Hukuk Ansiklopedisi Herkes İçin Adalet
İcracı Sanatçılar, Fonogram Yapımcıları ve Yayın Kuruluşlarının Korunmasına Dair Roma Sözleşmesi(Summary of the Rome Convention for the Protection of Performers, Producers of Phonograms and Broadcasting Organisations) , 26 Ekim 1961 tarihinde Birleşmiş Milletler üyesi devletler tarafından Roma’da imzalanmıştır. WIPO, Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) ve Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Örgütü (UNESCO) ile birlikte sözleşmenin yürütülmesinden sorumludur.
“İcracı Sanatçılar, Fonogram Yapımcıları ve Yayın Kuruluşlarının Korunmasına Dair Roma Sözleşmesine Katılmamızın Onaylanmasının Uygun Bulunduğu Hakkında Kanun” Türkiye Büyük Millet Meclisinin Millî Eğitim ve Dışişleri Komisyonlarında görüşüldükten sonra 7 Temmuz 1995 tarihinde genel kurulda kabul edilmiş ve Resmi Gazete’nin 12 Temmuz 1995 tarihli sayısında yayınlanarak yürürlüğe girmiştir.
Sözleşme; icracıların ve fonogram yapımcılarının ve yayıncıların haklarını korumayı hedeflemektedir. İcracılar; aktörler, şarkıcılar, müzisyenler, dansçılar ve edebiyat veya sanat eserlerini yaratan sanatçılardır. Eserlerin yayınlanması veya kamuya arz edilmesi, çoğaltılması ve diğer maddi ve manevi haklar haklar eser sahibine aittir. Sözleşmeye göre fonogram “bir icradan kaynaklanan seslerin veya sair seslerin münhasıran işitsel olarak tespitini”, ““Fonogram Yapımcısı” ise “bir icradan kaynaklanan sesleri veya sair sesleri ilk defa tespit eden gerçek veya tüzel kişiyi” ifade etmektedir. Fonogram yapımcıları, fonogramlarının doğrudan veya dolaylı olarak çoğaltılmasına izin verme veya yasaklama hakkına sahiptir. Ticari amaçlarla yayınlanan bir fonogramın herhangi bir biçimde kamuya yayın veya iletişim şeklinde ikincil kullanımlara dönüşmesi durumunda, kullanıcı tarafından icracılara, fonogram yapımcılarına veya her ikisine de tek bir adil ücret ödenmek zorundadır.
