bu Kısım, Bölüm C hükümleri geçerlidir. 142’nci maddenin ikinci fıkra hükümleri, Federasyonun, Federal Başkent Viyana’yı yetkilendirdiği konular için de uygulanır.

Madde 113. (Mülga)

Madde 114. (Mülga)

 

  1. Belediyeler

 

Madde 115.

(1) Aşağıdaki maddelerde belediye teriminin kullanıldığı her yerde, bu terim, mahalli halka atfen kullanılmaktadır.

(2) Açık olarak federasyonun yetkisine bırakılan konular hariç olmak üzere, belediyelerle ilgili kanunların neler olduğu bu bölümde yer alan maddelerde düzenlenmiş esaslara göre, eyalet kanunlarında belirlenir. 118, 118/a ve 119’uncu maddeler uyarınca, belediyeler tarafından yürütülecek görevleri düzenleme sorumluluğu Federal Anayasal Kanunun genel hükümlerine göre belirlenir.

(3) Avusturya Belediyeler Birliğinden (Avusturya Belediyeler Federasyonu) ve Avusturya Şehirler ve İlçeler Birliği (Avusturya Mahalli İdareler Federasyonu) belediyelerin menfaatlerini temsile mezundurlar.

Madde 116.

(1) Her eyalet belediyelere ayrılmıştır. Belediye, idari özerkliğe sahip bir bölgesel tüzel kişilik olup, aynı zamanda bir idari mahalli yönetim merkezidir. Her bir toprak parçası belediyenin bir kısmını oluşturmalıdır.

(2) Bir belediye, bağımsız bir iktisadi tüzel kişiliktir. Belediye, federasyon ve eyalet kanunlarının mutat sınırları çerçevesinde, her çeşit varlık sahibi olabilir; bunları dilediği gibi iktisap edebilir ve elinden çıkartabilir; iktisadi teşekküller işletmenin yanı sıra bütçesini anayasanın maliye hükümleri çerçevesinde bağımsız şekilde kullanabilir ve vergiler koyabilir.

(3) Eyaletin menfaatlerinin bu işlemden menfi şekilde etkilenmeyecek olması kaydıyla, nüfusu en az 20.000 olan bir belediye için, talebi üzerine, eyalet mevzuatı çıkartılmak suretiyle özel bir kanun çıkartılabilir. Bu kanun sadece Federal Hükümetin onayı ile yayımlanabilir. Federal Hükümet; çıkartılan kanunun ilgili Federal Bakana tebliğ edildiği tarihten itibaren sekiz hafta içerisinde, bu kanunu onaylamayı reddettiğini Valiye bildirmez ise, onay verilmiş sayılır. Kendi özel kanunu olan bir ilçe mahalli idarelere verilen görevlerin yanı sıra ilçe idaresine ait görevleri de yürütür.

(4) (Mülga)

Madde 116a.

(1) Belediyeler kendi yetki ve görev alanlarına giren belirli görevleri yürütebilmek için, yapılacak anlaşmalar marifetiyle belediye birlikleri kurabilirler. Bu anlaşma için üst makamın onayı gerekmektedir. İlgili belediyeler arasında kanuna uygun olarak bir anlaşma mevcut ise ve belediye birliklerinin kurulması;

  1. Adliye hizmetlerin yetki alanına giren görevlerin ifası bakımından, ilgili belediyelerin özerk tüzel kişiler olarak faaliyet göstermelerini tehlikeye düşürmüyorsa;
  2. Özel hak sahibi olarak belediyelerin yetki alanına giren görevlerin ifası bakımından, yapılacak işe uygunluk, ekonomik verimlilik ve fayda sebepleriyle ilgili belediyelerin menfaatine olacaksa, bu birleşmeye bir kararnameyle onay verilebilir.

(2) Amaca uygunluğun sağlanması amacıyla, belediyelerin özerk tüzel kişilik ve mahalli idareler olarak görev yapma becerilerinin bundan menfi şekilde etkilenmemesi kaydıyla, belirli görevlerin belediye birlikleri kurularak yürütülmesi hususu, ilgili mevzuatla (10 ila 15’inci maddeler arası) düzenlenebilir. Belediye birliklerinin kurulmasından önce, idari tedbirlerle ilgili belediyelere görüşlerini bildirme olanağı tanınır.

(3) Bir belediyenin kendi münhasır yetki ve görev alanına giren konularda icra yetkisinin belediye birliklerine verildiği hallerde, birlik üyelerine belediye birliğinin faaliyetlerinin yürütülmesinde belirleyici söz hakkı tanınmalıdır.

(4) Belediye birliklerinin teşekkülüne ilişkin esaslar eyalet mevzuatıyla düzenlenir ve bu bağlamda, eyalet mevzuatında bir birlik kurulunun kurulması öngörülecektir. Bu kurul, her halükarda, tüm üye belediyelerin temsilcilerinden ve birlik başkanından oluşmalıdır. Belediyelerin bir anlaşma yoluyla birlik oluşturdukları hallerde, belediye birliğine kabul ve belediye birliğinin tasfiyesi halinde belediye birliğinden ayrılmaya ilişkin kurallar da belirlenir.

(5) Belediye birlikleri tarafından yürütülecek konularda sorumluluk, Federal Anayasal Kanunun genel hükümlerince yönetilir.

Madde 117.

(1) Belediyenin yetkili organları her halükarda aşağıda sayılanları içerir;

  1. a) Belediye meclisi; belediye seçimlerine seçmen olarak katılmak için aranan şartları haiz kişilerce seçilen bir halk temsilciler meclisidir;
  2. b) Şehir konseyi, ya da kendi özel kanunu olan ilçelerde şehir senatosu olarak da bilinen, belediye icra heyeti;
  3. c) Belediye başkanı.

(2) Belediye meclis üyeleri, asli ikametgâhı belediye sınırları içerisinde bulunan tüm federal yurttaşlar tarafından nispi temsiliyet esaslarına göre, eşit, doğrudan, gizli ve şahsi oyla seçilirler. Ancak, eyalet kanunlarında, asli ikametgâhı olmamakla birlikte ikametgâhı belediye sınırları içerisinde bulunan yurttaşların da seçmen olabilmelerini öngörebilir. Seçim usullerine göre, seçme ve seçilme şartları eyalet meclisi seçimlerine ait seçme ve seçilme şartlarından daha ağır olamaz. Ancak, belediye sınırları içerisinde bir yıldan az ikamet etmekte olanların oy kullanamayacakları, ya da belediye sınırları içerisinde geçici süreyle ikamet ettikleri aşikâr olan kişilerin belediye meclisine seçilemeyecekleri hususları kanunla düzenlenebilir. Avrupa Birliği’ne üye devletlerin vatandaşlarının da seçme ve seçilme hakkının olabileceği hususu eyaletlerin düzenleyebileceği bir diğer şarttır. Eyalet Meclisi seçimlerine ilişkin zorunlu oylamaları düzenleyen hükümler (95/1’inci maddenin son cümlesi) belediye meclisi seçimlerine de gerekli değişiklikler uygulanır. Seçmenlerin müstakil seçim çevrelerinde oy kullanabilmelerine ilişkin esaslar seçim usulleriyle düzenlenebilir. Seçmen kitlelerinin başka türlü şekilde seçim çevrelerine ayrılması kabule şayan değildir. Seçim kurallarında, aday listesinin bulunmadığı hallerde, seçim pusulalarında isimleri en çok belirtilen kişilerin seçilmiş kabul edilecekleri hükmüne yer verilebilir.

(3) Belediye meclisinin oylama yapabilmesi için toplantı nisabını oluşturan üye sayısının salt çoğunluğunun oyu gereklidir. Ancak, belirli konularda karar için diğer şartlar da belirlenebilir.

(4) Belediye Meclisi toplantıları halka açık şekilde gerçekleştirilir ancak, istisnalar için düzenleme yapılabilir. Belediye bütçesi, ya da belediyenin mali hesaplarının görüşüldüğü toplantılar halka kapalı şekilde gerçekleştirilemez.

(5) Belediye meclisinde temsil edilen siyasal partiler sandalye sayılarıyla orantılı olarak belediye icra heyetinde temsil edilmeyi talep edebilirler.

(6) Belediye başkanı, belediye meclisi tarafından seçilir. Ancak, belediye başkanının belediye meclis üyeliği seçimlerine seçmen olarak katılabilecekler tarafından seçilebilmesi hususu Eyalet anayasasıyla düzenlenebilir.

(7) Belediyelerin faaliyetleri mahalli idari ofis, ya da şehir idari ofisi ve özel kanunla kurulmuş ilçelerde ise il idaresi tarafından yürütülür. Hukuk eğitimi almış bir idari memur il İdaresi iç hizmetleri il mülki amiri olarak atanır.

(8) Eyalet mevzuatında, belediyelerin kendi yetki ve görev alanlarına giren konularda, belediye meclisi seçimlerine seçmen olarak katılan kişilerin doğrudan katılımı ve yardımı öngörülebilir.

Madde 118.

(1) Bir belediyenin kendi yetkilerinin yanı sıra federasyonun veya eyaletin kendisine verdiği yetkileri de bulunmaktadır.

(2) 116’ncı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen konulardan ayrı olarak, münhasıran veya çoğunlukla belediyenin nezdinde temsil edilen yerel halkı ilgilendiren ve yerel sınırlar içerisinde yerel halk için icra edilecek nitelikte olan her konu, bir belediyenin kendi yetki sınırları içerisinde kalmaktadır. Hangi konuların belediyenin müstakil yetki sınırları içerisinde kalan bu tür konulardan sayılacağı mevzuatla belirlenir.

(3) Özellikle aşağıda sayılan alanlarda, belediyeye kendi yetki sınırları çerçevesinde resmi sorumluluk bahşedilir;

  1. Mahalli yönetim üstü seçim kurullarının yetkilerine rağmen, belediye makamlarının atanması; belediye görevlerinin ifasına dönük iş düzenlemelerin kararlaştırılması;
  2. Mahalli yönetim üstü disiplin, uygunluk ve sınav komisyonlarının yetkilerine rağmen, belediye personelinin aranması ve bu personel üzerinde görev ayrıcalıklarının uygulanması;
  3. Mahalli polis güçleri (madde 15/2), mahalli olay denetimi;
  4. Belediye sınırları içerisinde kalan trafiğe açık alanlar, mahalli trafik polisinin idaresi;
  5. Mahsul koruma polisi;
  6. Yerel zabıta;
  7. Özellikle acil durumlar ve ilk yardım hizmetleri başta olmak üzere, vefatlar ve defin işlemleri dâhil mahalli hıfzıssıhha zabıtası;
  8. Genel görgü kuralları;
  9. Kamu hizmeti veren federasyona ait binalar hariç olarak, mahalli yapı zabıtası (madde 15/5); mahalli itfaiye; mahalli çevre planlama;
  10. Uyuşmazlıkların mahkeme dışı çözümlenmesinde görev alan kamu kurumları;
  11. Borçlunun mallarının satışı;

(4) Belediye, federal ve eyalet kanunları ve kararnameleri uyarınca yetkili olduğu konularda, tüm sorumluluğu kendisine ait olarak, hiçbir talimat almaksızın ve madde 119/a’nın beşinci fıkrası hükümlerine tabi olarak, belediyelerin dışındaki diğer idari mercilerin adli yardımından muaf olarak vazifelerini yerine getirir. Belediyelerin kendi yetki sınırlarına giren alanlardaki faaliyetleri (madde 119/a) federasyon ve eyaletin gözetimindedir. 12’nci maddenin ikinci fıkrası değişmeksizin muhafaza edilir.

(5) Belediye başkanı, belediye icra heyetinin (il konseyi, il senatosu) üyeleri ve uygunsa diğer belediye görevlileri, belediyenin kendi yetki sınırlarına giren alanlarda kendilerine verilen görevleri yürütürken belediye meclisine karşı sorumludurlar.

(6) Belediye, kendi yetki sınırlarına giren konularla ilgili olarak, yerel yaşama olumsuz yönde müdahale eden muhtemel veya mevcut rahatsızlıkları önlemek için resen mahalli polis kararnameleri yayımlayabilir ve ayrıca bu kararnamelerin gereğinin yerine getirilmemesinin bir idari ihlal addedileceğini ilan edebilir. Bu kararnameler, federasyon ve eyaletin meri kanun ve kararnamelerini ihlal edemez.

(7) Bir belediyenin müracaatıyla, belediyenin kendi yetki sınırlarına giren belirli yetkinin icrası, madde 119/a’nın üçüncü fıkrası uyarınca, Eyalet Hükümetinin veya Valinin kararnamesiyle bir devlet makamına devredilebilir. Bu kararname ile söz konusu yetkilerin bir federal makama devredilmesi amaçlanmış ise, bu yetki devri için Federal Hükümetin onayı gerekir. Valilik kararnamesiyle söz konusu yetkilerin bir eyalet makamına devri amaçlanmış ise, bu yetki devri için Eyalet Hükümetinin onayı gerekir. Kararnamenin gerekçesi ortadan kalkar kalmaz bu kararname yürürlükten kalkar. Bu yetki devri yukarıdaki altıncı fıkra hükmü uyarınca kararname çıkarma hakkını kapsayacak şekilde genişletilemez.

(8) Belediye kolluk kuvvetlerinin kuruluşu, ya da bunların teşkilatına ilişkin değişiklikler Federal Hükümete bildirilmelidir.

Madde 118a.

(1) Belediye kolluk güçleri mensuplarının, belediyenin onayıyla, ilgili idare için yürütme hizmetleri yerine getirebileceği hükmü, federal veya eyalet kanunuyla vazedilebilir.

(2) İlçe mülki amiri; belediyenin onayıyla, belediye kolluk kuvvetlerinin mensuplarını, diğer kamu emniyet hizmetleri organlarıyla aynı derecede idari ceza hukuku hükümlerinin uygulanmasına iştirak için yetkilendirebilir. Bu yetkilendirme ancak, kamu güvenlik hizmeti organlarının, idari ceza davasına konu idari düzenlemelere uygunluğu gözetim sorumluluğu bulunuyor ise, ya da idari ceza davasının konusu belediyenin yetki sınırlarına giriyor ise, yapılabilir.

Madde 119.

(1) Bu yetki devri; belediyenin, federal kanunlara göre, emir üzerine ve Federasyonun talimatlarına göre, ya da eyalet kanunlarına göre, emir üzerine ve eyaletin talimatlarına göre yerine getirmesi gereken görevleri kapsar.

(2) Devredilen yetkiler belediye başkanı tarafından icra edilir. Belediye başkanı bu yetkileri kullanırken, federal yürütme yetkilerini ilgilendiren konularda, ilgili federal makamların talimatlarına, eyaletin yürütme yetkilerini ilgilendiren konularda ise, ilgili eyalet makamlarının talimatlarına tabidir. Aşağıdaki dördüncü fıkrada belirtildiği gibi sorumludur.

(3) Belediye başkanı, kendi sorumluluklarında azalma olmaksızın, belediyenin yetki sınırlarına giren konularla arasındaki fiili bağlantılar sebebiyle, devredilmiş yetkilerle ilgili belli kategorilerdeki konuları belediye icra heyetinin (il meclisi, il senatosu), 117’nci maddenin birinci fıkrasına göre kurulmuş diğer makamların mensuplarına, ya da kendisini temsil eden diğer resmi kurumların mensuplarına devredebilir. Bu konularda, ilgili makamlar veya bunların mensupları belediye başkanının talimatlarına tabidir ve aşağıdaki dördüncü fıkraya göre sorumludurlar.

(4) Yukarıdaki iki ve üçüncü fıkralarda belirtilen makamlardan görevlerini yürürken kasıtlı veya ağır ihmali olduğu tespit edilenler, kanunu ihlal ettikleri ve ayrıca kararname ve talimata uygun hareket etmedikleri gerekçesiyle, federal yürütme organlarından herhangi birinde görev yapıyorlarsa, Vali tarafından, eyaletin yürütme organlarında herhangi birinde görev yapıyorlarsa Eyalet Hükümeti tarafından görevlerinden azledilebilirler. Bu kişinin bir belediye meclis üyesi olması durumunda, üyeliği bu keyfiyetten etkilenmeyecektir.

Madde 119a.

(1) Bir belediyenin görevlerini yürütürken kanunlar ve kararnameleri ihlal etmemesi, özellikle yetki sınırlarını aşmaması ve yasalarla kendisine verilen görevlerini yerine getirmesini sağlamak için, federasyon ve eyalet belediyeler üzerinde gözetim yetkisini icra ederler.

(2) Eyalet ayrıca, bir belediyenin mali yönetimini yerindelik, verimlilik ve uygunluk bakımından da incelemeyebilir. Bu incelemenin sonucu belediye meclisine tevdi edilmek üzere belediye başkanına sunulur. Belediye başkanı incelemenin sonucu sebebiyle alınan tedbirleri üç ay içerisinde üst makama bildirmelidir.

(3) Belediyeye ait yetkiler federal yürütmenin yetki alanına giren konulardan türetilmiş ise, gözetim ve yasal düzenleme yetkisi federasyona, diğer alanlarda ise eyalete aittir. Gözetim yetkisi mutat kamu yönetimi makamları tarafından kullanılır.

(4) Denetim makamı belediyenin her türlü faaliyeti hakkında bilgi edinebilir. Belediye, her münferit durumda denetim makamı tarafından kendisinden talep edilen bilgileri denetim makamına sağlamak ve yerinde gerçekleştirilecek incelemelere müsaade etmekle yükümlüdür.

(5) Bir belediyenin yetki alanına giren konularda belediyenin aldığı kararlar nedeniyle haklarının ihlal edildiğini iddia eden herkes, tüm temyiz yollarını tükettikten sonra (madde 118/4), karar tarihinden itibaren iki hafta içerisinde denetim makamına müracaatta bulunur. Müracaat sahibinin hakları bu karar ile ihlal edilmiş ise, denetim makamı bu kararı iptal eder ve meseleyi yeniden karara bağlanmak üzere belediyeye iade eder. Özel yasa ile kurulan ilçelerde ilgili yasama organı (üçüncü fıkra), denetim makamına müracaatı men edebilir.

(6) Belediye, kendi yetki sınırlarına giren alanlarda çıkardığı kararnameleri vakit geçirmeksizin denetim makamına bildirir. Denetim makamı, kanuna aykırı kararnameleri belediyenin savunmasını dinledikten sonra iptal eder ve eş zamanlı olarak iptal kararını gerekçesiyle birlikte belediyeye bildirir.

(7) Yetkili yasama organı, denetim makamı sıfatıyla, (üçüncü fıkra) belediye meclisinin feshini tasarlar ise, bu tedbir için karar yetkisi, eyaletin denetim yetkisi kapsamında Eyalet Hükümetine, federasyonun denetim yetkisi kapsamında Valiye aittir. Bu ikame tedbiri, mutlak zorunlu hallerle sınırlıdır. Denetim araçları, üçüncü şahısların kazanılmış hakları dikkate alınarak, mümkün olan en hassas şekilde kullanılır.

(8) Belediyenin kendi sorumluluk alanı içerisinde alacağı, mahalli yönetim üstü menfaatleri belirli bir dereceye kadar etkileyen, özellikle önemli düzeyde mali etkiye sahip olan münferit tedbirler için, yetkili yasama organı (üçüncü fıkra) denetim makamının onayını arayabilir. Bu onay sadece, mahalli yönetim üstü menfaatlerin gözetilmesini gerekli kılan bir dizi gerçek değerlendirilerek reddedilebilir.

(9) Belediye, denetim makamının kovuşturmalarında bir taraftır. Denetim makamı aleyhine İdare Mahkemesine (131 ve 132’nci maddeler) ve Anayasa Mahkemesine (144’üncü madde) şikâyette bulunabilir.

(10) Belediye birliklerinin belediyenin kendi sorumluluk alanına giren konularla ilgili işlemler gerçekleştirmesi kaydıyla, bu madde hükümleri onları da gerekli değişikliklerle uygulanır.

Madde 120.

Mahalli belediyelerin bölge belediyeleri şeklinde birleştirilmesi, özerk idareler modeline uygun olarak kurulmaları ve ayrıca eyaletler bünyesinde Devletin genel idare teşkilatının oluşturulmasına ilişkin esasların belirlenmesi federal anayasal düzenlemelerin konusudur. Uygulama, eyalet yasama işlemlerinin konusudur. Bölge belediyelerinin çalışanlarının hizmet kanunları ve özlük haklarını düzenleyen kanunlarda düzenleme yetkisi federal anayasal yasama organına aittir.

Kısım V.

Kamu Hesaplarının Denetimi ve

Kamu Fonlarının İdaresi

 

Madde 121.

(1) Federasyonun, eyaletlerin, belediyeler birliklerinin, belediyelerin ve kanunla kurulmuş diğer tüzel kişiliklerin mali yönetiminin denetimi Sayıştay’ın görevidir.

(2) Sayıştay nihai federal bütçeyi hazırlar ve Milli Konseye sunar.

(3) Federasyona ait olan ve federasyon nezdinde yükümlülük doğuran tüm mali borçlanma kağıtları Sayıştay Başkanı, onun yokluğunda vekili tarafından müştereken imzalanacaktır. Müşterek imza sadece borçlanmanın kabulünü ve borcun, Devletin genel borç ana defterine kaydını göstermek amaçlıdır.

(4) Sayıştay, her iki yılda bir, denetimine tabi olan ve haklarında Milli Konseye rapor vermekle yükümlü olduğu kuruluşlar ve kurumlardan, bu kurumların yönetim kurul ve denetim kurulu üyelerinin yanı sıra tüm çalışanlarına ait tüm sosyal sigorta ödemeleri, ayni katkılar ve ek emeklilik hakları dâhil ortalama gelirleri hakkında bilgi talep eder ve bu bilgileri Milli Konseye rapor eder. Bu bağlamda sağlanacak yukarıda belirtilen kategorideki kişilerin ortalama gelir bilgileri, her bir kuruluş ve kurum için ayrı ayrı belirtilir.

Madde 122.

(1) Sayıştay doğrudan doğruya Milli Konseye bağlıdır. Milli Federal kamu fonlarının idaresi ve Federasyonun yürütme yetkisi sınırları içinde bulunan meslek kuruluşlarının mali idaresiyle ilgili konularda, Konseyin vekili olarak, eyaletler, belediye birlikleri ve kamu fonlarının mahalli idaresinin yanı sıra eyaletlerin yürütme yetkisi sınırları içinde bulunan meslek kuruluşlarının mali idaresiyle ilgili konularda Eyalet Meclisinin vekili olarak görev yapar

(2) Sayıştay, Federal Hükümetten ve Eyalet Hükümetinden bağımsızdır ve sadece kanun hükümlerine tabidir.

(3) Sayıştay, bir Başkan ve gerekli sayıda memur ve yardımcı personelden oluşur.

(4) Sayıştay Başkanı, Milli Konsey Ana Komisyonu tarafından on iki yıl süreyle seçilir. Başkanın yeniden seçilmesi kabule şayan değildir. Sayıştay Başkanı göreve başlamadan önce Federal Cumhurbaşkanı önünde ant içer.

(5) Sayıştay Başkanı, seçimle göreve getirilmiş bir meclise üye olamayacağı gibi, son dört yıl içerisinde Federal Hükümette de görev almamış olmalıdır.

Madde 123.

(1) Hesap verme sorumluluğu bakımından, Sayıştay Başkanı, Sayıştay’ın Milli Konsey veya Eyalet Meclisinin vekili olarak görev yapıp yapmadığına bağlı olarak, bir Federal Hükümet üyesiyle, ya da ilgili Eyalet Hükümet üyesiyle aynı statüdedir.

(2) Sayıştay Başkanı Milli Konseyin oyuyla görevden azledilebilir.

Madde 123a.

(1) Sayıştay Başkanı; Sayıştay raporlarının, nihai federal bütçe hesaplarının, Sayıştay’ın kamu kaynaklarının idaresine ilişkin yürüteceği denetimlerle ilgili özel işlemlerin uygulanması hakkındaki önergelerin ve Federal Mali Kanunun Sayıştay’la ilgili bölümlerinin görüşüleceği Milli Konsey ve komisyonlarının (alt komisyonların) toplantılarına katılabilir.

(2) Sayıştay Başkanı; Milli Konsey İç Tüzüğü Hakkında Federal Kanunun detaylı hükümlerine göre, her zaman için, yukarıdaki birinci fıkrada belirtilen konulardaki görüşmelerde görüş bildirmeyi talep edebilir.

Madde 124.

(1) Sayıştay Başkanının görevlerini yerine getirmesi mümkün olamıyorsa, Sayıştay’ın en kıdemli memuru kendisine vekâlet edecektir. Başkanın yokluğunda da bu hüküm uygulanır. Milli Konseyde Sayıştay Başkanına kimin vekâlet edeceği Milli Konsey İç Tüzüğü Hakkında Federal Kanun ile belirlenir.

(2) Bir kişinin başkana vekâlet etmesi halinde, 123’üncü maddenin birinci fıkrası hükümleri vekil için de geçerlidir.

Madde 125.

(1) Sayıştay yetkilileri Sayıştay Başkanının tavsiyesi ve müşterek imzasıyla Federal Cumhurbaşkanı tarafından atanırlar. Resmi unvanların verilmesi için de aynı hükümler geçerlidir. Ancak, Federal Cumhurbaşkanı, belirli kategorilerdeki yetkililerin ataması için Sayıştay Başkanını yetkilendirebilir.

(2) Yardımcı personel Sayıştay Başkanı tarafından atanır.

(3) Sayıştay çalışanlarıyla ilgili olarak münhasıran federasyona bırakılan yetkiler, Sayıştay Başkanı tarafından icra edilir.

Madde 126.

Hiçbir Sayıştay üyesi Sayıştay denetimine tabi bir kuruluşun yönetiminde

ve idaresinde yer alamayacağı gibi, diğer meslek örgütlerinin yönetiminde ve idaresinde de görev alamaz.

Madde 126a.

Sayıştay’ın yetkilerini düzenleyen yasal hükümlerin yorumlanması hakkında, Sayıştay ile bir tüzel kişilik (madde 121/1) arasında anlaşmazlık ortaya çıkarsa, bu anlaşmazlık, Federal Hükümet veya Eyalet Hükümetinin, ya da Sayıştay’ın müracaatıyla Anayasa Mahkemesi tarafından çözümlenir. Tüm tüzel kişiler, Anayasa Mahkemesinin hukuki mütalaasına uygun olarak Sayıştay’ın gerçekleştireceği denetimlere izin vermekle yükümlüdürler.

Madde 126b.

(1) Sayıştay; Federasyonun ekonomi yönetiminin tamamını ve ayrıca federal makamların ve bu amaçla Federasyon makamlarının atadığı kişilerin (grupların) idaresinde olan teberrular, fonlar ve kurumların mali idaresini denetler.

(2) Sayıştay ayrıca, federasyonun tek başına sahip olduğu, ya da Sayıştay denetimine tabi bir diğer tüzel kişilik ile birlikte hisselerinin, sermayesinin veya öz varlıklarının en az yüzde ellisine sahip olduğu, ya da federasyonun tek başına ya da bu türden diğer tüzel kişilerle birlikte müştereken işlettiği kuruluşların mali idaresini de denetler. Böyle bir mali ortaklık, kuruluşların diğer mali, iktisadi veya örgütsel tedbirlerle denetlenmesine eşdeğer addedilir. Sayıştay’ın yetkileri ayrıca, bu fıkrada belirtilen şartları haiz diğer ek kategorilerdeki kuruluşları da kapsar.

(3) Sayıştay, kamu hukukuna tabi olan ve federal kaynakları kullanan şirketlerin mali idaresini de denetler.

(4) Sayıştay, Milli Konseyin oyuyla, ya da Milli Konsey üyelerinin talebiyle, kendi sorumluluk alanında yer alan mali idareler hakkında özel soruşturma tedbirlerini de yürütebilir. Konuyla ilgili daha ayrıntılı hükümler Milli Konsey İç Tüzüğü Hakkında Federal Kanun ile düzenlenecektir. Sayıştay, keza, Federal Hükümet ya da bir Federal Bakanın yerinde talebiyle de bu tedbirleri yerine getirmeli ve tedbirlerin sonuçlarını müracaatçı makama bir raporla sunmalıdır.

(5) Sayıştay denetimi; aritmetik işlemlerinin doğruluğu, meri mevzuata uygunluk ve maliye yönetiminde yerindelik, verimlilik ve uygunluk perspektiflerinden gerçekleştirilir.

Madde 126c.

Sayıştay sosyal sigortalar kurumlarının mali idaresinin denetlenmesinde de yetkilidir.

Madde 126d.

(1) Sayıştay, her yıl, bir önceki yıla ait faaliyetleri hakkında en geç        31 Aralık tarihine kadar Milli Konseye rapor sunar. Sayıştay ayrıca, her zaman için muhtemel teklifler üzerine, münferit gözlemlerini de Milli Konseye rapor olarak sunabilir. Sayıştay, Federal Konsey ile Milli Konseye sunacağı her rapor hakkında eş zamanlı olarak bilgilendirmelidir. Sayıştay raporları Milli Konseye sunulduktan sonra yayımlanır.

(2) Sayıştay raporlarını görüşmek üzere Milli Konsey tarafından bir Daimi Komisyon atanır. Bu komisyonun atanmasında nispi temsiliyet esasına uyulur.

Madde 127.

(1) Sayıştay; eyalet ekonomi yönetiminin tamamını ayrıca eyalet makamlarının ve bu amaçla eyalet makamlarının atadığı kişilerin (grupların) idaresinde olan teberrular, fonlar ve kurumların mali idaresini denetler. Sayıştay denetimi; aritmetik işlemlerinin doğruluğu, meri mevzuata uygunluk ve maliye yönetiminde yerindelik, verimlilik ve uygunluk perspektiflerinde gerçekleştirilir. Ancak bu denetim, maliye yönetimiyle ilgili olarak anayasa ile belirlenmiş yetkili temsilci organların aldığı kararları kapsamaz.

(2) Eyalet Hükümeti her yıl bütçe tahminlerini ve nihai bütçe hesaplarını Sayıştay’a iletir.

(3) Sayıştay ayrıca, eyaletin tek başına sahip olduğu, ya da Sayıştay denetimine tabi bir diğer tüzel kişilik ile birlikte hisselerinin, sermayesinin veya öz varlıklarının en az yüzde ellisine sahip olduğu, ya da eyaletin tek başına ya da bu türden diğer tüzel kişilerle birlikte müştereken işlettiği kuruluşların mali idaresini de denetler. Mali ortaklık kavramı bakımından, madde 126/b’nin ikinci fıkrası hükümleri uygulanır. Sayıştay’ın yetkileri ayrıca, bu fıkrada belirtilen şartları haiz diğer ek kategorilerdeki kuruluşları da kapsar.

(4) Sayıştay, kamu hukukuna tabi olan ve eyalet kaynaklarını kullanan şirketlerin mali idaresini de denetler.

(5) Denetim sonucu Sayıştay tarafından ilgili eyalete bildirilir. Eyalet bu denetim sonucu hakkında görüşünü sunar ve denetimin sonucu sebebiyle aldığı tedbirleri üç ay içerisinde Sayıştay’a bildirir.

(6) Sayıştay, her yıl, bir önceki yıla ait faaliyetleri hakkında en geç        31 Aralık tarihine kadar Eyalet Meclisine rapor sunar. Sayıştay ayrıca, her zaman için münferit konulardaki gözlemlerini de Eyalet Meclisine rapor olarak sunabilir. Sayıştay, keza, Eyalet Hükümetini ve Federal Hükümeti, Eyalet Meclisine sunacağı her rapor hakkında eş zamanlı olarak bilgilendirmelidir. Sayıştay raporları Eyalet Meclisine sunulduktan sonra yayımlanır.

(7) Sayıştay, Eyalet Meclisinin oyuyla, ya da Eyalet Meclisinin Eyalet Anayasasında öngörülen sayıdaki üyesinin ki, bu rakam üye tam sayısının üçte birini aşamaz, talebi üzerine kendi sorumluluk alanına giren konularda özel soruşturma tedbirleri alabilir. Sayıştay’ın bu talep üzerine Eyalet Meclisine rapor sunmasından önce, bu nitelikte başka bir talepte bulunulamaz. Sayıştay, keza, Eyalet Hükümetinin yerinde talebiyle de bu tedbirleri yerine getirmeli ve tedbirlerin sonuçlarını müracaatçı makama bir raporla sunmalıdır.

(8) Bu madde hükümleri ayrıca, Viyana Şehrinin, Eyalet Meclisinin yerini alan belediye meclisinin ve Eyalet Hükümetinin yerini alan il senatosunun mali idaresinin denetimi için de geçerlidir.

Madde 127a.

(1) Sayıştay, asgari 20.000 nüfuslu belediyelerin mali idaresinin yanı sıra, ayrıca belediye makamların ve bu amaçla belediye makamlarının atadığı kişilerin (grupların) idaresinde olan teberrular, fonlar ve kurumların mali idaresini denetler. Sayıştay denetimi; aritmetik işlemlerinin doğruluğu, meri mevzuata uygunluk ve maliye yönetiminde yerindelik, verimlilik ve uygunluk perspektiflerinden gerçekleştirilir.

(2) Belediye Başkanı her yıl bütçe tahminlerini ve nihai bütçe hesaplarını Sayıştay’a ve eş zamanlı olarak Eyalet Hükümetine sunar.

(3) Sayıştay ayrıca, asgari 20.000 nüfuslu bir belediyenin tek başına sahip olduğu, ya da Sayıştay denetimine tabi bir diğer tüzel kişilik ile birlikte hisselerinin, sermayesinin veya öz varlıklarının en az yüzde ellisine sahip olduğu, ya da asgari 20.000 nüfuslu bir belediyenin tek başına ya da bu türden diğer tüzel kişilerle birlikte müştereken işlettiği kuruluşların mali idaresini de denetler. Mali ortaklık kavramı bakımından, madde 126/b’nin ikinci fıkrası hükümleri uygulanır. Sayıştay’ın yetkileri ayrıca, bu fıkrada belirtilen şartları haiz diğer ek kategorilerdeki kuruluşları da kapsar.

(4) Sayıştay, kamu hukukuna tabi olan ve asgari 20.000 nüfuslu bir belediyenin kaynaklarını kullanan şirketlerin mali idaresini de denetler.

(5) Denetim sonucu Sayıştay tarafından ilgili Belediye Başkanına bildirilir. Belediye Başkanı bu denetim sonucu hakkında görüşünü sunar ve denetimin sonucu sebebiyle aldığı tedbirleri üç ay içerisinde Sayıştay’a bildirir. Sayıştay mali idare hakkındaki denetiminin sonucunu ve varsa belediye başkanının bu denetim sonucu hakkındaki görüşlerini Eyalet Hükümetine ve Federal Hükümete sunar.

(6) Sayıştay, her yıl, bir önceki yıla ait faaliyetleri hakkında en geç        31 Aralık tarihine kadar Belediye Meclisine rapor sunar. Sayıştay, keza, Eyalet Hükümetini ve Federal Hükümeti, Belediye Meclisine sunacağı her rapor hakkında eş zamanlı olarak bilgilendirmelidir. Sayıştay raporları Belediye Meclisine sunulduktan sonra yayımlanır.

(7) Sayıştay, ilgili Eyalet Hükümetinin yerinde talebiyle, münferit hallerde nüfusu 20.000’in altındaki belediyelerin mali idaresi hakkında da denetimler gerçekleştirir ve denetim sonucunu Eyalet Hükümetine bildiriri. Bu maddenin bir ve üçüncü fıkra hükümleri gerekli değişikliklerle uygulanır.

(8) Asgari 20.000 nüfuslu belediyelerin mali idaresinin denetimin tabi olduğu hükümler ayrıca, belediye birliklerinin mali idaresinin denetimi için de gerekli değişikliklerle uygulanır.

Madde 127b.

(1) Sayıştay, meslek örgütlerinin mali idaresini denetlemeye yetkilidir.

(2) Meslek örgütleri her yıl bütçe tahminlerini ve nihai bütçe hesaplarını Sayıştay’a sunarlar.

(3) Sayıştay denetimi; aritmetik işlemlerinin doğruluğu, meri mevzuata uygunluk ve maliye yönetiminde yerindelik, verimlilik ve uygunluk perspektiflerinden gerçekleştirilir. Ancak bu denetim, meslek örgütlerinin, yasalarla atanmış profesyonel temsilcileri adına mali yönetimi gerçekleştiren yetkili organlarının aldığı bağlayıcı kararları kapsamaz.

(4) Sayıştay, denetim sonucunu varsa, meslek örgütünün kurucu organının (temsilci organ) bu sonuçla ilgili görüşüyle birlikte örgütün başkanına bildirir. Sayıştay denetim sonucunu ayrıca söz konusu meslek örgütünün gözetiminden sorumlu en üst makama da bildirir. Sayıştay raporları meslek örgütünün kurucu organına (temsilci organ) sunulduktan sonra yayımlanır.

Madde 127c.

Eyaletler kendi yetki alanlarına giren konularla ilgili olarak Sayıştay benzeri bir kurum kurarlar ise, Eyalet Anayasasında madde 126/a’nın birinci cümlesine karşılık gelen yönetmeliğin çıkartılması öngörülebilir. Bu durumda, madde 126/a’nın ikinci ve üçüncü cümleleri de uygulanır.

Madde 128.

Sayıştay’ın teşkilat ve faaliyetleri hakkındaki daha ayrıntılı hükümler Federal Kanunla düzenlenir.

Kısım VI.

Anayasal ve İdari Teminatlar

 

Madde 129.

İdarenin tüm işlemlerinin hukuka uygunluğunu teminat altına almaktan sorumlu makamlar, bağımsız idare mahkemeleri (tribunal) ve Viyana İdare Mahkemesidir.

  1. Eyalet Bağımsız İdare Mahkemeleri

 

Madde 129a.

(1) Bağımsız idare mahkemeleri aşağıda sayılanlarla ilgili müracaatlarda;

  1. Federal mali ceza davaları hariç, idari uyuşmazlıklarla ilgili davalarda;
  2. Federal mali ceza davaları hariç, doğrudan yürütme yetkisinin icrası ve cebir yoluyla haklarının ihlal edildiği iddiasında bulunan kişilerin şikayetlerinde;
  3. İdarenin hususi alanlarıyla ilgili olarak Federal veya Eyalet kanunları ile yetkilendirildikleri diğer konularda;
  4. Şikayetin özel hukuk davaları ya da eyalet vergi ceza hukuku ile ilgili olması kaydıyla, yukarıda 1 ve 3 numaralı bentlerde belirtilen hususlarda karar verme yükümlülüğünün ihlal edildiği iddiasına dayalı şikayetlerde; idari temyiz yollarının tüketilmesinden sonra hüküm verirler.

(2) Bir ilk derece merciinin kararlarının doğrudan doğruya bir bağımsız idare mahkemesinde temyiz edilebileceği hükmü, Federal Kanunlarla vazedilebilir. Dolaylı federal idarenin sorumluluk alanına giren konuların yanı sıra 11 ve 12’nci maddelerde düzenlenen konularla ilgili bu nitelikteki Federal Kanunlar ancak ilgili eyaletin mutabakatıyla yayımlanabilirler.

(3) 89’uncu madde hükümleri gerekli değişikliklerle bağımsız idare mahkemeleri için de uygulanır.

Madde 129b.

(1) Bağımsız idare mahkemeleri; bir Başkan, bir Başkanvekili ve gerekli sayıda üyeden oluşur. Eyalet Hükümeti mahkeme üyelerini en az altı yıl süreyle atar. Mahkemenin üyelerinin en az dörtte biri federasyonda görev yapan meslek mensupları arasından seçilmelidir.

(2) Bağımsız idare mahkemelerinin üyeleri madde 129/a ve 129/b hükümlerinde belirtilen görevlerini ifa ederken hiçbir kimseden talimat almazlar. Mahkeme üyeleri arasındaki görev dağılımı eyalet kanunlarında düzenlenmiş süreyle sınırlı olarak önceden belirlenir. Bir bağımsız idare mahkemesi üyesinin yetkisine bırakılan bir konu ancak, bu mahkeme üyesinin Mahkeme Başkanı tarafından görevden azledilmesiyle kendisinden alınabilir.

(3) Bağımsız idare mahkemelerinin üyeleri ancak, yasalarda belirtilen hallerde ve sadece bağımsız idare mahkemenin kararı ile görev süresinin hitamından önce görevlerinden azledilebilirler.

(4) Bağımsız idare mahkeme üyeleri hukukçu olmalıdırlar. Görev yaptıkları süre içerisinde görevlerini bağımsız şekilde yürüttükleri konusunda şüphe uyandıracak herhangi bir faaliyette bulunamazlar.

(5) Bağımsız idare mahkemeleri muhakeme usullerine göre, üyeler kararlarını müştereken ya da münferiden alırlar.

(6) Bağımsız idare mahkemelerinin teşekkülü ve üyelerinin hizmet esasları Eyalet Kanunuyla, muhakeme usulleri ise Federal Kanunla düzenlenir.

  1. Federal Bağımsız İltica Mahkemesi

 

Madde 129c.

(1) İltica davalarında yüksek temyiz makamı olarak görev yapmak üzere, Federal Kanunla bağımsız bir başka idari organ (Federal Bağımsız İltica Mahkemesi) da kurulabilir.

(2) Federal Bağımsız İltica Mahkemesi; bir Başkan, bir Başkanvekili ve gerekli sayıda üyeden oluşur. Üyeler, Federal Hükümetin önerisiyle Federal Cumhurbaşkanı tarafından atanırlar. Atamalar süresizdir.

(3) Federal Bağımsız İltica Mahkemesi üyeleri görevlerini ifa ederken hiçbir kimseden talimat almazlar. Eş yetkileri haiz üyelerden oluşan bir organ olarak görev yapan mahkemenin üyeleri arasındaki görev dağılımı yıllık olarak belirlenir. Bir üyenin yetkisine bırakılan bir konu ancak, bu mahkeme üyesinin Mahkeme Başkanı tarafından görevden azledilmesiyle kendisinden alınabilir.

(4) Göreve atanmış bir Federal Bağımsız İltica Mahkemesi üyesinin emekliye ayrılma yaşı kanunla belirlenir. Diğer hallerde, bir Federal Bağımsız İltica Mahkemesi üyesi ancak, yasalarda belirtilen hallerde ve sadece bağımsız idare mahkemesinin kararı ile görev süresinin hitamından önce görevlerinden azledilebilirler.

(5) Federal Bağımsız İltica Mahkemesi üyeleri hukukçu olmalıdırlar. Görev yaptıkları süre içerisinde görevlerini bağımsız şekilde yürüttükleri konusunda şüphe uyandıracak herhangi bir faaliyette bulunamazlar.

(6) 89’uncu madde hükümleri gerekli değişikliklerle Federal Bağımsız İltica Mahkemesi için de uygulanır.

(7) Detaylı hükümler Federal Kanunla düzenlenir. Özellikle, mahkemenin hangi davalarda müşterek oyla, hangi davalarda münferit oyla karar vereceği Federal Kanun hükümleriyle belirlenir.

  1. Danıştay

 

Madde 130.

(1) Danıştay;

  1. a) Bağımsız idare mahkemeleri dâhil, idari mercilerin kararlarının hukuksuzluğuna ilişkin; ya da
  2. b) Bağımsız idare mahkemeleri dâhil, idari mercilerin karar yükümlülüklerini ihlaline ilişkin;şikayetleri çözümler. Danıştay ayrıca, madde 81a’nın dördüncü fıkrası uyarınca yapılan şikâyetleri de çözümler.

(2) Mevzuatın idari mercii için bir bağlayıcı edim öngörmekten imtina ettiği ve tayin yetkisini idarenin kendisine bıraktığı ve idarenin, buna istinaden, takdir yetkisini kanunda öngörüldüğü gibi kullandığı hallerde, hukuka aykırılık mevcut değildir.

Madde 131.

(1) Bir idari merciinin kararları aleyhine hukuka aykırılık iddiası;

  1. Tüm temyiz yolları tükendikten sonra, kararın haklarını ihlal ettiği iddiasında olan herhangi bir kişi tarafından;
  2. 11 ve 12’nci maddeler ve 14’üncü maddenin iki ve üçüncü fıkraları, madde 14/a’nın üç ve dördüncü fıkralarda belirtilen konularda ve ayrıca bir eyalet ya da ilçe okul kurulu kararının komisyon kararına dayandığı ve tarafların hiçbir şekilde temyiz yoluyla ilgili karara itiraz haklarının bulunmadığı konularda, ilgili Federal Bakan tarafından;
  3. 15’inci maddenin beşinci fıkrasının birinci cümlesinde belirtilen konularla ilgili olarak Federal Bakanın verdiği kararlar aleyhine, ilgili Eyalet Hükümeti tarafından ileri sürülebilir.

(2) Yukarıdaki birinci fıkrada belirtilen hallerin haricinde, hangi şartlarda bir idari merciinin kararı aleyhine kanuna aykırılık iddiasında bulunabileceği idarenin münferit alanlarıyla ilgili federal veya eyalet kanunlarında düzenlenir.

(3) Danıştay; özellikle bağımsız idare mahkemesinin, ya da Federal İhale Makamının kararı Danıştay’ın kararına uymaması gerekçesiyle, esasça ehemmiyetli bir hukuki meseleye dayanmayan, ya da bu nitelikteki bir kararın mevcut olmadığı, ya da çözümlenecek hukuki mesele hakkında idari ceza muhakemeleri usulüne uygun olarak henüz bir hüküm verilmediği, ya da sadece cüzi bir para cezasına hükmedildiği hallerde, çözümlenmek üzere kendisine tevdi edilmiş bir şikâyeti reddedebilir.

Madde 131a. (Mülga)

Madde 132.

Karar verme yükümlülüğünün ihlal edildiği iddiasını içeren şikayetler, idari davalarda karar verme yükümlülüğünün ifasını talep etme hakkına sahip bir tarafça ileri sürülebilir. İdari ceza davalarında, karar verme yükümlülüğünün ihlal edildiği iddiasını içeren şikayetlerin yapılabilmesi kabule şayan değildir. Bu hüküm, özel hukuk hükümlerine tabi davalar ile vergi ceza davaları için uygulanmaz.

Madde 133.

Aşağıda sayılan konular Danıştay’ın görev alanına girmez;

  1. Anayasa Mahkemesinin görevli olduğu konular;
  2. Mülga;
  3. Patent davaları;
  4. Eğer, bu makamın kurulmasını öngören Federal veya Eyalet Kanuna göre, söz konusu mahkeme (tribunal) en az bir hâkim üye içeriyorsa ve bu merciinin geri kalan üyeleri de hiçbir talimata değillerse ve bu mahkemenin kararları idare tarafından iptal edilemez, ya da değiştirilemez nitelikteyse ve bu şartlar sağlanmış olsa dahi, Anayasa Mahkemesi nezdinde şikayet konusu edilebileceği açıkça belirtilmemiş ise, nihai karar yetkisi bir mahkemeye ait olan davalar.

Madde 134.

(1) Danıştay; bir Başkan, bir Başkanvekili ve yeterli sayıda üyeden oluşur (daire başkanları ve mahkeme müşavirleri).

(2) Danıştay Başkanı, Başkanvekili ve üyeleri Federal Hükümetin önerisiyle Federal Cumhurbaşkanı tarafından atanırlar. Federal Hükümet, Başkan veya Başkanvekili ataması hariç, Danıştay genel kurulu tarafından bildirilen her açık üyelik için üç adayın ismine yer verilen bir listeye dayalı olarak önerisini sunar.

(3) Danıştay üyelerinin tamamı hukuk alanında eğitim görmüş olmalı, ya da adli veya politik bilimler alanında öğrenim görmüş olmalı, anılan eğitim dallarından birinden mezuniyetin şart olduğu bir meslekte en az on yıl mesleki tecrübeye sahip olmalıdır. Üyelerin asgari üçte biri adli görevlerde çalışabilmek için aranan şartları haiz olmalı, asgari üçte biri ise eyaletlerde görev yapan meslek mensupları arasında, mümkünse eyaletlerde idari hizmetlerde görev alanlar arasından seçilmelidirler.

(4) Federal Hükümetin, Eyalet Hükümetinin, ya da seçimle göreve getirilmiş bir meclisin üyeleri Danıştay üyesi olamazlar. Seçimle göreve getirilmiş bir meclisin belirli bir yasama veya görev süresi için seçilmiş olan üyeleri için, görevlerinden vaktinden önce ayrılmış olsalar dahi, bu kısıtlama, belirlenen yasama veya görev süresi sona ermeden ortadan kalmaz.

(5) Son dört yıl içerisinde yukarıdaki dördüncü fıkrada belirtilen görevlerden birini yürütmüş olan hiçbir kimse Danıştay’a Başkan veya Başkanvekili olarak atanamaz.

(6) Danıştay’ın bütün üyeleri profesyonel olarak istihdam edilmiş hâkimlerdir. Bunlar, 87’nci maddenin, bir ve ikinci fıkraları ile 88’inci maddenin ikinci fıkrası hükümlerine tabidirler. Danıştay üyeleri, kanun gereği, altmışbeş yaşını doldurdukları yılın 31 Aralık tarihinde kalıcı emeklilik listesine eklenirler.

Madde 135.

(1) Danıştay; Danıştay üyelerinin oluşturduğu Genel Kurul tarafından daireler kanalıyla hüküm verir.

(2) Mahkemenin iş yükü, Federal Kanunda belirtilen süreyle sınırlı olarak, Danıştay Genel Kurulu tarafından önceden Danıştay üyelerine dağıtılır.

(3) Bir Danıştay üyesinin yetkisine bırakılan bir dava ancak, bu Danıştay üyesinin görevden azledilmesiyle kendisinden alınabilir.

(4) 89’uncu madde hükümleri gerekli değişikliklerle Danıştay için de geçerlidir.

Madde 136.

Danıştay teşkilatı, görev kapsamı ve muhakeme usulleri özel bir Federal Kanunla ve bu kanuna dayalı olarak Danıştay Genel Kurulu tarafından çıkartılacak İçtüzükle düzenlenecektir.

  1. Anayasa Mahkemesi

 

Madde 137.

Anayasa Mahkemesi; mutat adli usuller dâhilinde çözümlenememiş, ya da bir idari merci kararıyla tasfiye edilememiş federasyon, eyaletler, İlçeler, belediyeler ve belediye birlikleri aleyhine ikame edilen maddi alacakları çözümler.

Madde 138.

(1) Anayasa Mahkemesi ayrıca;

  1. a) Mahkemeler ile idari merciler arasındaki;
  2. b) Danıştay ve diğer mahkemeler, özellikle Danıştay ve Anayasa Mahkemesinin kendisi arasındaki ve ayrıca normal mahkemeler ile diğer mahkemeler arasındaki;
  3. c) Eyaletlerin kendi aralarındaki ve ayrıca bir eyalet ile federasyon arasındaki yetki uyuşmazlıklarını çözümler.

(2) Anayasa Mahkemesi ayrıca, Federal Hükümetin ya da bir Eyalet Hükümetinin müracaatıyla, bir yasama veya yürütme işleminin federasyon, ya da eyaletten hangisinin sorumluluk sınırına girdiğini tayin eder.

Madde 138a.

(1) Anayasa Mahkemesi; Federal Hükümetin ya da bir Eyalet Hükümetinin müracaatıyla, 15’inci maddenin birinci fıkrasında kastedilen anlamda bir anlaşmanın mevcut olup olmadığını ve bu anlaşmadan doğan yükümlülüklerin, maddi talepler hariç olmak üzere, ifa edilip edilmediği belirler.

(2) 15’inci maddenin ikinci fıkrasında kastedilen anlamda bir anlaşmada buna ilişkin bir hüküm var ise, Anayasa Mahkemesi ayrıca, ilgili Eyalet Hükümetinin müracaatıyla, böyle bir anlaşmanın mevcut olup olmadığını ve bu anlaşmadan doğan yükümlülüklerin, maddi talepler hariç olmak üzere, ifa edilip edilmediği belirler.

Madde 139.

(1) Anayasa Mahkemesi, bir mahkemenin, bağımsız idare mahkemesinin, ya da Federal İhale Makamının müracaatıyla, bir federal ya da eyalet makamının çıkardığı kararnamelerin kanuna aykırı olup olmadığını hükme bağlar. Ancak, Anayasa Mahkemesi, bir derdest davada söz konusu kararnameyi esas alarak karar verecek ise, bu incelemeyi resen gerçekleştirir. Anayasa Mahkemesi ayrıca, bir Eyalet Hükümetinin çıkardığı kararnamenin hukuka aykırı olup olmadığını Federal Hükümetin müracaatıyla, bir Federal Hükümetin çıkardığı kararnamenin hukuka aykırı olup olmadığını bir eyaletin müracaatıyla ve bir belediyenin çıkardığı kararnamenin hukuka aykırı olup olmadığını ise, madde 119/a’nın altıncı fıkrası uyarınca bir belediyenin müracaatıyla hükme bağlar. Anayasa Mahkemesi ayrıca, şikâyete konu kararnamenin müracaat sahibine uygulanmış olması kaydıyla, bir kararnamenin şahsi haklarını doğrudan ihlal ettiği iddiasına sahip bir kişinin müracaatıyla, kararnamelerin hukuka aykırı olup olmadıklarını tayin eder. Mahkeme, bu tespiti yaparken herhangi bir yargı kararı almaz, ya da hüküm ihdas etmez. 89’uncu maddenin üçüncü fıkrası gerekli değişikliklerle bu türden müracaatlara uygulanır.

(2) Anayasa Mahkemesi nezdinde görülmekte olan, Anayasa Mahkemesinin yürürlükteki bir kararnameyi uygulamasını gerektiren bir davada, davacı davadaki amacına ulaşmış olsa dahi, kararnamenin hukuka uygunluk incelemesine yine de devam edilir.

(3) Anayasa Mahkemesi; ancak kararnamenin iptali açıkça talep edilmiş ise, ya da Mahkeme, bu kararnameyi bir derdest davada uygulayacak ise, bir kararnameyi hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle iptal edebilir. Anayasa Mahkemesi, kararnamenin bütünüyle;

  1. a) Hukuki bir temelden yoksun olduğu;
  2. b) Yetkisiz bir makam tarafından çıkartıldığı, ya da
  3. c) Kanuna aykırı şekilde yayımlandığı sonucuna varır ise; kararnamenin tamamının hukuka aykırılığına hükmedebilir. Ancak, bu hüküm, kararnamenin bütünüyle iptalinin, yukarıda birinci fıkranın son cümlesi uyarınca Mahkemeye müracaatta bulunan, ya da davası gereği bir kararnamenin hukuka uygunluk incelemesinin resen yapılması gerekmiş olan davacının hukuki menfaatlerine aykırı olması halinde, uygulanmaz.

(4) Bu kararname Anayasa Mahkemesinin kararını vereceği tarihte halîhazırda yürürlükten kaldırılmış ise ve resen ikame edilmiş olan, ya da bir mahkemenin, bir bağımsız idare mahkemesinin, bir federal ihale makamının, ya da kararnamenin hukuka aykırılığı sebebiyle haklarının ihlal edildiğini iddia eden bir kişinin müracaatıyla bir dava açılmış ise, Anayasa Mahkemesi söz konusu kararnamenin hukuka aykırı olup olmadığına hükmetmelidir. Yukarıdaki üçüncü fıkra hükümleri gerekli değişikliklerle uygulanır.

(5) Anayasa Mahkemesinin bir kararnamenin hukuka aykırılığına hükmeden kararı, federasyonun ya da eyaletin en yüksek idari makamına bu iptal kararını gecikmeksizin yayımlama yükümlülüğü doğurur. Bu hüküm, Mahkemenin yukarıda dördüncü fıkra uyarınca alacağı kararlar için de gerekli değişikliklerle uygulanır. İptal kararı, kararın yayımlandığı tarihten sonraki gün, eğer Anayasa Mahkemesi bunun için bir mühlet belirlememişse, en geç altı ay içerisinde, eğer iptal kararının yürürlüğe girebilmesi için hukuki tedbirlerin alınması gerekiyorsa, 18 ay içerisinde yürürlüğe girer.

(6) Eğer bir kararname hukuka aykırılık gerekçesiyle iptal edilmiş ise, ya da yukarıda dördüncü fıkra hükmü uyarınca Anayasa Mahkemesi tarafından hukuka aykırılığına hükmedilmişse, tüm mahkemeler ve idari makamlar Anayasa Mahkemesinin bu kararıyla bağlı olacaklardır. Ancak, karar aşamasındaki davalar hariç olmak üzere, bu kararname, Mahkemenin iptal kararında aksine bir hüküm bulunmadıkça, iptal kararından önce ikame edilmiş davalar için uygulanmaya devam eder. Anayasa Mahkemesi, beşinci fıkra hükmüne göre iptal kararında bir mühlet belirlemişse, bu kararname, karar aşamasındaki davalar hariç, mühletin hitamından önce ikame edilmiş tüm davalara uygulanır.

Madde 139a.

Anayasa Mahkemesi, bir mahkemenin, bağımsız idare mahkemesinin, ya da Federal İhale Makamının müracaatıyla, yeniden düzenlenen bir kanuna (bir antlaşmanın) ilişkin ilanlarda kanuna aykırı olup olmadığını hükme bağlar. Ancak, Anayasa Mahkemesi, bir derdest davada yeniden yürürlüğe konan bu kanunu esas alarak karar verecek ise, bu incelemeyi resen gerçekleştirir. Anayasa Mahkemesi ayrıca, bir Eyalet Hükümetinin yürürlüğe koyduğu kanunların hukuka aykırı olup olmadığını Federal Hükümetin müracaatıyla, bir Federal Hükümetin yürürlüğe koyduğu kanunların hukuka aykırı olup olmadığını bir eyaletin müracaatıyla hükme bağlar. Anayasa Mahkemesi ayrıca, şikâyete konu kanunun müracaat sahibine uygulanmış olması kaydıyla, bir kanunun şahsi haklarını doğrudan ihlal ettiği iddiasına sahip bir kişinin müracaatıyla, bu kanunun hukuka aykırı olup olmadıklarını tayin eder. Mahkeme, bu tespiti yaparken herhangi bir yargı kararı almaz, ya da hüküm ihdas etmez. 59’uncu maddenin iki, üç ve beşinci fıkrası ve 139’uncu maddenin iki ila altıncı fıkraları arasında kalan hükümler gerekli değişikliklerle bu türden müracaatlara uygulanır.

Madde 140.

(1) Anayasa Mahkemesi; Danıştay’ın, Yüksek Mahkemenin, yetkili bir temyiz mahkemesinin, bir bağımsız idare mahkemesinin, ya da Federal İhale Makamının müracaatıyla, bir Federal veya Eyalet Kanununun anayasaya aykırı olup olmadığına hükmeder. Ancak, Anayasa Mahkemesi bir derdest davada bu kanunu uygulayacak ise, bu incelemeyi resen gerçekleştirir. Anayasa Mahkemesi ayrıca, Federal Hükümetin müracaatıyla bir Eyalet kanununun ve keza Eyalet Hükümetinin, Milli Konsey üyelerinin üçte birinin, ya da Federal Konsey üyelerinin üçte birinin müracaatıyla Federal Kanunların anayasaya aykırı olup olmadığına hükmeder. Eyalet Anayasasında, Eyalet Meclisi üyelerinin üçte birinin müracaatıyla eyalet kanunlarının anayasaya aykırılık itirazında bulunulabileceği hükmü vazedilebilir. Anayasa Mahkemesi ayrıca, şikâyete konu kanunun müracaat sahibine uygulanmış olması kaydıyla, bir kanunun şahsi haklarını doğrudan ihlal ettiği iddiasına sahip bir kişinin müracaatıyla, kanunların anayasaya aykırı olup olmadıklarını tayin eder. Mahkeme, bu tespiti yaparken herhangi bir yargı kararı almaz, ya da hüküm ihdas etmez. 89’uncu maddenin üçüncü fıkrası gerekli değişikliklerle bu türden müracaatlara uygulanır.

(2) Anayasa Mahkemesi nezdinde görülmekte olan, Anayasa Mahkemesinin yürürlükteki bir kanunu uygulamasını gerektiren bir davada, davacı davadaki amacına ulaşmış olsa dahi, kanunun anayasaya uygunluk incelemesine yine de devam edilir.

(3) Anayasa Mahkemesi; ancak kanunun iptali açıkça talep edilmiş ise, ya da Mahkeme, bu kanunu bir derdest davada uygulayacak ise, bir kanunu anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptal edebilir. Anayasa Mahkemesi, kanunun tamamının yetkisiz bir makam tarafından çıkartıldığı, ya da kanuna aykırı şekilde yayımlandığı sonucuna varır ise; kanunun tamamının anayasaya aykırılığına hükmedebilir. Ancak, bu hüküm, kanunun bütünüyle iptalinin, yukarıda birinci fıkranın son cümlesi uyarınca Mahkemeye müracaatta bulunan, ya da davası gereği bir kanunun hukuka uygunluk incelemesinin resen yapılması gerekmiş olan davacının hukuki menfaatlerine aykırı olması halinde, uygulanmaz.

(4) Bu Kanun Anayasa Mahkemesinin kararını vereceği tarihte hâlihazırda yürürlükten kaldırılmış ise ve resen ikame edilmiş olan, ya da bir mahkemenin, bir bağımsız idare mahkemesinin, bir Federal İhale Makamının, ya da kanunun anayasaya aykırılığı sebebiyle haklarının ihlal edildiğini iddia eden bir kişinin müracaatıyla bir dava açılmış ise, Anayasa Mahkemesi söz konusu kanunun anayasaya aykırı olup olmadığına hükmetmelidir. Yukarıdaki üçüncü fıkra hükümleri gerekli değişikliklerle uygulanır.

(5) Anayasa Mahkemesinin bir kanunun anayasaya aykırılığına hükmeden kararı, Federal Şansölye ya da yetkili Vali bakımından bu iptal kararını gecikmeksizin yayımlama yükümlülüğü doğurur. Bu hüküm, Mahkemenin yukarıdaki dördüncü fıkra uyarınca alacağı kararlar için de gerekli değişikliklerle uygulanır. İptal kararı, eğer Anayasa Mahkemesi bunun için bir mühlet belirlememişse, kararın yayımlandığı tarihten sonraki gün yürürlüğe girer. Bu mühlet on sekiz ayı aşamaz.

(6) Eğer bir kanun anayasaya aykırılık gerekçesiyle iptal edilmiş ise, Anayasa Mahkemesinin anayasaya aykırılığına hükmettiği kanun ile yürürlüğü iptal edilen yasal hükümler, iptal kararında aksine bir hüküm bulunmadıkça, yürürlükten kaldırma kararının yürürlüğe girdiği tarihten itibaren yeniden yürürlüğe girer. Kanunun iptal kararının ilânında ayrıca herhangi bir hükmün yeniden yürürlüğe girip girmeyeceği ve hangi hükümlerin yeniden yürürlüğe gireceği de belirtilir.

(7) Eğer bir kanun anayasaya aykırılık gerekçesiyle iptal edilmiş ise, ya da yukarıdaki dördüncü fıkra hükmü uyarınca Anayasa Mahkemesi tarafından anayasaya aykırılığına hükmedilmişse, tüm mahkemeler ve idari makamlar Anayasa Mahkemesinin bu kararıyla bağlı olacaklardır. Ancak, karar aşamasındaki davalar hariç olmak üzere, bu kanun, Mahkemenin iptal kararında aksine bir hüküm bulunmadıkça, iptal kararından önce ikame edilmiş davalar için uygulanmaya devam eder. Anayasa Mahkemesi, beşinci fıkra hükmüne göre iptal kararında bir mühlet belirlemişse,  bu kanun, karar aşamasındaki davalar hariç, mühletin hitamından önce ikame edilmiş tüm davalara uygulanır.

Madde 140a.

(1) Anayasa Mahkemesi antlaşmaların anayasaya aykırılıklarına hükmedebilir. 50’nci madde uyarınca Milli Konsey tarafından onaylanmış antlaşmalar ile 16’ncı maddenin birinci fıkrası uyarınca kanunlarda değişiklik yapılmasını gerektiren, ya da kanunları tadil eden antlaşmalar 140’ıncı madde hükümlerine tabidir. Bunun dışında kalan diğer tüm antlaşmalar 139’uncu madde hükümlerine tabidir. Şu farkla ki, antlaşmaların icrasından sorumlu makamlar, Anayasa Mahkemesinin hukuka ya da anayasaya aykırılığına hükmettiği antlaşmaları, Anayasa Mahkemesi antlaşmanın geriye dönük olarak uygulanmaya devam edeceği mühleti belirlemedikçe, hükmin yayımlandığı tarihten itibaren uygulamaya son verirler. 50’nci maddede belirtilen antlaşmalar ile 16’ncı maddenin birinci fıkrası uyarınca kanunlarda değişiklik yapılmasını gerektiren, ya da kanunları tadil eden antlaşmalar için bu mühlet iki yılı, tüm diğer antlaşmalar için ise bir yılı aşamaz.

(2) Anayasa Mahkemesi bir antlaşmanın hukuka ya da anayasaya aykırılığına hükmetmiş ise, bu antlaşmayla ilgili olarak 65’inci maddenin birinci fıkrası uyarınca Federal Cumhurbaşkanı tarafından çıkartılmış bir yönetmelik ve 50’nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca Milli Konsey tarafından alınan bir karar, Anayasa Mahkemesinin kararının yayımlandığı tarihten sonraki gün yürürlükten kalkar.

Madde 141.

(1) Anayasa Mahkemesi;

  1. a) Federal Cumhurbaşkanının seçimine ve millet meclislerinin, ya da meslek birlikleri kurucu makamlarının (temsilci organlarının) seçimlerine ilişkin itirazları;
  2. b) Bir Eyalet Hükümetinin seçimleri ve yürütme yetkisini haiz mahalli idarelerin seçimlerine ilişkin itirazları;
  3. c) Üyeliğin boşalması sebebiyle bir millet meclisinin müracaatını; Avusturya Cumhuriyeti’nin Avrupa Parlamentosundaki üyeliklerinden birinin boşalması sonucunda Avusturya Cumhuriyeti’nin Avrupa Parlamentosundaki üyelerinin en az onbirinin yapacakları müracaatı;
  4. d) Bir meslek birliğinin kurucu makamının (temsilci organının) bu makamda görev yapan bir üyesinin görevden ayrılması sonucu yapacağı müracaatı;
  5. e) Seçimleri düzenleyen Federal veya Eyalet kanunlarında üyeliğin bir idari merciinin kararıyla düşebileceği hükmü bulunuyor olması ve tüm hukuk yollarının tüketilmiş olması kaydıyla; bir millet meclisindeki, ya da yürütme yetkisini haiz bir belediye organındaki, ya da bir meslek birliğinin kurucu makamındaki (temsilci organındaki) üyeliğin sona ermesini doğuran bir hüküm aleyhine yapılan itirazları karara bağlar. İtiraz (müracaat); Avrupa Parlamentosu, yürütme yetkisini haiz bir mahalli idare organı, bir yasal meslek kuruluşunun kurucu makamının (temsilci organının) seçiminde izlenen seçim usulünün usulsüzlüğüne, ya da anılan organlardaki üyeliğin kaybedilmesi sonucunu doğrudan kanunda belirtilmiş bir başka sebebe dayandırılabilir. Anayasa Mahkemesi, iddia olunan usulsüzlük kanıtlanır ise ve bu usulsüzlük seçim sonucunu etkilemiş ise, seçimle ilgili itirazı kabul eder. İdari merciler nezdinde görülen davalarda, seçimle göreve getirilmiş meclisler ya da yasal meslek birliği davacı statüsündedir.

(2) Yukarıdaki 1 numaralı bentte belirtilen itiraz kabul edilir ve seçimle göreve getirilmiş meclis, ya da Avrupa Parlamentosu, ya da bir yasal meslek birliğinin kurucu makamı (temsilci organı) seçiminin tamamen ya da kısmen yenilenmesi gerekirse, söz konusu meclisin ilgili üyesi, Anayasa Mahkemesinin kararının yayımlandığı tarihten itibaren yüz gün içerisinde yapılması gereken seçimle yerine seçilen kişinin göreve başladığı tarihten itibaren üyelik statüsünü yitirir.

(3) Halk oylaması, plebisit veya referandum sonuçları hakkındaki itirazlarda Anayasa Mahkemesinin hangi esaslara dayalı olarak karar alacağı Federal Kanunla belirlenir. Federal Kanunda ayrıca, bir itiraz olasılığı karşısında, referandumda oylanan bir kanunun yayımlanmadan önce ne kadar süreyle bekletilebileceği de Federal Kanunla düzenlenebilir.

Madde 142.

(1) Anayasa Mahkemesi, resmi görev kusurlarından doğan kanun ihlallerini konu alan ve Federasyonun ve Eyaletlerin en yüksek makamlarının anayasal sorumluluklarına atıfta bulunulan davaları çözümler.

(2) Dava;

  1. a) Federal Anayasasının ihlal edildiği iddiasıyla, Federal Meclisin oyuyla, Federal Cumhurbaşkanı aleyhine;
  2. b) Hukukun ihlal edildiği iddiasıyla, Milli Konseyin oyuyla, Federal Hükümet üyelerine ve sorumlulukları bakımından Federal Hükümet üyeleriyle aynı düzeyde bulunan diğer organlar aleyhine;
  3. c) Yasama yetkisinin Federasyona bırakıldığı konularda, hukukun ihlal edildiği iddiasıyla, Milli Konseyin oyuyla; yasama yetkisinin Eyaletlere ait olduğu konularda, hukukun ihlal edildiği iddiasıyla, tüm Eyalet Meclislerinin aynı lafız ile kabul edecekleri oylarla, Konsey’deki Avusturya temsilcisi aleyhine;
  4. d) Hukukun ihlal edildiği iddiasıyla, yetkili Eyalet Meclisinin oyuyla, bir Eyalet Hükümetinin üyeleri ve meri kanunun ya da Eyalet Anayasasının hükümleri uyarınca görevce Eyalet Hükümeti üyeleriyle aynı statüde olan diğer organlar aleyhine;
  5. e) Hukukun ihlal edildiği ve dolaylı Federal idare ile ilgili konuları düzenleyen Federal kararnamelere veya diğer yönergelere (talimatlara) uyulmadığı iddiasıyla, Federal Hükümetin oyuyla, bir Vali, Vali vekili (madde 105/1) veya Eyalet Hükümetinin bir üyesi (103’üncü maddenin iki ve üçüncü fıkraları) aleyhine; ayrıca bu konularda Valinin vereceği talimatlara uyulmadığı iddiasıyla bir Eyalet Hükümeti üyesi aleyhine;
  6. f) Hukukun ihlal edildiği iddiasıyla, Federal Hükümetin oyuyla, kendi sorumluluk sınırları içerisinde federal icra yetkisinin alanına giren görevleri ifa etmiş olmaları kaydıyla, Federal Başkent Viyana’nın resmi makamları aleyhine;
  7. g) 14’üncü maddenin sekizinci fıkrası uyarınca verilmiş bir talimata uygun hareket etmediği iddiasıyla, Federal Hükümetin oyuyla, bir Vali aleyhine;
  8. h) Hukukun ihlal edildiği ve Federal kararnamelere veya diğer yönergelere (talimatlara) uyulmadığı iddiasıyla, Federal Hükümetin oyuyla, bir Eyalet okul kurulunun başkanı ya da icra kurulu başkanı aleyhine;
  9. i) Hukukun ihlal edildiği ve 11’inci maddenin birinci fıkrasının 7 numaralı bendinde belirtilen konularla ile ilgili Federal kararnamelere veya diğer yönergelere (talimatlara) uyulmadığı, ya da 11’inci maddenin dokuzuncu fıkrasında belirtilen yetkilerin kullanımının engellendiği iddiasıyla, Milli Konsey veya Federal Konseyin oyuyla, bir Eyalet Hükümet üyesi aleyhine açılabilir.

(3) Yukarıdaki ikinci fıkranın (e) bendi uyarınca, Federal Hükümet sadece bir Vali, ya da Vali vekili aleyhine bir dava ikame eder ise ve 103’üncü maddenin ikinci fıkrasında belirtilenden dolaylı Federal idarenin alanına giren konularla ilgili olarak bir Eyalet Hükümet üyesinin de yukarıdaki ikinci fıkranın (e) bendinde kastedilen anlamda suçlu olduğu tespit edilir ise, Federal Hükümet, derdest bir davada hüküm verilmeden önce her an, davasını söz konusu Eyalet Hükümet üyesini de kapsayacak şekilde genişletebilir.

(4) Anayasa Mahkemesi kararında görevden alınmaya ve özellikle daha ciddi hallerde geçici süreyle siyasi haklardan men edilmeye hükmedebilir. Yukarıdaki ikinci fıkranın, (c), (e), (g) ve (h) bentlerinde belirtilen ikinci derece hukuk ihlallerinde ise, kararında sadece hukukun ihlal edildiğini belirtmekle yetinebilir. Eyalet okul kurulu başkanının görevden alınması, başkanın madde 81/a’nın üçüncü fıkranın (b) bendiyle bağlantılı görevlerinden de alınması sonucunu doğurur.

(5) Federal Cumhurbaşkanı 65’inci maddenin ikinci fıkrasının (c) bendiyle kendisine tanınan hakkı sadece, seçimle göreve getirilmiş meclisin, ya da dava açılmasını oylamış bir temsilci organın talebi üzerine icra edebilir. Ancak, davanın açılması için oylama Federal Hükümet tarafından gerçekleştirilmiş ise, bu hakkı Federal Hükümetin talebi üzerine ve her halükarda davalının onayı ile uygular.

Madde 143.

142’nci maddede belirtilen kişiler aleyhine ayrıca, itham olunacak kişinin göreviyle bağlantılı ceza davalarındaki edimleri gerekçesiyle de dava açılabilir. Bu tür davalar münhasıran Anayasa Mahkemesinin yetkisindedir. Olağan ceza mahkemeleri nezdinde hâlihazırda sürdürülen tüm kovuşturmalar Anayasa Mahkemesine devredilir. Anayasa Mahkemesi, bu türden davalarda, 142’nci maddenin dördüncü fıkrası hükümlerinin yanı sıra ceza kanunu hükümlerini de uygulayabilir.

Madde 144.

(1) Anayasa Mahkemesi; başvuru sahibinin, ilgili kararın başvuru sahibinin anayasal haklarını ihlal ettiği, ya da başvuru sahibinin şahsi haklarının hukuka aykırı bir kararname, yeniden yayımlanan bir kanunun (bir antlaşmanın) hukuka aykırı olarak yürürlüğe girmiş olması, anayasaya aykırı bir kanun, ya da hukuka aykırı bir antlaşma ile ihlal edildiği iddiasında bulunması kaydıyla, idari makamların kararları hakkında hüküm verir. Şikayet ancak, bununla ilgili yasal yollar tamamen tüketilmiş ise yapılabilir.

(2) Anayasa Mahkemesi; makul şartlarda şikâyetin sonuca ulaşma şansını görmemiş ise, ya da karardan bir anayasal meseleyi halletmesi beklenmiyor ise, yargılamadan önce bir şikâyeti reddedebilir. Görülecek davanın 133’üncü madde hükmüne göre Danıştay’ın yetkisi dışında bırakıldığı hallerde, davanın reddi kabule şayan değildir.

(3) Anayasa Mahkemesi; şikâyete konu kararın yukarıdaki birinci fıkrada kastedilen anlamdaki bir hakkı ihlal etmediğini tespit eder ve görülecek dava 133’üncü madde hükmüne göre Danıştay’ın yetkisi dışında bırakılmamış ise, bu karar ile başvuru sahibinin bir başka hakkının ihlal edilip edilmediğinin tespiti için, başvuru sahibinin talebiyle bu şikâyeti Danıştay’a havale eder. Yukarıdaki ikinci fıkrada belirtilen kararlar için de bu fıkra hükmü gerekli değişikliklerle uygulanır.

Madde 145.

Anayasa Mahkemesi bir özel Federal Kanun hükümlerine göre, uluslar arası hukuk ihlalleri hakkında hüküm verir.

Madde 146.

(1) Anayasa Mahkemesinin madde 126/a, 127/c ve 137’nci madde hükümlerine göre vereceği hükümler adli yargı mercileri tarafından tenfiz edilir.

(2) Anayasa Mahkemesinin diğer hükümlerinin tenfizinden Federal Cumhurbaşkanı sorumludur. Anayasa Mahkemesinin diğer hükümleri, Federal Cumhurbaşkanının talimatına uygun olarak, Federal Ordu dâhil, Federal Cumhurbaşkanının kararıyla bu amaçla atanmış federal ya da eyalet makamlarınca uygulanır. Anayasa Mahkemesi bu hükümlerinin tenfizini Federal Cumhurbaşkanından talep eder. Bu hükümlerin federasyon ya da federal makamlar karşısında tenfizi gerekiyorsa, Federal Cumhurbaşkanının yukarıdaki anılan talimatları için 67’nci maddeye göre müşterek imza şartı aranmaz.

Madde 147.

(1) Anayasa Mahkemesi; bir Başkan, bir Başkanvekili, on iki üye ve altı yedek üyeden oluşur.

(2) Başkan, Başkanvekili, altı üye ve üç yedek üye Federal Hükümetin önerisiyle Federal Cumhurbaşkanı tarafından atanırlar. Bu üyeler ve yedekleri hâkimler, idare memurları ve hukuk profesörleri arasından seçilirler. Geriye kalan altı üye ve üç yedek üye ise, Milli Konseyin üç asil ve iki yedek üyelik için göstereceği adaylar arasından ve Federal Konseyin üç asil ve bir yedek üyelik için göstereceği adaylar arasından Federal Cumhurbaşkanı tarafından seçilir. Üç asil ve iki yedek üye Federal Başkent Viyana’nın dışında ikamet etmelidir. Fiilen görevlerine devam etmekte olan ve asil ya da yedek üyeliğe seçilmiş idare memurları, maaşları kesilerek, tüm resmi görevlerinden muaf tutulurlar. Bu muafiyet dönemi müddetince, ifası için talimatlara tabi oldukları tüm görevlerden ibra edilerek yedek üye olarak atanmış idare memurları için bu hüküm uygulanmaz.

(3) Anayasa Mahkemesinin Başkanı, Başkanvekili ve diğer asil ve yedek üyelerinin tamamı hukuk alanında eğitim görmüş olmalı, ya da adli veya politik bilimler alanında öğrenim görmüş olmalı, anılan eğitim dallarından birinden mezuniyetin şart olduğu bir meslekte en az on yıl mesleki tecrübeye sahip olmalıdır.

(4) Sayılanlar Anayasa Mahkemesine üye olamazlar: Federal Hükümet veya Eyalet Hükümeti üyeleri, ayrıca Milli Konsey ve Federal Konsey veya diğer seçimle göreve getirilmiş meclis üyeleri; belirli bir yasama dönemi veya görev süresi için seçimle göreve getirilmiş bir meclise seçilmiş üyeler için, bu kısıtlama yasama dönemi sona erinceye, ya da görev süresi doluncaya kadar devam eder. Son olarak, bir siyasal partide çalışan ya da idarecilik yapan hiçbir kimse Anayasa Mahkemesine üye olamaz.

(5) Son dört yıl içerisinde yukarıdaki dördüncü fıkrada belirtilen görevlerden birini yürütmüş olan hiçbir kimse Anayasa Mahkemesine Başkan veya Başkanvekili olarak atanamaz.

(6) 87’nci maddenin bir ve ikinci fıkrası ile 88’inci maddenin ikinci fıkra hükümleri Anayasa Mahkemesinin asil ve yedek üyelerini kapsar. Detaylı hükümler 148’inci madde uyarınca çıkartılacak Federal Kanunla düzenlenecektir. Bir hâkimin yetmişinci yaşını doldurduğu yılın 31 Aralık tarihi, o hâkimin Anayasa Mahkemesindeki görevinden emeklilik tarihidir.

(7) Anayasa Mahkemesinin bir asil ya da yedek üyesi, geçerli bir mazeret olmaksızın, Anayasa Mahkemesinin herhangi bir oturumuna katılım talebini dikkate almaz ise, Anayasa Mahkemesi, bu üyenin savunmasını aldıktan sonra bu keyfiyeti resmi olarak tespit edecektir. Bu keyfiyetin tespiti, asli ya da yedek üyelik statüsünün kaybını gerektirir.

Madde 148.

Anayasa Mahkemesinin teşekkülü ve muhakeme usulleri bir Federal Kanun ve Anayasa Mahkemesi tarafından buna istinaden yayımlanacak İçtüzükle düzenlenecektir.

Kısım VII.

Ombudsman (Kamu Denetçiliği) Kurulu

 

Madde 148a.

(1) Herkes, şahsi hak sahibi olarak gerçekleştirdiği faaliyetler dâhil, Federasyonun kötü yönetiminden mağdur olmuş olması ve başka bir hukuki yola başvurma imkanı kalmamış olması kaydıyla, kötü yönetim iddiasıyla Federasyon aleyhine ombudsman kuruluna (Halk Şikayetleri Komisyonu) şikayette bulunabilir. Bu şikayetlerin tamamı ombudsman kurulu tarafından soruşturulmalıdır. Şikâyet sahibi; şikâyetin sonucu ve gerekiyorsa, hangi işlemlerin gerçekleştirildiği hakkında bilgilendirilir.

(2) Ombudsman Kurulu; şahsi hak sahibi olarak gerçekleştirdiği faaliyetler dâhil, Federasyonun kötü yönetiminden şüphelenmesi halinde, bu şüphelerini resen soruşturabilir.

(3) Ombudsman Kurulu ayrıca, Milli Konseye sunulacak dilekçelerin ve kamuoyu yoklamalarının hazırlanmasından da sorumludur. Konuya ilişkin detaylar Milli Konsey İç Tüzüğü Hakkında Federal Kanun ile düzenlenir.

(4) Ombudsman Kurulu görevlerini bağımsız şekilde yürütülür.

Madde 148b.

(1) Tüm Federal, Eyalet ve belediye makamları Ombudsman Kuruluna görevini ifa ederken yardımcı olurlar, kayıtlarını incelemesine müsaade ederler ve talebi üzerine gerekli bilgileri sağlarlar. Ombudsman Kurulunun görevleri bakımından resmi gizlilik karşı iddiasında bulunulamaz.

(2) Ombudsman Kurulu görevlerini yerine getirirken, bilgi talep ettiği makamla aynı derecede resmi gizliliğe riayet etmelidir. Ancak, Ombudsman Kurulu, sadece ilgili tarafların menfaatleri, ya da ulusal güvenlik gereği olarak talep edilmişse, Milli Konseye sunacağı raporlarda resmi gizliliğe tabidir.

Madde 148c.

Ombudsman Kurulu; belirli bir başvuru için veya başvuru sebebiyle alınacak tedbirler hakkında, idari yetkilerle donatılmış en yüksek Federal mercilere önerilerde bulunabilir. Özerk idare, ya da vesayete tabi olmayan kurum eliyle yönetim konularında, Ombudsman Kurulu, özerk idareye, ya da vesayete tabi olmayan kuruma önerilerde bulunabilir. Keza, bu öneriler, Federasyonun en yüksek idari merciinin dikkatine sunulur ve ilgili mercii Federal Kanunda belirtilen mühlet içerisinde ya bu önerinin gereğini yerine getirmeli, ya da önerinin gereğini yerine getirmeme sebeplerini yazılı olarak Ombudsman Kuruluna bildirmelidir.

Madde 148d.

Ombudsman Kurulu, Milli Konsey ve Federal Konseye her yıl faaliyetleri hakkında rapor sunar. Ombudsman Kurulu üyeleri Milli Konsey ve Federal Konsey ile bunların komisyonlarının (alt komisyonlarının) Ombudsman Kurulunun raporları hakkındaki görüşmelerine katılabilir ve katıldıkları her görüşmede talep etmeleri halinde görüşlerini bildirebilirler. Ombudsman Kurulunun üyeleri ayrıca, Federal Mali Kanun taslağının Ombudsman Kurulunu ilgilendiren bölümlerinin görüşüldüğü Milli Konseyi ve alt komisyonlarında da bu hakka sahiptirler. Konuyla ilgili detaylar Milli Konsey İç Tüzüğü Hakkında Federal Kanun ve Federal Konsey İçtüzüğü ile düzenlenir.

Madde 148e.

Anayasa Mahkemesi; Ombudsman Kurulunun başvurusuyla, bir Federal makamın kararnamelerinin hukuka aykırılığına hükmedebilir.

Madde 148f.

Ombudsman Kurulu ile Federal Hükümet, ya da bir Federal Bakan arasında yasal hükümlerin uygulanması konusunda anlaşmazlık bulunuyor ise, Anayasa Mahkemesi, Federal Hükümetin ya da Ombudsman Kurulunun başvurusuyla meseleyi kapalı oturumda çözümler.

Madde 148g.

(1) Ombudsman Kurulunun merkezi Viyana’dadır ve biri kurulun sözcüsü olarak görev yapacak üç üyeden oluşur. Görev süresi altı yıldır. Ombudsman Kurulu üyelerinin yeniden seçilmeleri kabule şayan değildir.

(2) Ombudsman Kurulu üyeleri, Ana Komisyonun üye tam sayısının en az yarısının katılımıyla belirleyeceği müşterek öneriye dayalı olarak Milli Konsey tarafından seçilir. Milli Konseyde en yüksek oya sahip üç siyasal parti bir üyelik için aday gösterebilir. Ombudsman Kurulu üyeleri göreve başlamadan önce Federal Cumhurbaşkanı önünde yemin ederler.

(3) Ombudsman Kurulunun sözcüsü rotasyon esasına göre her yıl değişmektedir. İlk dönem sözcülüğü, Parlamento’da en fazla üyeye sahip olan siyasal partinin seçtiği ombudsman tarafından yerine getirilir. Rotasyon sırası Ombudsman Kurulunun görev süresi boyunca değişmez.

(4) Ombudsman Kurulu üyelerinden herhangi biri görev süresi sona ermeden görevinden ayrılırsa, bu üyeyi aday gösteren Milli Konseyde temsil edilen parti üyelik için yeni bir aday belirler. Geriye kalan görev süresi için yapılacak yeni seçim yukarıdaki ikinci fıkra hükmü uyarınca gerçekleştirilir.

(5) Ombudsman Kurulu üyeleri Milli Konseye seçilmek için aranan şartları taşımalıdırlar. Görevde bulundukları süre boyunca ne Federal Hükümete, ne de bir Eyalet Hükümetine, ya da seçimle göreve getirilmiş bir meclise üye olamazlar ve başka bir meslekle iştigal edemezler.

Madde 148h.

(1) Ombudsman Kurulunun memurları Ombudsman Kurulunun sözcüsünün önerisi ve müşterek imzasıyla Federal Cumhurbaşkanı tarafından atanırlar. Ancak, Federal Cumhurbaşkanı Ombudsman Kurulunun sözcüsüne belirli kategorilerdeki görevlere atama yapma yetkisi verebilir. Yardımcı personel Ombudsman Kurulu sözcüsü tarafından atanır. Sözcü, bu bağlamda, en üst merciidir ve bu yetkilerini bağımsız şekilde kullanır.

(2) Federasyonun Ombudsman Kurulu üyelerinin görevlerini gözetim yetkisi Ombudsman Kurulu sözcüsü tarafından icra edilir.

(3) Ombudsman Kurulu içtüzüğünü ve hangi görevlerin üyeleri tarafından bağımsız şekilde yürütüleceğini düzenleyen iş dağılımını kendisi kararlaştırır. İçtüzük ve iş dağılımın kabulü için Ombudsman Kurulu üyelerinin oybirliği gerekmektedir.

Madde 148i.

(1) Eyaletler, Eyalet anayasası uyarınca, Ombudsman Kurulunu ayrıca, özellikle Eyaletin yürütme yetkisinde olan alanlarda da yetkili ilan edebilirler. Bu hallerde, madde 148e ve 148f hükümleri gerekli değişikliklerle uygulanır.

(2) Eyaletler, Eyaletin idaresi alanında Ombudsman Kuruluyla benzer görevlere sahip kurumlar oluşturmuşlarsa, Eyalet anayasasında yukarıdaki madde 148e ve 148f hükümlerine mukabil hükümler vazedilebilir.

Madde 148j.

Bu bölümün yorumlanmasıyla ilgili detaylı hükümler Federal Kanunla düzenlenir.

Kısım VIII.

Son Hükümler

 

Madde 149.

(1) Bu kanunun yanı sıra, bu kanunun gerektirdiği değişikliklerle birlikte, aşağıda sayılan kanunlar 44’üncü maddenin birinci fıkrasında kastedilen anlamda anayasal kanun olarak addedilirler;

Devlet Danışma Meclisinde temsil edilen krallıklar ve eyaletlerdeki vatandaşların genel hakları hakkında 21 Aralık 1867 tarih ve RGBI 142 sayılı Temel Kanun;

Kişisel özgürlüklerin korunması hakkında 27 Ekim 1862 tarih ve RGBI 88 sayılı Kanun;

Geçici Ulusal Meclisin 30 Ekim 1918 tarih ve StGBI 3 sayılı Kararı;

Hapsburg-Lorraine Hanedanlığı’nın sürgün cezası ve yurt dışına çıkartılması hakkında 3 Nisan 1919, StGBI 209 sayılı Kanun;

Soyluluk unvanlarının, laik şövalyelik unvanlarının, hanım ve beyleri ayırmakta kullanılan hitapların ve bazı unvan ve doğuştan gelen asalet belirten isimlerin kaldırılması hakkında 3 Nisan 1919 tarih ve StGBI sayılı Kanun;

1920 tarih ve StGBI 303 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 10 Eylül 1919 tarihli Saint-German Antlaşması Kısım III Bölüm V;

(2) 21 Aralık 1867 tarih ve RGBI 142 sayılı Kanunun 20. Maddesi ve Mezkur Madde uyarınca çıkartılan 5 Mayıs 1869 tarih ve RGBI 66 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.

Madde 150.

(1) Bu kanuna istinaden çıkartılacak Federal Anayasaya geçiş süreci, bu kanunla eş zamanlı olarak yürürlüğe girecek özel bir kanunla düzenlenecektir.

(2) Federal anayasal hükümlerin yeni haline göre çıkartılacak kanunlar bu değişikliği gerektiren anayasal kanunun ilânından itibaren çıkartılabilirler. Ancak, bu hükümler, sadece yeni federal anayasal hükümlerin yürürlüğe girmesiyle birlikte ilk kez uygulanmaya başlamaları için gerekli olan tedbirleri düzenleme amacıyla çıkartılmadıkça, yeni federal anayasal hükümler yürürlüğe girmeden yürürlüğe giremezler.

Madde 151.

(1) 1991 tarih ve 565 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış Federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle, madde 78d ve 118’inci maddenin sekizinci fıkrası 1 Ocak 1992 tarihinde yürürlüğe girer. 1 Ocak 1992 tarihi itibariyle görevde bulunan mevcut mahalli idare kolluk kuvvetleri bu hükümlerden etkilenmez. Bu hüküm 1 Ocak 1992 tarihinde yürürlüğe girer.

(2) 1991 tarih ve 565 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış Federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle, 10’uncu maddenin birinci fıkrasının       7 numaralı bendi, madde 52/a, madde 78/a ila 78/c ve 102’nci maddenin ikinci fıkrası ile Üçüncü Kısım 102’nci maddenin başlığındaki değişiklikler                 1 Mayıs 1993 tarihinde yürürlüğe girer.

(3) 102’nci maddenin beşinci fıkrasının ikinci cümlesinin yanı sıra altı ve yedinci fıkraları 30 Nisan 1993 günü gece yarısından itibaren yürürlükten kaldırılmıştır. 102’nci maddenin ikinci fıkrasında geçen “mahalli kamu idaresi hariç” ifadesi 30 Nisan 1993 günü gece yarısından itibaren yürürlükten kaldırılmıştır.

(4) 1992 tarih ve 470 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle, 26’ncı madde, 41’inci maddenin ikinci fıkrası, madde 49/b’nin üçüncü fıkrası, 56’ncı maddenin iki ila dördüncü fıkraları arasında kalan hükümler, 95’inci maddenin bir ila üçüncü fıkraları arasında kalan hükümler, 96’ncı maddenin üçüncü fıkrası ve ayrıca 56’ncı maddenin birinci fıkrasına eklenen yeni madde numarası, 1 Mayıs 1993 tarihinde yürürlüğe girer.

(5) 1992 tarih ve 868 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle, 54’üncü madde 1 Ocak 1993 tarihinde yürürlüğe girer.

(6) 1993 tarih ve 508 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle, aşağıda belirtilen hükümler aşağıda belirtilen tarihlerde yürürlüğe girerler;

  1. 10’uncu maddenin birinci fıkrasının 9 numaralı bendi, 11’inci maddenin birinci fıkrasının 7 numaralı bendinin yanı sıra 11’inci maddenin altı, yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları 1 Temmuz 1994 tarihinde;
  2. 28’inci maddenin beşinci fıkrası, 52’nci maddenin ikinci fıkrası, daha önce 52’nci maddenin iki ve üç olarak düzenlenmiş fıkralarının üç ve dördüncü fıkra olarak düzenlenmesi ve madde 52/b 1 Ekim 1993 tarihinde;
  3. (Çıkartılmıştır.)

(7) 100/2003 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanan Federal Kanun ile değişik 142’nci maddenin ikinci fıkrasının (h) ve (i) bentleri 1 Ocak 2005 tarihinde yürürlüğe girer. Aynı zamanda, 508/1993 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanan Federal Anayasa ve 100/2003 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanan Federal Kanun ile değişik 11’inci maddenin yedinci fıkrası ve 114/2000 ve 100/2003 sayılı Federal Resmi Gazete’lerde yayımlanan Federal Kanun ile değişik 11’inci maddenin sekizinci fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır. Bağımsız Çevre Kurulu o tarih itibariyle halen görülmekte olan davalar sonlandırılıncaya kadar görevini sürdürecektir.

(7a) 1997 tarih ve BGBI 2 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanmış Federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle 102’nci maddenin ikinci fıkrası, 1 Ocak 1994 tarihinde yürürlüğe girer. 1993 tarih ve 532 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış Federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle102’nci maddenin ikinci fıkrası, aynı tarihte yürürlükten kalkar.

(8) 1994 tarih ve 268 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanmış Federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle 54’üncü madde, 1 Nisan 1994 tarihinde yürürlüğe girer.

(9) 1994 tarih ve 504 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanmış Federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle 6’ncı maddenin iki ve üçüncü fıkraları, 26’ncı maddenin ikinci fıkrası, 41’inci maddenin ikinci fıkrası, 49’uncu maddenin üç ve dördüncü fıkraları ve 117’nci maddenin ikinci fıkrasının birinci cümlesi 1 Ocak 1995 tarihinde yürürlüğe girer. 31 Aralık 1995 günü gece yarısına kadar “ikametgâh” terimi yerine “asli ikametgâh” terimi kullanılmaya başlanmadıkça, federal ve eyalet kanunlarında ve mevzuatında “ikametgâh” terimi yerine 1 Ocak 1996 tarihinden itibaren “asli ikametgâh” terimi kullanılmaya başlanacaktır. 1 Ocak 1996 tarihinden itibaren, federal ve eyalet kanunlarında ve mevzuatında bundan böyle “ikametgâh” terimi kullanılmamalıdır; Eyalet kanunlarında bir Eyalet Meclisi ya da belediye meclisi seçimlerine seçmen olarak katılabilme şartı olarak, asli ikametgâh ile ikametgâh arasında bir ayrım getirilmemiş ise, seçimlerde ikametgâh esas alınacaktır. Meclis üyelerinin seçmen kitleleri (seçim çevreleri) arasındaki dağılımı ve bölgesel seçim çevreleri (madde 26/2) ve Eyaletlerin Federal Konseyde temsil edilmelerine ilişkin olarak (madde 34), son genel nüfus sayımında kayda geçen ikametgâh adresi bir sonraki genel nüfus sayımı sonuçları elde edilinceye kadar asli ikametgâh adresi olarak kullanılacaktır.

(10) 1994 tarih ve 506 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanmış federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle 87’nci maddenin üçüncü fıkrası ve madde 88/a, 1 Temmuz 1994 tarihinde yürürlüğe girer.

(11) 1994 tarih ve 1013 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanan federal anayasal kanun ile yeniden düzenlenen veya eklenen hükümler aşağıda belirtilen tarihlerde yürürlüğe girerler. Aynı federal anayasal kanun ile yürürlükten kaldırılan ve yeni yasal statülerine geçiş yapacak hükümlere ait yürürlük tarihleri aşağıda gösterildiği gibidir;

  1. Bu kanunun başlığı, 21’inci maddenin altı ve yedinci fıkraları, 56’ncı maddenin iki ila dördüncü fıkraları arasındaki hükümler, 122’nci maddenin üç ila beşinci fıkraları arasındaki hükümler, 123’üncü maddenin ikinci fıkrası, madde 123/a’nın birinci fıkrası, 124’üncü madde, 147’nci maddenin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi ve ayrıca 150’nci maddenin ikinci fıkrası, 1 Ocak 1995 tarihinde yürürlüğe girer.
  2. Birinci Kısmın başlığı, Birinci Kısım Bölüm A’nın başlığı, 10’uncu maddenin birinci fıkrasının 18 numaralı bendi, 16’ncı maddenin dördüncü fıkrası, Birinci Kısım Bölüm B, 30’uncu maddenin üçüncü fıkrası, 59’uncu madde, 73’üncü maddenin ikinci fıkrası, 117’nci maddenin ikinci fıkrası, 141’inci maddenin bir ve ikinci fıkraları, 142’nci maddenin ikinci fıkrasının (c) bendi ve ondan sonra gelen (d) bendinden (i) bendine kadar olan bentlerin numaraları ve ayrıca 142’nci maddenin üç ila beşinci fıkraları arasında kalan hükümler, Avusturya Cumhuriyeti’nin Avrupa Birliğine Üyelik Antlaşmasıyla eş zamanlı olarak yürürlüğe girer.
  3. 1992 tarih ve 276 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanmış Federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle 10’uncu maddenin dört ila altıncı fıkraları arasında kalan hükümler ve 16’ncı maddenin altıncı fıkrası, yukarıdaki ikinci fıkrada belirtilen hükümlerle eş zamanlı olarak yürürlüğe girer.
  4. 122’nci maddenin birinci fıkrası ve madde 127/b 1 Ocak 1997 tarihinde yürürlüğe girer. Bu hükümler, idarenin kamu fonlarıyla ilgili olarak 31 Aralık 1994 tarihinden sonra gerçekleştirdiği işlemlere uygulanır.
  5. Avusturya’nın Avrupa Parlamentosu’ndaki temsilcileri genel oyla seçilmedikçe, bu temsilciler Federal Konseyin üyeleri arasından Milli Konsey tarafından atanırlar. Bu atama, Milli Konseyde temsil edilen siyasal partiler tarafından sandalye sayılarına göre nispi oran esasına göre gösterilecek adaylar esas alınarak gerçekleştirilir. Milli Konsey ve Federal Konsey üyeleri atandıkları süre boyunca aynı zamanda Avrupa Parlamentosu üyeliği görevini de yürütebilirler. Avrupa Parlamentosu’na temsilci olarak atanmış bir Milli Konsey üyesi Milli Konsey üyeliği görevinden ayrılırsa, 56’ncı maddenin iki ve üçüncü fıkra hükümleri uygulanır. Madde 23/b’nin bir ve ikinci fıkra hükümleri de gerekli değişikliklerle uygulanır.
  6. 5 numaralı bent hükmü 22 Aralık 1994 tarihinde yürürlüğe girecektir.

(11/a) 1994 tarih ve 1013 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanmış federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle 112’nci madde ve 1999 tarih ve 8 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle 10’uncu maddenin üç ila dördüncü fıkraları ve 151’inci maddenin altıncı fıkrasının 3 numaralı bendi, 1 Ocak 1995 tarihinde yürürlüğe girer.

(12) 392/1996 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanmış federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle madde 59/a, madde 59/b ve 95’inci maddenin dördüncü fıkrası, 1 Ağustos 1996 tarihinde yürürlüğe girer. Madde 59/a ve 95’inci maddenin dördüncü fıkrası uyarınca eyalet kanunları ve mevzuatı çıkartılıncaya kadar, eyaletler madde 59/a ve 95’inci maddenin dördüncü fıkrası uyarınca halîhazırda kanuni düzenlemeleri yapmadıkça, ilgili Federal Kanunlar ve mevzuat hükümleri gerekli değişikliklerle uygulanacaktır.

(13) 437/1996 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanmış federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle madde 23/e, altıncı fıkra hükümleri ve 28’inci maddenin beşinci fıkrası, 15 Eylül 1996 tarihinde yürürlüğe girer.

(14) 696/1996 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanmış federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle 49’uncu madde ve madde 49/a’nın bir ve üçüncü fıkra hükümleri, 1 Ocak 1997 tarihinde yürürlüğe girer.

(15) 2/1997 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanmış federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle 55’inci madde hükümleri, 1 Ocak 1997 tarihinde yürürlüğe girer. 54’üncü madde eş zamanlı olarak yürürlükten kaldırılır.

(16) 64/1997 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanmış federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle 147’nci maddenin ikinci fıkrası, 1 Ağustos 1997 tarihinde yürürlüğe girer.

(17) 87/1997 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanmış federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle 69’uncu maddenin iki ve üçüncü fıkraları, 73’üncü maddenin birinci fıkrası, 73’üncü maddenin üçüncü fıkrası ve madde 148/d hükümleri, 1 Eylül 1997 tarihinde yürürlüğe girer. 129’uncu madde, Altıncı Kısım Bölüm B, 131’inci maddenin 3’üncü fıkrası ve Altıncı Kısım bölümlerinin yeni madde numaraları, 1 Ocak 1998 tarihinde yürürlüğe girer.

(18) 30/1998 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanmış federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle madde 9/a’nın dördüncü fıkra hükümleri, 1 Ocak 1998 tarihinde yürürlüğe girer.

(19) Madde 23/f’nin hükümleri Amsterdam Antlaşmasıyla eş zamanlı olarak yürürlüğe girer. Bu tarih, Federal Şansölye tarafından Federal Resmi Gazete’de ilan edilir.

(20) 149’uncu maddenin birinci fıkrasında yer alan aşağıdaki bölümler yürürlükten kaldırılmıştır;

  1. 30 Aralık 1955 günü gece yarısından önce açılan davalarda, 27 Ekim 1862 tarih ve 87 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanan kişisel özgürlüklerin korunması hakkındaki kanunla ilgili olarak, 1946 tarih ve 6 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanan, 30 Kasım 1945 tarihli anayasaya yapılan atıflar;
  2. 21 Ekim 1919 tarih ve 484 sayılı kanunun 2, 5 ve 6’ncı maddeleriyle getirilen değişikliklerle birlikte, Alman–Avusturya Cumhuriyeti Devlet arması ve mührü üzerinde yer alan “8 Mayıs 1919 tarih ve 257 sayılı Kanun” ibaresi 31 Temmuz 1981 tarihi itibariyle yürürlükten kaldırılmıştır;

(21) 144’üncü maddenin üçüncü fıkrasında geçen “ya da doğrudan yürütme yetkisi ve cebir kullanılarak” ifadeleri 31 Aralık 1990 tarihi itibariyle yürürlükten kaldırılmıştır.

(22) 1999 tarih ve 8 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanmış federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle 10’uncu maddenin birinci fıkrasının 14 numaralı bendi, 15’inci maddenin üç ve dördüncü fıkraları, 18’inci maddenin beşinci fıkrası, 21’inci madde, 37’nci maddenin ikinci fıkrası, madde 51/b’nin altıncı fıkra, madde 52/b’nin birinci fıkrası, 60’ıncı maddenin ikinci fıkrası,          madde 78/d’nin ikinci fıkrası, 102’nci maddenin birinci fıkrası,                 102’nci maddenin altıncı fıkrasının ve 118’inci maddenin sekizinci fıkrası, madde 118/a ve 125’inci maddenin üçüncü fıkrasının yeni madde numarası,       1 Ocak 1999 tarihinde yürürlüğe girer. 102’nci maddenin beşinci fıkrası           31 Aralık 1998 günü gece yarısı itibariyle yürürlükten kalkar.

(23) 1999 tarih ve 148 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanmış federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle 30’uncu maddenin üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, madde 127/c, madde 129/c’nin dördüncü fıkrası, 147’nci maddenin ikinci fıkrasının dördüncü ve beşinci cümleleri ve 147’nci maddenin altıncı fıkrasının ilk cümlesi, 1 Ağustos 1999 tarihinde yürürlüğe girer.

(24) 2000 tarih ve 68 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanmış federal anayasal kanunda düzenlendiği haliyle 8’inci madde hükümleri, 1 Ağustos 2000 tarihinde yürürlüğe girer.

(25) 114/2000 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanan Federal Anayasa ile değiştirilen 11’inci maddenin sekizinci fıkrası, 1 Aralık 2000 tarihinde yürürlüğe girer. 151’inci maddenin altıncı fıkrasının 3 numaralı bendi 24 Kasım 2000 tarihinden sonra yürürlükten kalkar.

(26) 121/2001 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanan Federal Anayasa ile değiştirilen aşağıda anılan hükümlerin yürürlüğe giriş tarihleri aşağıda belirtildiği gibidir;

  1. 18’inci maddenin üçüncü fıkrası ve madde 23/e’nin beşinci fıkrası hükümleri 1 Ocak 1997 tarihinde;
  2. 21’inci maddenin bir ve altıncı fıkrası hükümleri 1 Ocak 1999 tarihinde;
  3. 147’nci maddenin ikinci fıkrasının ilk cümlesi 1 Ağustos 1999 tarihinde;
  4. 18’inci maddenin dördüncü fıkrası, madde 23/b’nin ikinci fıkrası, 39’uncu maddenin ikinci fıkrası ve 91’inci maddenin ikinci fıkrası 1 Ocak 2002 tarihinde;
  5. Madde 23/f’nin birinci fıkra hükümleri Nis Antlaşmasının yürürlük tarihinde yürürlüğe girer. Federal Şansölye bu tarihi Federal Resmi Gazete’de yayımlar.

(27) 99/2002 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanan Federal Anayasa ile değiştirilen madde 14/b, 102’nci maddenin ikinci fıkrası ve  131’inci maddenin üçüncü fıkra hükümleri, 1 Ocak 2003 tarihinde yürürlüğe girer. 368/1925 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanan geçici kanunun       2 ve 4’üncü maddesinin birinci fıkraları, 5 ve 6’nci maddesinin bir ve ikinci fıkra hükümleri gerekli değişikliklerle uygulanır. İkinci cümleye göre                 1 Ocak 2003 tarihi itibariyle bir Federal Kanun statüsü kazanmış bir eyalet kanunu, madde 14/b’nin üçüncü fıkra hükmüne göre bir eyalet kanunu olarak yürürlük kazandığı tarih itibariyle ve her halükarda en geç, 99/2002 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanmış Federal İhale Kanununun ilgili hükümlerinin yürürlüğe giriş tarihi olan 30 Haziran 2003 tarihinde yürürlüğe girer.

(28) 90/2003 sayılı Federal Resmi Gazete’de yayımlanan Federal Anayasa ile değiştirilen madde 23/a’nın bir ve üçüncü fıkraları, 26’ncı maddenin bir ve dördüncü fıkraları, 41’inci maddenin ikinci fıkrası, 46’ncı maddenin ikinci fıkrası, madde 49/b’nin üçüncü fıkrası ve 60’ıncı maddenin üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 1 Ocak 2004 tarihinde yürürlüğe girer.

(29) Federal Resmi Gazete’nin BGBl. I No 118/2004 nüshasında yer alan Federal Kanunun 11’inci maddesinin birinci fıkrasının yedi, sekiz ve dokuzuncu bentleri 1 Ocak 2005 tarihinde yürürlüğe girer, ancak Federal Kanunun, Federal Kanun Gazetesi’nde yayınlandığı son günün bitiminden önce girmez. Federal yasalar aksini söylemedikçe, 11’inci maddenin birinci fıkrasının sekizinci bendini ilgilendiren mevcut Laender düzenlemeleri eş zamanlı olarak yürürlükten kalkar.

(30) Federal Resmi Gazete’nin BGBl. I No 153/2004 nüshasındaki Federal Kanunun, birinci fıkrasının dokuzuncu bendi ve 151’inci maddenin yedinci fıkrası 1 Ocak 2005 tarihinde yürürlüğe girer.

(31) 14’üncü maddenin beş/a, altı, altı/a, yedi/a ve onuncu fıkraları ve 14a maddesinin yedi ve sekizinci fıkraları Federal Anayasanın, Federal Resmi Gazete’nin BGBl.I No. 31/2005 sayısında yayınlanma gününün bitiminde yürürlüğe girer.

(32) Federal Anayasanın, Federal Resmi Gazete’nin BGBl. I No. 81/2005 sayısındaki:

  1. 151’inci maddenin otuzbirinci fıkrası 30 Aralık 2004 bitiminde;
  2. 8’inci maddenin üçüncü fıkrası Federal Anayasanın yayımlanmasından itibaren bir aylık sürenin bitiminde yürürlüğe girer.

(33a) Federal Kanunun, Federal Resmi Gazete’nin BGBl. I No. 100/2005 sayısındaki 129a ve 129b maddesi ile 129c maddesinin bir, üç, beş ve yedinci fıkraları 1 Ocak 2006 tarihinde yürürlüğe girer.

(34) Federal Kanunun, Federal Resmi Gazete’nin BGBl. I No 106/2005 sayısındaki 9a maddesinin üç ve dördüncü fıkraları, 10’uncu maddenin birinci fıkrasının onbeşinci bendi ve 102’inci maddenin ikinci fıkrası 1 Ocak 2006 tarihinde yürürlüğe girer.

(35) Federal Kanunun, Federal Resmi Gazete’nin BGBl. I No 121/2005 sayısındaki 88a maddesi 1 kasım 2005 tarihinde yürürlüğe girer.

(36) Aşağıdakiler, Federal Resmi Gazete’nin BGBl. I No 27/2007 sayısında yer alan Federal Anayasa tarafından değiştirilen veya eklenen düzenlemelerin yürürlüğü ve Federal Anayasa tarafından kaldırılan düzenlemelerin yürürlükten kalkması ve ayrıca yeni hukuki duruma geçiş için geçerlidir:

  1. 23a maddesinin bir, üç ve dördüncü fıkraları, 26’ncı maddenin bir, dört, altı ve sekizinci fıkraları, 30’uncu maddenin üçüncü fıkrası, 41’inci maddenin üçüncü fıkrası, 46’ncı madde, 49b maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi ve 3’üncü fıkrasının ikinci cümlesi, 60’ıncı maddenin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 95’inci maddenin bir, iki, dört ve beşinci fıkraları, 117’inci maddenin iki ve altıncı fıkraları ve ayrıca 151’inci maddenin otuzüç/a fıkrası 1 Temmuz 2007 tarihinde yürürlüğe girer; eş zamanlı olarak, 23’üncü maddenin beş ve altıncı fıkraları yürürlükten kalkar. Laender düzenlemeleri sona erecekleri 31 Aralık 2007 tarihine kadar yeni yasal duruma uyarlanacaktır.
  2. 26a maddesi 1 Temmuz 2007 tarihinde yürürlüğe girer. Federal Seçim Kurulunda bu düzenlemeye göre değişikliklerin 31 Ağustos 2007 tarihine kadar bitirilmesi gerekmektedir.
  3. 27’inci maddenin birinci fıkrası XXIV’üncü Yasama döneminin başlangıcında yürürlüğe girer.

(37) Aşağıdakiler, Federal Resmi Gazete’nin BGBl.I No.1/2008 sayısında yer alan Federal Anayasanın eklenmiş veya yeni belirlenmiş düzenlemelesinin yürürlüğe girmesi için geçerlidir:

  1. 13’üncü maddenin iki ve üçüncü fıkraları, 51’inci maddenin dördüncü bendinin varyantı, 51a maddesi, 51b maddesinin 7-9a bentlerinde, 123a maddesinin inci fıkrası ve 148d maddesi 1 Ocak 2009 tarihinde yürürlüğe girer; 2009-2012 mali yılları için Federal Maliye Çerçeve Kanunu ve 2009 yılı Federal Maliye Kanunu bu düzenlemeler temelinde hazırlanacak ve kabul edilecektir ve 2009-2012 yıllarını kapsayan Federal Maliye Çerçeve Kanun taslağı en geç 2009 mali yılı için Federal Maliye Kanun taslağı ile eş zamanlı olarak Ulusal Konsey’e sunulacaktır.
  2. 51’inci maddenin beşinci bendinin varyantı, 51b maddesinin onuncu bendinin varyantı, 51c ve 51d maddesi 1 Ocak 2013 tarihinde yürürlüğe girer. 51’inci maddenin dördüncü bendinin varyantı ve 51b maddesinin yedi-dokuz/a bentlerinin varyantı 31 Aralık 2012 tarihinin bitiminde yürürlükten kalkar. Bu yasal durum 2013-2016 dönemi için Federal Maliye Çerçeve Kanununun ve yanı sıra 2013 yılı Federal Maliye Kanununun hazırlanması ve Kanunun Ulusal Konseyde kabul edilmesi için geçerlidir.

Federal Resmi Gazete’nin BGBl. I No. 100/2003 versiyonundaki 51a maddesi 31 Aralık 2012 tarihinin bitimine kadar geçerli olmaya devam eder.

(38) Federal Resmi Gazete’nin BGBl. I No. 2/2008 sayısında yer alan Federal Anayasanın 2’nci maddesinin üçüncü fıkrası, 3’üncü maddesinin        iki-dördüncü fıkraları, 9’uncu maddenin ikinci fıkrası, 10’uncu maddenin 3’üncü fıkrasının ikinci ve üçüncü cümlesi, 20’nci maddenin bir ve ikinci fıkraları, 23f maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi ve üçüncü fıkrası, 50’nci maddesi, 52’nci maddenin bir/a fıkrası, üçüncü fasıl Kısım A’nın altıncı alt kısmı, 67a maddesi, 88’inci maddenin birinci fıkrası, 90a maddesi, 112’nci madde, 115’inci maddenin üzerindeki başlıklar, yeni beşinci fasılın kısım B’si, 121’inci madde ve 129’uncu madde üzerindeki başlıklar, 134’üncü maddenin altıncı fıkrası, 148a maddesinin üzerindeki başlık, 148a maddesinin üç-beş fıkraları, 148c maddesinin son cümlesi ve 149’uncu maddenin üzerindeki başlık 1 Ocak 2008 tarihinde yürürlüğe girer. 20’nci maddenin ikinci fıkrasının son cümlesi ve 120b maddesinin ikinci fıkrası ile uyumlu hale gelmesi için gerekli Federal ve Laender Kanunları en geç 31 Aralık 2009 tarihinin bitimine kadar kabul edilecektir.

(39) Federal Anayasanın, Federal Resmi Gazete’nin BGBl. I No. 2/2008 versiyonundaki 10’uncu maddenin birinci fıkrasının bir, üç, altı ve ondördüncü bentleri, 78d maddesinin ikinci fıkrası, 102’nci maddenin ikinci fıkrası, 129’uncu madde, yeni yedinci faslın kısım B’si, 132a maddesi, 135’inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları, 138’inci maddenin birinci fıkrası, 140’ıncı maddenin birinci fıkrasının ilk cümlesi ve 144a maddesi 1 Temmuz 2008 tarihinde yürürlüğe girer. Yeni yasal duruma geçişte geçerli olmak üzere:

  1. 1 Temmuz 2008 itibariyle eski bağımsız Federal İltica Mahkemesi, İltica Mahkemesi adını alır.
  2. İltica Mahkemesi Başkanı, Başkan Yardımcısı ve diğer üyeleri atanıncaya kadar, Federal İltica Mahkemesinin eski Başkanı, Başkan Yardımcısı ve üyeleri işlevlerini sürdürür. İltica Mahkemesinin Başkanı, Başkan Yardımcısı ve diğer üyelerinin atanması ve ayrıca fazladan adli çalışanın işe alınması için gerekli işlemler Federal Resmi Gazete’nin BGBl. I No. 2/2008 sayılı Federal Anayasanın yayımlanma gününün bitiminde gerçekleşebilir.
  3. İltica Mahkemesi üyeliği için başvuran ve atanma için kişisel ve mesleki nitelikleri taşıyan bağımsız Federal İltica Mahkemesinin üyeleri atanma hakkına haizdir; bu başvuruların 129d maddesinin üçüncü fıkrasının şartlarını yerine getirmiş olduğu kabul edilir. Federal Hükümet, başvuranların atanmasına ilişkin karar verir.
  4. 1 Temmuz 2008 tarihinde bağımsız Federal İltica Mahkemesinde bekleyen davalara İltica Mahkemesi tarafından devam edilecektir. İdare Mahkemesi veya Anayasa Mahkemesindeki Bağımsız Federal İltica Mahkemesinin kararları aleyhine şikâyet konulu davalar, ilgili otoritenin İltica Maddesi olduğu kaydıyla bu mahkemeler tarafından görülmeye devam edecektir.
  5. 28 Kasım 2007 tarihinden başlayarak, bağımsız Federal İltica Mahkemesinde bekleyen davalarda, karar külfetinin ihlaline ilişkin şikayet kabul edilmez. Hâlihazırda İdare Mahkemesinde bağımsız Federal İltica Mahkemesi tarafından karar külfetinin ihlali için açılan davaların 30 Haziran 2008 tarihi sonuna kadar durdurulduğu kabul edilir; karar külfeti ihlaline ilişkin şikâyete konu davalar İltica Mahkemesinde görülmeye devam edilecektir.

(40) Federal Resmi Gazete’nin BGBl. I No 2/2008 sayısında yer alan Federal Anayasanın 27’nci maddesinin ikinci fıkrası, 92’nci maddesinin ikinci fıkrası, 122’nci maddesinin beşinci fıkrası, 134’üncü maddesinin dört ve beşinci fıkraları ve ayrıca 147’nci maddesinin dördüncü fıkrasının ilk cümlesi ve beşinci fıkrası XXIV’üncü yasama döneminin başlangıcında yürürlüğe girer. XXIV’üncü yasama döneminin başlangıcında halihazırdaki 92’nci maddenin ikinci fıkrası, 122’nci maddenin beşinci fıkrası, 134’üncü maddenin dört ve beşinci fıkraları ve ayrıca 147’nci maddenin dördüncü fıkrasının ilk cümlesi ve beşinci fıkrası açısından halen bir işlevi olan kişiler için, o tarihe kadar geçerli olan düzenlemeler geçerli olmaya devam edecektir.

(41) Federal Resmi Gazete’nin BGBl.I No 31/2009 sayısında yer alan Federal Kanunun 28’inci maddesinin dördüncü fıkrası 1 Nisan 2009 tarihinde yürürlüğe girer.

Madde 152. Bu kanunun yürütülmesinden Federal Hükümet sorumludur.

Hakkında hukukbook

Bunu okudunuz mu?

Türk Yargı Etiği Bildirgesi

Türk Yargı Etiği Bildirgesi, Türk Yargı Sistemi içerisinde etik ilkelerin çerçevesini oluşturmaktadır. Bildirge,  yaklaşık üç …